image

Sosyal İzolasyon ve Yalnızlık Ömrü Kısaltıyor

0

Yeni bir araştırma, yalnızlık ve sosyal izolasyonun sağlıklı yaşam alışkanlıklarına rağmen fiziksel ve ruhsal sağlık üzerinde ciddi etkiler oluşturabildiğini ortaya koydu. Çalışmaya göre bu durum, hastalıksız geçirilen yaşam süresini bazı bireylerde 6 yıla kadar azaltabiliyor.

Haber Merkezi / Nature Communications dergisinde yayımlanan çalışmaya göre, kendini yalnız hisseden ve sosyal açıdan izole bir yaşam süren bireyler, sağlıklı yaşam alışkanlıklarını sürdürseler bile fiziksel ve ruhsal sağlık açısından önemli kayıplar yaşayabiliyor. Araştırmacılar, yalnızlık ve sosyal izolasyonun hastalıksız geçirilen yaşam süresini bazı durumlarda altı yıla kadar azaltabildiğini belirtiyor.

Uzmanlar, günlük hayatta çoğu zaman birbirinin yerine kullanılan sosyal izolasyon ve yalnızlık kavramlarının farklı anlamlara geldiğine dikkat çekiyor.

Ulusal Yaşlılık Konseyi’nin tanımına göre sosyal izolasyon, kişinin çevresinde az sayıda sosyal ilişki bulunması veya diğer insanlarla sınırlı düzeyde iletişim kurması anlamına geliyor. Yalnızlık ise bireyin ihtiyaç duyduğu anlamlı sosyal bağları kuramadığını hissetmesiyle ortaya çıkan olumsuz bir duygu durumu olarak tanımlanıyor.

Bu nedenle az sayıda insanla iletişim kuran bir kişi, mevcut ilişkilerinden memnunsa kendini yalnız hissetmeyebiliyor.

Araştırmanın arka planında, ABD’deki yetişkinlerin yaklaşık yarısının zaman zaman yalnızlık hissettiği ve benzer bir oranın sosyal açıdan izole olduğu belirtiliyor.

277 Binden Fazla Kişi Yıllarca Takip Edildi

Araştırmada, Birleşik Krallık’taki UK Biobank veri tabanına kayıtlı, 40-69 yaş arasındaki 277 binden fazla katılımcının sağlık verileri incelendi.

Çalışmanın başlangıcında diyabet, kalp hastalığı, akciğer hastalığı, demans, kanser, depresyon ve anksiyete olmak üzere yedi temel hastalıktan herhangi birine sahip olmayan katılımcılar uzun yıllar boyunca takip edildi.

Bilim insanları, 50 yaşını referans noktası olarak kabul ederek yalnızlık ve sosyal izolasyonun hastalıksız geçirilen yaşam süresi üzerindeki etkisini değerlendirdi.

Ruh Sağlığındaki Kayıp Erkeklerde Daha Fazla

Araştırma sonuçlarına göre, hem yalnızlık hem de sosyal izolasyon yaşayan kadınlar, fiziksel hastalıklardan uzak geçirebilecekleri yaşam süresinden ortalama 2,4 yıl kaybetti. Erkeklerde ise bu kayıp 1,7 yıl olarak hesaplandı.

Ruh sağlığı açısından değerlendirildiğinde ise daha büyük bir fark ortaya çıktı. Yalnızlık ve sosyal izolasyon yaşayan kadınların zihinsel hastalıklardan uzak geçirebilecekleri yaşam süresi yaklaşık 3,7 yıl azalırken, erkeklerde bu süre 5,8 yıla kadar ulaştı.

Araştırmayı yürüten Tulane Üniversitesi Halk Sağlığı ve Tropikal Tıp Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Lu Qi, cinsiyetler arasındaki farka ilişkin değerlendirmesinde, erkeklerin yalnızlığın ruhsal etkilerinden daha fazla etkilenmiş olabileceğini belirtti. Qi, kadınların ortalama olarak daha uzun yaşamasının ve bazı hastalıklara karşı sahip oldukları biyolojik avantajların da bu farklılıkta rol oynayabileceğini ifade etti.

Sağlıklı Yaşam Tarzı Yalnızlığın Etkisini Tamamen Ortadan Kaldırmıyor

Araştırmanın dikkat çeken bulgularından biri de sağlıklı yaşam alışkanlıklarının yalnızlık ve sosyal izolasyon üzerindeki etkisi oldu.

Düzenli ve dengeli beslenme, fiziksel aktivite, kaliteli uyku ve sigara kullanmama gibi sağlıklı yaşam alışkanlıklarının sosyal izolasyonla ilişkili sağlık kayıplarını bir ölçüde azaltabildiği belirlendi. Ancak bu alışkanlıkların yalnızlığın yol açtığı sağlık risklerini tamamen ortadan kaldırmadığı görüldü.

Prof. Dr. Lu Qi, önceki araştırmaların da sosyal izolasyon ve yalnızlığın erken ölüm riskiyle ilişkili olduğunu ortaya koyduğunu belirterek, yeni çalışmanın yalnızlığın fiziksel ve ruhsal sağlık üzerindeki etkilerine ilişkin önemli bulgular sunduğunu ifade etti.

Paylaşın

Pankreas Kanserinin Erken Teşhisinde Yeni Umut

0

Yeni bir araştırma, deneysel bir kan testinin pankreas kanserini henüz erken evrelerde tespit edebileceğini ortaya koydu. PANXEON adı verilen testin, hastalığın yanı sıra bazı kanser öncesi hücresel değişimleri de belirleyebilmesi, erken teşhis açısından umut verici bir gelişme olarak değerlendiriliyor.

Haber Merkezi / Nature Medicine dergisinde yayımlanan çalışmada araştırmacılar, PANXEON testinin erken evre pankreas kanserini yüzde 87 doğruluk oranıyla tespit ettiğini bildirdi.

Testin, pankreasta görülen ve kanser öncesi bir durum olan “yüksek dereceli displazi”yi de belirleyebildiği belirtildi. Bu bulgu, hastalığın kansere dönüşmesinden önce yüksek risk taşıyan kişilerin belirlenmesine ve daha yakın takip edilmesine olanak sağlayabilir.

Pankreas kanseri, çoğu zaman erken evrelerde belirti vermemesi nedeniyle geç teşhis edilebiliyor. Hastalık ilerlediğinde tedavi seçenekleri de önemli ölçüde azalıyor.

Los Angeles’taki City of Hope Moleküler Tanı ve Deneysel Tedaviler Bölümü Başkanı ve araştırmanın kıdemli yazarı Ajay Goel, pankreas kanserinin yüksek ölüm oranının temel nedenlerinden birinin hastalığın çoğunlukla tedavi seçeneklerinin sınırlı olduğu ileri evrelerde tespit edilmesi olduğunu belirtti.

Goel, yeni testin hastalığı henüz belirti ortaya çıkmadan tespit edebilmesinin erken müdahale açısından önemli olabileceğini söyledi.

Günümüzde pankreas kanseri vakalarının büyük bölümü, tümörün vücudun diğer bölgelerine yayıldığı ileri evrelerde teşhis ediliyor. Uzmanlara göre hastalığın daha erken evrede yakalanması, tedavi seçeneklerini artırma ve hastaların yaşam süresini uzatma açısından kritik önem taşıyor.

PANXEON testi, kanda bulunan üç farklı biyolojik belirteci aynı anda analiz ediyor. Bu belirteçler arasında kanser hücreleri tarafından dolaşıma salınan genetik materyaller ile pankreas kanseriyle ilişkilendirilen CA19-9 proteini bulunuyor.

Testten elde edilen veriler daha sonra yapay zekâ algoritması tarafından değerlendiriliyor. Sistem, farklı biyolojik göstergeleri bir araya getirerek kişinin pankreas kanseri riskini ortaya koyan bir skor oluşturuyor.

Goel, birden fazla biyolojik sinyalin birlikte değerlendirilmesinin, tek bir biyobelirtece kıyasla pankreasta meydana gelen değişiklikler hakkında daha kapsamlı bilgi sağlayabileceğini belirtti.

Kanser Gelişmeden Önce Tespit Edebilir

Araştırmacılar testin performansını değerlendirmek amacıyla ABD, Avrupa ve Asya’dan yaklaşık 1.800 kişinin verilerini inceledi.

Sonuçlara göre PANXEON’un yanlış pozitif oranı düşük riskli gruplarda yüzde 3, yüksek riskli gruplarda ise yüzde 16 olarak ölçüldü.

Testin dikkat çeken sonuçlarından biri ise kanser öncesi hücresel değişikliklerin tespit edilmesi oldu. Araştırmada, yüksek dereceli displazi vakalarının yüzde 64’ünden fazlasının test tarafından saptandığı bildirildi.

Bu tür değişikliklerin erken dönemde belirlenmesi, yakın takip ve ileri tetkik gerektiren kişilerin daha erken tespit edilmesine yardımcı olabilir.

Kimler Daha Fazla Yarar Sağlayabilir?

Araştırmacılara göre testin özellikle pankreas kanseri açısından yüksek risk taşıyan kişilerde kullanılması potansiyel fayda sağlayabilir. Bu gruplar arasında:

Genetik açıdan yüksek risk taşıyan kişiler,

Ailesinde pankreas kanseri öyküsü bulunanlar,

Pankreas kisti bulunan kişiler,

Kronik pankreatit tanısı olan hastalar

yer alıyor.

Uzmanlar, PANXEON’un mevcut bilgisayarlı tomografi (BT) veya manyetik rezonans (MR) gibi görüntüleme yöntemlerinin yerini tamamen almasının beklenmediğini belirtiyor. Testin daha çok ileri inceleme gerektirebilecek yüksek riskli kişilerin belirlenmesinde bir ön tarama aracı olarak kullanılabileceği ifade ediliyor.

Araştırmanın sonuçları umut verici olsa da PANXEON henüz rutin klinik uygulamaya girmiş bir tarama testi değil.

Testin güvenilirliğinin ve farklı hasta gruplarındaki performansının doğrulanması için daha geniş kapsamlı klinik çalışmalara ihtiyaç duyuluyor. Bu çalışmaların sonuçlarına göre testin gelecekte pankreas kanserinin erken teşhisinde nasıl bir rol üstlenebileceği daha net ortaya çıkacak.

Paylaşın

Yatmadan Önceki Gece Işığı Kalp Krizi Ve İnme Riskini Artırıyor

0

Yetersiz uykunun kalp hastalıkları riskini artırdığı biliniyor. Ancak yeni bir araştırma, yatmadan önce dikkat edilmesi gereken başka bir faktöre daha işaret ediyor: Gece ışığına maruz kalmak.

Haber Merkezi / European Heart Journal’da yayımlanan araştırma, gece saatlerinde düşük düzeyde ışığa maruz kalmanın uzun vadede inme, kalp krizi ve kardiyovasküler hastalıklara bağlı ölüm riskinin artmasıyla ilişkili olduğunu ortaya koydu. Araştırmada, gece aydınlığının kalbin yapısında meydana gelen bazı olumsuz değişikliklerle de bağlantılı olduğu belirlendi.

Peki bu durum, komodininizdeki lambayı tamamen kaldırmanız gerektiği anlamına mı geliyor? İşte araştırmanın öne çıkan sonuçları ve gece ışığıyla ilgili bilinmesi gerekenler.

Gece Işığı Kalbin Yapısını Nasıl Etkiliyor?

Araştırma, gece ışığına maruz kalmanın kardiyovasküler hastalık riskini artırdığına ilişkin önceki bulguları daha ileri taşıyor. Tulane Üniversitesi’nden araştırmacılar, gece aydınlığının yalnızca olumsuz kardiyovasküler olaylarla değil, kalbin yapısındaki fiziksel değişikliklerle de ilişkili olup olmadığını inceledi.

Çalışmada, İngiltere Biyobankası’nda yer alan 40-69 yaş arasındaki 11 binden fazla katılımcının verileri analiz edildi. Araştırmanın başlangıcında kardiyovasküler hastalık tanısı bulunmayan katılımcılar, 2013-2015 yılları arasında yedi gün boyunca uyku sırasında ortam ışığını ve hareketi ölçebilen bilek tipi cihazlar kullandı.

Katılımcıların kalp taramaları yaklaşık üç yıl sonra gerçekleştirildi ve sağlık durumları 8 ila 10 yıl boyunca takip edildi.

Araştırmacılar, katılımcıların gün içindeki en hareketli 10 saatlik dönem ile en pasif oldukları 5 saatlik dönemde maruz kaldıkları ışık düzeylerini sağlık sonuçlarıyla karşılaştırdı.

Çok Düşük Seviyedeki Işık Bile Etkili Olabilir

Araştırmanın sonuçlarına göre, yatmadan önce 3 lüks veya daha düşük düzeyde ışığa maruz kalmak bile kalpte yapısal ve işlevsel değişikliklerle ilişkilendirildi. Bu değişikliklerin uzun vadede kalp yetmezliği, inme ve diğer kardiyovasküler hastalıkların yanı sıra kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm riskinin artmasıyla bağlantılı olduğu görüldü.

Houston Methodist Sugar Land Hastanesi Kardiyoloji Bölüm Başkanı Dr. Rasi Wickramasinghe, 3 lüks seviyesindeki ışığın oldukça düşük olduğuna dikkat çekiyor. Bu düzey, örneğin koridordaki bir gece lambasından yatak odasına sızan hafif bir ışığın bile altında olabilir.

Wickramasinghe, gece en fazla ışığa maruz kalan kişilerde ortaya çıkan sonuçların tutarlı bir örüntü gösterdiğini belirtiyor. Bu kişilerde sol ventrikülün daha kalın ve ağır olduğu, kalp kası kütlesi ile duvar kalınlığının yaklaşık yüzde 2 arttığı gözlemlendi.

Vücudun diğer kaslarında kütle artışı genellikle olumlu kabul edilirken, kalp kası açısından aynı durum geçerli değil. Kalp kasının kalınlaşması organın sertleşmesine ve kan pompalama kapasitesinin olumsuz etkilenmesine yol açabiliyor.

Cedars-Sinai Tıp Merkezi Kardiyoloğu ve Beverly Hills Kardiyoloji ve Koruyucu Tıp Enstitüsü Klinik Direktörü Dr. Arash Bereliani, bu durumun genel olarak kalbin daha fazla çalışmak zorunda kaldığını ve stres altında olduğunu gösteren bir işaret olduğunu belirtiyor.

Araştırmanın Önemli Sınırlılıkları Var

Araştırma önemli bulgular ortaya koysa da gece ışığı ile kalp hastalıkları arasında doğrudan bir neden-sonuç ilişkisi kurmuyor.

Wickramasinghe, yüksek ışık seviyeleriyle birlikte görülebilen ancak araştırmada ölçülmeyen sokak gürültüsü ve hava kirliliği gibi çevresel faktörlerin de sonuçlarda rol oynayabileceğine dikkat çekiyor. Uzman ayrıca, yalnızca bir haftalık ışık ölçümünün kişinin yaşam boyu süren alışkanlıklarını tam olarak yansıtmayabileceği konusunda uyarıyor.

Çalışmada cep telefonu, tablet ve diğer elektronik cihazlardan yayılan mavi ışık da ayrıca değerlendirilmedi. Bu nedenle mavi ışığın diğer ışık türlerine kıyasla kalpteki değişikliklerle daha güçlü bir ilişkisinin olup olmadığı henüz bilinmiyor.

Gece Işığı Kalbi Neden Etkiliyor?

Gece ışığının kalp sağlığı üzerindeki olası etkisinin temelinde, akşam saatlerinde ışığa maruz kalmanın vücudun sirkadiyen ritmini, yani biyolojik saatini bozması yatıyor olabilir.

Sirkadiyen ritim; kan basıncı, kalp atış hızı ve diğer önemli vücut işlevlerinin düzenlenmesinde rol oynuyor. Biyolojik saatin bozulması ise uyku kalitesini olumsuz etkileyebiliyor.

Araştırmada, gece ışığına maruz kalma ile kalp sorunları arasındaki ilişkinin yüzde 24 ila 49’unun daha kısa uyku süresiyle bağlantılı olduğu belirlendi.

Wickramasinghe’ye göre, birkaç lüks düzeyindeki hafif bir ışık bile melatonin salgısını baskılayarak uykuyu bölebilir. Melatonin, vücuda uyku zamanının geldiğini bildirmekle kalmıyor; aynı zamanda gece boyunca kan basıncında gerçekleşen doğal düşüşün sağlanmasına da katkıda bulunuyor.

Gündüz saatlerinde ışığa maruz kalmak ise biyolojik saatin düzenlenmesi açısından önemli. Ancak araştırma, gündüz alınan ışığın gece ışığına maruz kalmanın olası olumsuz etkilerini tamamen ortadan kaldırmadığını gösteriyor.

Yatak Odasındaki Işık Nasıl Azaltılabilir?

Özellikle yoğun aydınlatmanın bulunduğu şehirlerde veya ortak yaşam alanlarında gece ışığını tamamen ortadan kaldırmak mümkün olmayabilir. Ancak uzmanlara göre ışığa maruz kalmayı azaltmak için bazı basit önlemler alınabilir:

Karartma perdeleri kullanın.

Elektronik cihazların LED bildirim ışıklarını koyu renkli bantlarla kapatın.

Dijital saatler yerine analog saatleri tercih edin.

Telefon ve tabletlerinizi yatak odasının dışında veya kapalı bir çekmecede şarj edin.

Uygunsa, rahat ve yüzünüze tam oturan bir uyku maskesi kullanın.

Gece lambasına ihtiyaç duyuyorsanız, lambayı zemine yakın bir noktaya yerleştirin. Mümkünse yalnızca hareket algılandığında çalışan sensörlü lambaları tercih edin.

Uzmanlar ise yatak odasını karartmanın tek başına kalp sağlığını korumaya yeterli olmadığının altını çiziyor.

Wickramasinghe, düzenli egzersiz, dengeli beslenme, tütün ürünlerinden uzak durma ve kan basıncı, kolesterol ile kan şekeri düzeylerini kontrol altında tutma gibi kanıtlanmış sağlıklı yaşam alışkanlıklarının önemini koruduğunu vurguluyor.

Paylaşın

Düzenli Kahve Ve Çay Tüketimi Demans Riskini Azaltabilir

0

Yeni yayınlanan bir araştırma, özellikle kafein içeren kahve ve çayı düzenli tüketen kişilerde demans (bunama) görülme riskinin daha düşük olabileceğine işaret etti.

Haber Merkezi / JAMA Network’te yayımlanan araştırmada, kafein tüketimi ile demans arasındaki ilişki incelendi. Çalışmada 130 binden fazla kişinin sağlık verileri ve beslenme alışkanlıkları 43 yıl boyunca takip edildi.

Takip sürecinde 10 binden fazla katılımcıya demans tanısı konuldu. Araştırmacılar, elde edilen verileri değerlendirirken yaş, yaşam tarzı ve genel sağlık durumu gibi çeşitli faktörleri de dikkate aldı.

Analizler, kafeinli kahve tüketimi daha yüksek olan kişilerde demans riskinin kahve tüketmeyenlere göre daha düşük olduğunu gösterdi. Düzenli çay tüketiminin de daha düşük demans riskiyle ilişkili olduğu belirlendi.

Araştırmacılar, kahve ve çayda bulunan kafein ile antioksidan özellik taşıyan bazı bileşenlerin bu ilişkide rol oynayabileceğini değerlendiriyor. Söz konusu maddelerin beyin fonksiyonları ve sinir hücreleri üzerindeki olası etkileri, nörodejeneratif hastalıklarla bağlantılı olarak araştırılıyor.

Nedensellik henüz kanıtlanmadı

Uzmanlar, araştırma sonuçlarının kahve veya çay tüketiminin demansı doğrudan önlediği anlamına gelmediğine dikkat çekiyor. Çalışma, tüketim alışkanlıkları ile demans riski arasında bir ilişki bulunduğunu gösterirken, bunun kesin bir neden-sonuç bağlantısı olduğunu ortaya koymuyor.

Uzun yıllara yayılan verilerin, beslenme alışkanlıkları ile beyin sağlığı arasındaki ilişkinin daha iyi anlaşılması için gelecekteki araştırmalara katkı sağlaması bekleniyor.

Paylaşın

Egzersiz Yapan Kanser Hastalarında Yaşam Süresi Uzuyor

0

Yeni bir araştırma, standart kanser tedavisinin yanı sıra düzenli ve yapılandırılmış egzersiz programlarına katılan hastalarda ölüm ve hastalığın yeniden ortaya çıkma riskinin daha düşük olabileceğini ortaya koydu.

Haber Merkezi / Bulgular, fiziksel aktivitenin kanser tedavisini destekleyen önemli bir yaklaşım olabileceğine işaret ediyor.

Tayvanlı bilim insanlarının yürüttüğü araştırmada, Avrupa, Kuzey Amerika, Avustralya ve Asya’dan 8 bin 400’den fazla hastayı kapsayan 21 klinik araştırmanın sonuçları incelendi. Yaşları 47 ile 64 arasında değişen katılımcılarda en sık görülen kanser türleri meme, kolon ve pankreas kanseri oldu.

British Journal of Sports Medicine dergisinde yayımlanan araştırmada, tedavi sürecinde yapılandırılmış egzersiz programlarına katılan hastalar ile egzersiz yapmayan hastaların sonuçları karşılaştırıldı.

Analizler, egzersiz programına katılan hastalarda herhangi bir nedene bağlı ölüm riskinin yüzde 23, kanserin yeniden ortaya çıkma riskinin ise yüzde 17 daha düşük olduğunu gösterdi. Kanser nedeniyle ölüm riski de yüzde 26 daha düşük bulundu.

Araştırmada, egzersiz programlarına düzenli katılımın sonuçlar üzerinde etkili olduğu belirlendi. Programların en az yüzde 70’ini tamamlayan hastalarda olumlu sonuçların daha belirgin olduğu kaydedildi.

Aerobik ve Kuvvet Egzersizleri Birlikte

Egzersiz türleri karşılaştırıldığında, aerobik ve direnç (kuvvet) antrenmanlarının birlikte uygulandığı programların daha olumlu sonuçlarla ilişkili olduğu görüldü. Yalnızca direnç egzersizlerinden oluşan programların ise incelenen sonuçlar üzerinde belirgin bir etkisi olmadığı bildirildi.

Araştırmacılar, farklı egzersiz türlerinin vücutta oluşturduğu hücresel ve biyolojik değişimlerin sonuçlarda rol oynayabileceğini değerlendiriyor.

Cancer Research UK Üst Yöneticisi Michelle Mitchell, fiziksel aktivitenin sağlık açısından bilinen çok sayıda faydasının bulunduğunu belirterek, yeni bulguların egzersizin kanser hastalarının daha uzun ve sağlıklı yaşamasına katkısını desteklediğini ifade etti.

Araştırma ekibi, sağlık durumları uygun olan kanser hastalarının fiziksel aktivite desteğine erişebilmesinin önemine dikkat çekti. Bulgular, egzersizin kanser tedavisinde yalnızca yaşam kalitesini artırmaya yönelik değil, uzun vadeli sonuçları destekleyebilecek bir yaklaşım olarak da değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koydu.

Paylaşın

Otizm Yaşam Süresini 14 Yıl Kısaltıyor

0

Yeni bir araştırma, otizmli yetişkinlerin yaşam beklentisi ile genel nüfus arasındaki dikkat çekici farkı ortaya koydu. Araştırmaya göre, otizmli bireylerin doğumda beklenen yaşam süresi, ABD genel nüfusuna kıyasla ortalama 13,8 yıl daha kısa.

Haber Merkezi / Columbia Üniversitesi Mailman Halk Sağlığı Okulu ile Colorado Üniversitesi Anschutz Tıp Kampüsü’nden bilim insanlarının yürüttüğü araştırma, tıp alanının saygın yayınlarından JAMA Network Open’da yayımlandı.

Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB), iletişim, sosyal etkileşim, duyusal algı ve davranışları farklı düzeylerde etkileyebilen, yaşam boyu devam eden bir gelişimsel durum olarak tanımlanıyor. Bazı otizmli bireyler bağımsız bir yaşam sürdürebilirken, bazıları yaşamları boyunca yoğun günlük desteğe ihtiyaç duyabiliyor.

Otizm alanındaki araştırmaların önemli bölümü bugüne kadar çocukluk dönemi, genetik nedenler ve tanı süreçlerine odaklandı. Buna karşın otizmli yetişkinlerin fiziksel sağlık sorunları, sağlık hizmetlerine erişimi ve erken ölüm riskleri gibi konuların daha sınırlı incelendiği belirtiliyor.

Araştırmacılar, bu alandaki eksikliği gidermek amacıyla Medicaid ve Çocuk Sağlığı Sigorta Programı’nın 2000-2020 yılları arasındaki ülke çapındaki verilerini Ulusal Ölüm Endeksi ile eşleştirdi.

50 eyalet ve Washington D.C.’yi kapsayan 21 yıllık dönemde 2 milyondan fazla otizmli bireyin verileri incelendi. Katılımcıların yüzde 76’sını erkekler oluştururken, araştırma döneminde 18 bin 268 kişinin hayatını kaybettiği belirlendi.

Araştırma sonuçlarına göre Medicaid kapsamındaki otizmli bireylerin doğumda beklenen ortalama yaşam süresi 64,9 yıl olarak hesaplandı. Bu süre, genel Medicaid nüfusundan 5,6 yıl, ABD’nin genel nüfusundan ise 13,8 yıl daha kısa.

Araştırmacılar, yıllar içinde sınırlı bir iyileşme yaşandığını da belirledi. 2000-2004 döneminde 63,9 yıl olan tahmini yaşam süresi, 2015-2019 döneminde 1,7 yıllık artışla 65,6 yıla yükseldi. Ancak yaşam beklentisindeki bu artışa rağmen otizmli bireylerle genel nüfus arasındaki farkın devam ettiği görüldü.

Ölüm Riski Yüzde 44 Daha Yüksek

Çalışmada, Medicaid kapsamındaki otizmli bireylerin diğer Medicaid yararlanıcılarına göre ölüm riskinin yüzde 44 daha yüksek olduğu tespit edildi.

Erken ölümlerin tek bir nedene bağlı olmadığı, çok sayıda hastalık ve kaza nedeniyle meydana geldiği görüldü. En belirgin farklılıklar grip ve zatürre, yetersiz beslenme, boğulma ve trafik dışı kazalarda ortaya çıktı.

Araştırmacılar, bu ölüm nedenlerinin önemli bir bölümünün zamanında ve nitelikli sağlık hizmetlerine erişim, güvenli yaşam koşulları ve güçlü sosyal destek mekanizmalarıyla önlenebileceğine dikkat çekti.

Araştırmaya göre rutin sağlık hizmetlerine erişimde yaşanan güçlükler de otizmli bireylerin sağlık sonuçlarını olumsuz etkileyebiliyor.

İletişim farklılıkları, duyusal hassasiyetler, otizm konusunda deneyimli klinisyenlerin yetersizliği ve sağlık sistemlerinin karmaşıklığı, koruyucu sağlık hizmetlerinden yararlanmayı zorlaştırabiliyor. Otizme eşlik eden diğer fiziksel veya ruhsal rahatsızlıkların zamanında teşhis ve tedavi edilmemesi ise sağlık risklerini daha da artırabiliyor.

Araştırmanın dikkat çeken sonuçlarından biri de kadınlarla ilgili oldu. Otizmli kadınlar ile genel nüfustaki kadınlar arasındaki yaşam beklentisi farkının, erkeklerde görülen farktan daha geniş olduğu belirlendi.

Araştırmacılar, otizmli kadınlarda psikiyatrik rahatsızlıkların ve bunlara bağlı yüksek ölüm oranlarının öne çıktığını belirtti. Bu nedenle ruh sağlığı hizmetlerinin otizmli kadınlar açısından özellikle önemli olduğu vurgulandı.

“Kaçınılmaz Bir Sonuç Değil”

Uzmanlar, araştırma sonuçlarının “otizm yaşam süresini doğrudan 14 yıl kısaltıyor” şeklinde yorumlanmaması gerektiğinin altını çiziyor.

Çalışmanın Medicaid verilerine dayanması nedeniyle ortaya çıkan yaşam süresi farkının yalnızca otizmle açıklanamayacağı belirtiliyor. Düşük gelir, sosyal dezavantajlar ve engellilik gibi sosyoekonomik koşullar da bu farkta rol oynayabilir.

Bununla birlikte araştırma, geniş örneklem büyüklüğüyle otizmli yetişkinlerin karşı karşıya kaldığı önemli sağlık eşitsizliklerini ortaya koyuyor. Araştırmacılara göre bu durum kaçınılmaz bir sonuç değil.

Nitelikli birinci basamak sağlık hizmetlerine erişimin artırılması, düzenli sağlık kontrolleri ve aşı takibinin sağlanması, yeterli beslenme koşullarının desteklenmesi ve ruh sağlığı hizmetlerinin güçlendirilmesi, otizmli bireylerin yaşam süresini ve yaşam kalitesini iyileştirmede önemli rol oynayabilir.

Paylaşın

Uzun Süre Oturmak Kanser Riskini Artırıyor

0

Yeni bir araştırma, ne kadar süre oturduğumuzun değil, bu sürenin nasıl geçirildiğinin de büyük önem taşıdığını ortaya koydu. Uzun süre hiç kalkmadan oturmanın kanserden ölüm riskiyle ilişkili olduğu belirlenirken, uzmanlar çözümün sanıldığından çok daha basit olduğuna dikkat çekiyor.

Haber Merkezi / İskoçya’daki Glasgow Üniversitesi’nden Frederick Ho ve ekibi tarafından yürütülen ve saygın bilim dergisi PLOS Medicine’da yayımlanan geniş kapsamlı araştırma, modern yaşamın giderek yaygınlaşan hareketsiz yaşam biçiminin sağlık üzerindeki etkilerini mercek altına aldı.

Araştırma, toplam oturma süresinin yanı sıra özellikle “kesintisiz hareketsizlik” dönemlerinin de sağlık açısından önemli olabileceğini gösterdi.

91 Binden Fazla Kişi 12 Yıl Boyunca Takip Edildi

Araştırmacılar, Birleşik Krallık Biobank (UK Biobank) projesine katılan 91 bin 292 yetişkinin verilerini inceledi. Katılımcıların günlük hareketlilikleri, yedi gün boyunca takılan aktivite takip cihazları aracılığıyla objektif olarak ölçüldü.

Katılımcılar daha sonra kanser tanıları ve kanser kaynaklı ölümler açısından ortalama 12 yıldan uzun süre takip edildi.

Çalışmada “uzun süreli hareketsizlik”, günün en az yüzde 90’ının hareketsiz geçirilmesi ve en az 30 dakika süren kesintisiz hareketsizlik dönemleri üzerinden değerlendirildi.

Kesintisiz Oturulan Her Ek Saat Riski Artırıyor

Araştırmadan elde edilen veriler, oturma biçiminin sağlık açısından dikkat çekici bir fark yaratabileceğine işaret etti.

Kanserden Ölüm Riski: Gün içerisinde kesintisiz oturma süresindeki her bir saatlik artışın, takip döneminde kanserden ölüm riskinde yaklaşık yüzde 9’luk artışla ilişkili olduğu görüldü.

Birçok Kanser Türüyle İlişki: Uzun süreli ve kesintisiz oturma; karaciğer, böbrek, pankreas, kolon ve rektum kanserlerinin yanı sıra meme, yumurtalık, tiroid ve yemek borusu kanserleriyle de ilişkilendirildi.

Hareket Molalarının Etkisi: Oturma sürelerini kısa hareket molalarıyla bölen ve gün içinde daha sık ayağa kalkan kişilerin kanserden ölüm riskinin daha düşük olduğu gözlemlendi.

Yoğun Egzersiz Şart Değil: Bir Saatlik Hafif Hareket Bile Fark Yaratıyor

Araştırmacıların matematiksel modellemelerine göre, günde bir saatlik kesintisiz oturma süresinin hafif fiziksel aktiviteyle değiştirilmesi, kanserden ölüm riskinde yaklaşık yüzde 12’lik bir azalmayla ilişkilendirildi.

Üstelik bunun için spor salonunda uzun saatler geçirmek gerekmiyor. Masa başından kalkarak ofiste veya evde birkaç dakika dolaşmak, ayakta hafif işler yapmak ya da kısa yürüyüşlere çıkmak gibi günlük aktiviteler bile hareketsiz geçirilen süreyi bölmeye yardımcı oluyor.

Vücut Kesintisiz Oturmaya Nasıl Tepki Veriyor?

Bilim insanları, uzun süreli oturma dönemlerinin arasına eklenen kısa hareket molalarının vücudun kan şekeri ve metabolik süreçleri düzenleme biçimini olumlu yönde etkileyebileceğini belirtiyor.

Hareket sırasında, uzun süre otururken büyük ölçüde pasif kalan kas grupları yeniden devreye giriyor. Düzenli aralıklarla yapılan bu kısa aktivitelerin kan şekeri kontrolü ve vücuttaki iltihaplanma düzeyleri üzerinde olumlu etkiler oluşturabileceği düşünülüyor.

Uzun vadede ortaya çıkan bu küçük metabolik değişiklikler, kronik hastalıklar ve bazı kanser türleriyle ilişkili risklerin azaltılmasına katkıda bulunabilir.

Korunmanın En Basit Yolu: Ayağa Kalkın

Araştırmanın gözlemsel olması nedeniyle kesintisiz oturmanın doğrudan kansere neden olduğunu kesin olarak kanıtlamadığı özellikle belirtiliyor. Buna rağmen araştırmacılar, bulguların uzun süreli hareketsizliğin azaltılması gerektiğine yönelik güçlü bir mesaj verdiğini vurguluyor.

Düzenli fiziksel aktivite ve haftalık egzersiz programlarını sürdürmek önemini korurken, günün büyük bölümünü aralıksız oturarak geçirmemek de sağlıklı yaşamın önemli bir parçası olarak öne çıkıyor.

Özellikle masa başında çalışanlar için gün içinde düzenli aralıklarla ayağa kalkmak, birkaç dakika yürümek ve uzun oturma sürelerini bölmek, hareketsiz yaşamın olası sağlık risklerini azaltmaya yönelik en kolay uygulanabilecek alışkanlıklardan biri olarak değerlendiriliyor.

Paylaşın

Uykusuzluk Kilo Alımına Neden Oluyor

0

Colorado Üniversitesi Anschutz Tıp Fakültesi araştırmacılarının çalışmaları, yetersiz uykunun yalnızca dikkat ve ruh hâli üzerinde etkili olmadığını; iştahı, yiyecek tercihlerini, kan şekeri dengesini ve vücut ağırlığını da etkileyebildiğini ortaya koyuyor.

Haber Merkezi / Ergenlik dönemi, yaşam boyu devam edecek beslenme, fiziksel aktivite ve uyku alışkanlıklarının şekillendiği kritik bir dönem olarak kabul ediliyor. PubMed’de indekslenen güncel araştırmalar da uykunun hem obeziteyle mücadelede hem de sağlıklı yaşamın sürdürülmesinde önemli bir unsur olduğunu ortaya koyuyor.

Az Uyku, Daha Fazla Kalori

Geleneksel kilo kontrolü yaklaşımları çoğunlukla beslenme ve egzersize odaklanırken, uzmanlar artık uyku düzeninin de bu denklemin önemli bir parçası olduğunu vurguluyor.

Günde 200 ila 300 Kalori Fazla: Yetişkinler üzerinde yapılan araştırmalar, uyku süresi kısıtlanan kişilerin gün içinde ortalama 200 ila 300 kalori daha fazla tüketebildiğini gösteriyor.

Uyku Süresi Artınca Kalori Tüketimi Azalıyor: Gecede 6 saatten az uyuyan kişilerin uyku süreleri 7,5 saate çıkarıldığında, günlük kalori tüketimlerinin yaklaşık 270 kalori azaldığı gözlemlendi.

Uzmanlara göre bunun temel nedenlerinden biri, yetersiz uykunun açlık ve tokluk mekanizmalarını etkilemesi. Uyku eksikliği, beynin ödül sisteminin işleyişini değiştirerek şeker ve yağ açısından zengin, yüksek kalorili yiyecekleri daha cazip hâle getirebiliyor.

Başka bir ifadeyle, yorgunluk yalnızca fiziksel enerjiyi azaltmıyor; kişinin sağlıklı besinler arasından seçim yapmasını da zorlaştırabiliyor.

Uykusuzluk Hareketsizliği Tetikliyor

Yetersiz uyku, yalnızca alınan kalori miktarını değil, gün içinde harcanan enerji miktarını da etkileyebiliyor.

Uyku süresi kısıtlanan kişilerin daha uzun süre uyanık kalmasına rağmen, yorgunluk nedeniyle fiziksel aktivitelerinin azaldığı görülüyor. Yürüyüş yapmak veya egzersiz yapmak yerine daha fazla oturmayı tercih eden bireyler, böylece daha az enerji harcayabiliyor.

Ergenlerde ise tablo daha karmaşık bir hâl alıyor. Gençlerin biyolojik saati, ergenlik döneminde doğal olarak gecenin daha ilerleyen saatlerine kayıyor. Buna karşın okul programları, sabah erken saatlerde uyanmayı zorunlu kılıyor.

Bu durum, gençlerin biyolojik ihtiyaçları ile günlük yaşamın sosyal düzeni arasında ciddi bir uyumsuzluk oluşturuyor.

Amerikan Pediatri Akademisi, ortaokul ve lise derslerinin sabah 08.30’dan önce başlamamasını öneriyor. Ancak birçok okulda dersler daha erken saatlerde başlıyor.

Yoğun ödev ve sınav temposu, sınav kaygısı, spor aktiviteleri ve yatmadan önce uzun süre ekran kullanılması da bu tabloya eklendiğinde, gençlerde uyku yetersizliği kronik bir hâl alabiliyor.

Diyabet ve Kronik Hastalık Riski Artıyor

Uykusuzluğun olası etkileri kilo alımıyla sınırlı kalmıyor. Uzun süreli ve yetersiz uyku, metabolik sağlık açısından da önemli sonuçlar doğurabiliyor.

İnsülin Direnci: Yetersiz veya kalitesiz uyku, vücudun kan şekerini düzenleyen insüline verdiği yanıtı olumsuz etkileyebiliyor. Bu durum zaman içinde insülin direnci riskini artırabiliyor.

Uzun Vadeli Sağlık Riskleri: Gençlik döneminde başlayan kilo ve kan şekeri sorunları, ilerleyen yıllarda Tip 2 diyabet ve kalp-damar hastalıkları gibi kronik sağlık sorunlarıyla ilişkilendiriliyor.

Araştırmalar, gençlerin uyku sürelerinin yalnızca bir saat artırılmasının bile günlük hareketsiz geçirilen süreyi azaltabileceğine ve fiziksel aktivite düzeyini artırabileceğine işaret ediyor.

Uyku Bir Lüks Değil, Hayati Bir İhtiyaç

Uzmanlar, uykusuzluğun obezitenin tek nedeni olmadığını ve vücut ağırlığının genetik, biyolojik, sosyal ve çevresel çok sayıda faktörden etkilendiğini vurguluyor.

Bununla birlikte uyku, sağlıklı yaşamın göz ardı edilmemesi gereken temel unsurlarından biri olarak öne çıkıyor. Ders çalışmak, sosyal aktiviteler veya ekran karşısında daha fazla zaman geçirmek uğruna uykudan fedakârlık edilmesinin uzun vadede sağlık açısından önemli sonuçları olabileceği belirtiliyor.

Okul başlangıç saatlerinin ergenlerin biyolojik ritimlerine daha uygun hâle getirilmesi ve gençlerin sağlıklı uyku alışkanlıkları kazanmasının desteklenmesi, yalnızca akademik başarı açısından değil, gelecekte ortaya çıkabilecek metabolik ve kronik hastalıkların önlenmesi açısından da önemli bir adım olarak değerlendiriliyor.

Paylaşın

Pankreas Kanserine Karşı Ezber Bozan Yaklaşım

0

10 odaklanmak yerine, tümörün yaşamını sürdürmesini sağlayan biyolojik “ekosistemin” birlikte hedeflenmesi gerektiğine dikkat çekiyor.

Haber Merkezi / Midenin hemen arkasında yer alan ve sindirim sisteminin çalışması ile kan şekerinin düzenlenmesinde önemli rol oynayan pankreas, kanserle mücadelede en zorlu alanlardan biri olarak öne çıkıyor. Sinsi ilerleyebilmesi nedeniyle çoğu zaman ileri evrelerde teşhis edilen pankreas kanserinde, son yıllarda tedavi seçenekleri gelişse de hastalığın genel seyri hâlâ ciddi bir sorun olmaya devam ediyor.

Dünyanın önde gelen bilimsel yayınlarından Cancer Letters dergisinde yayımlanan yeni çalışma, pankreas kanserinde mevcut tedavilerin neden beklenen başarıya ulaşamadığına ilişkin önemli ipuçları sunuyor.

Tek Bir İlaç Neden Yeterli Olmuyor?

Trinity College Dublin ve uluslararası araştırma ortakları tarafından yürütülen çalışmada, tek bir molekül veya genetik mutasyon üzerine yoğunlaşmak yerine, yüzlerce önceki araştırmadan elde edilen bulgular bir araya getirildi.

Bilim dünyasında “Kanserin Ayırt Edici Özellikleri” (Hallmarks of Cancer) olarak bilinen çerçeveden yararlanılarak yapılan değerlendirme, pankreas kanserinin tek bir zayıf noktaya sahip olmadığını ortaya koydu.

Araştırmacılara göre DNA’daki genetik bozulmalar, hastalığın yalnızca bir bölümünü açıklıyor. Pankreas tümörleri; kontrolsüz büyüme, bağışıklık sisteminden kaçma ve tedavilere direnç geliştirme gibi çok sayıda mekanizmayı aynı anda kullanabiliyor. Bunun yanı sıra tümör hücreleri, çevrelerinde “mikroçevre” olarak adlandırılan ve kanserin hayatta kalmasına yardımcı olan son derece karmaşık bir yapı oluşturuyor.

Tümörü Koruyan Zırh: Yoğun Doku ve Metabolik Esneklik

Pankreas kanserini diğer birçok kanser türünden ayıran en önemli özelliklerden biri, tümörün çevresinde oluşan yoğun bağ dokusu.

Bu sert ve yoğun yapı, ilaçların damarlar yoluyla tümörün derinliklerine ulaşmasını zorlaştırırken, kanser hücrelerinin korunmasına da katkıda bulunuyor. Böylece tümör, tedavilere karşı adeta fiziksel ve biyolojik bir savunma hattı oluşturuyor.

Ancak kanser hücrelerinin savunma mekanizmaları bununla sınırlı değil. Oksijen ve besin maddelerinin yetersiz olduğu zorlu koşullara hızla uyum sağlayabilen tümör hücreleri, enerji üretme biçimlerini değiştirerek yaşamlarını sürdürebiliyor.

Son araştırmalar ayrıca sinir ağları ile mikrobiyotanın da tümör mikroçevresiyle etkileşime girebildiğine işaret ediyor. Bu etkileşimlerin, tümörün büyümesine ve bazı tedavilere karşı direnç geliştirmesine katkıda bulunabileceği düşünülüyor.

Pankreas Kanseri Alternatif Yollarla Hayatta Kalıyor

Uzmanlar, bugüne kadar umut vadeden birçok tedavinin klinik aşamalarda beklenen sonucu vermemesinin nedenlerinden birinin de bu çok katmanlı savunma sistemi olduğunu belirtiyor.

Tek bir mekanizmayı hedefleyen ilaçlar, kanser hücrelerinin alternatif biyolojik yolları devreye sokması nedeniyle zamanla etkisini kaybedebiliyor. Başka bir ifadeyle, tümör tek bir yolu kapatan tedaviye karşı farklı bir yol kullanarak yaşamını sürdürmeye devam edebiliyor.

Bu nedenle araştırmacılar, pankreas kanserinin tedavisinde yalnızca kanser hücresini hedefleyen yaklaşımların yeterli olmayabileceğini ve tümörün içinde bulunduğu biyolojik çevrenin de tedavinin bir parçası hâline getirilmesi gerektiğini vurguluyor.

Geleceğin Tedavi Stratejisi: Kombine ve Kişiselleştirilmiş Tıp

Araştırmacılara göre pankreas kanseriyle mücadelede geleceğin tedavi stratejileri üç temel başlık üzerinde şekillenebilir:

Çoklu hedef ve kombine tedaviler: Doğru ilaç kombinasyonları kullanılarak hem kanser hücrelerinin hem de tümörü koruyan çevre dokuların aynı anda hedeflenmesi.

Kişiselleştirilmiş tıp: Hastanın tümöründen veya kanından elde edilen biyolojik belirteçler (biyobelirteçler) aracılığıyla, kanseri besleyen baskın mekanizmaların belirlenmesi ve tedavinin hastaya özel olarak planlanması.

Gerçeğe daha yakın laboratuvar modelleri: Yeni ilaçların klinik araştırmalara geçmeden önce, insan pankreasının karmaşık yapısını ve tümör mikroçevresini daha gerçekçi biçimde taklit eden yeni nesil laboratuvar modellerinde test edilmesi.

Yeni Bir İlaç Değil, Kapsamlı Bir Yol Haritası

Çalışma, doğrudan yeni bir ilaç ya da pankreas kanserini tedavi eden mucizevi bir yöntem sunmuyor. Bunun yerine, bugüne kadar elde edilen bilimsel verileri geniş bir çerçevede bir araya getirerek pankreas kanserinin nasıl hayatta kaldığını, tedavilere nasıl direnç geliştirdiğini ve neden tek hedefli yaklaşımların yetersiz kalabildiğini ortaya koyuyor.

Araştırmacıların ortaya koyduğu tabloya göre pankreas kanseri, tek bir “açma-kapama düğmesi” ile kontrol edilebilecek kadar basit bir hastalık değil. Tümör hücrelerinin genetik özelliklerinden bağışıklık sistemine, yoğun bağ dokusundan metabolik adaptasyona, sinir ağlarından mikrobiyotaya kadar çok sayıda faktör birbiriyle etkileşim içinde bulunuyor.

Bilim insanları, bu nedenle önümüzdeki yıllarda tümörün farklı kaçış yollarını aynı anda hedefleyen, hastaya ve tümörün biyolojik özelliklerine göre şekillendirilen çok yönlü tedavi kombinasyonlarının pankreas kanseriyle mücadelede önemli bir umut kaynağı olabileceğini değerlendiriyor.

Paylaşın

Zayıflama İlaçları Erkeklerde Neden Saç Dökülmesine Yol Açıyor?

0

Ozempic ve Zepbound gibi GLP-1 grubu ilaçlar, kilo verme ve kan şekeri kontrolündeki etkileriyle son yıllarda giderek daha fazla kullanılıyor. Ancak bu ilaçları kullanan bazı erkeklerin yaşadığı saç dökülmesi, yeni bir araştırmanın konusu oldu.

Haber Merkezi / NYU Langone Health bünyesindeki araştırmacılar tarafından yürütülen ve Journal of Investigative Dermatology dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, GLP-1 grubu ilaçlarla saç dökülmesi arasındaki olası biyolojik mekanizmaya ilişkin dikkat çekici bulgular ortaya koydu.

Hızlı kilo kaybı, ameliyat, fiziksel stres veya yetersiz beslenme gibi durumların geçici saç dökülmesine neden olabildiği uzun süredir biliniyor.

Telogen effluvium olarak adlandırılan bu durumda saç folikülleri büyüme evresinden çıkarak dinlenme ve ardından dökülme aşamasına geçiyor. Genellikle vücut yeniden dengelendiğinde saç büyümesi de zaman içinde normale dönüyor.

Ancak araştırmacılar, GLP-1 grubu ilaçları kullanan bazı kişilerde görülen saç dökülmesinin yalnızca hızlı kilo kaybıyla açıklanamayabileceğinden yola çıkarak genetik faktörleri incelemeye aldı.

Araştırma ekibi, GLP-1 reseptöründen sorumlu GLP1R genindeki varyasyonlar ile erkek tipi kellikle, yani androjenetik alopesiyle ilişkili genetik faktörler arasındaki bağlantıyı analiz etti.

200 binden fazla erkeğin genetik verilerinin incelendiği araştırmada, erkek tipi kellik açısından genetik yatkınlığı bulunan bireylerde GLP-1 reseptör yolunun daha aktif olmasıyla saç dökülmesi riski arasında bir ilişki olduğu belirlendi.

Araştırmacılar, bu grupta saç dökülmesi riskinin yaklaşık yüzde 7 daha yüksek olduğunu tespit etti.

Bu artışın büyük olmamakla birlikte, GLP-1 ilaçlarının saç sağlığı üzerindeki olası etkilerinin yalnızca kilo kaybıyla açıklanamayabileceğine işaret ettiği değerlendirildi.

Araştırmacılar, sonuçları etkileyebilecek farklı sağlık faktörlerini de analiz etti.

Yüksek tansiyon: Saç köklerine ulaşan kan akışını etkileyebilecek bir faktör olmasına rağmen, araştırmada yüksek tansiyonun gözlemlenen risk artışını değiştirmediği görüldü.

İnsülin direnci ve düşük testosteron: Her iki faktör de incelendi ancak araştırmada gözlemlenen saç dökülmesiyle doğrudan bir bağlantı tespit edilmedi.

Zayıflama İlacı Bırakılmalı mı?

Araştırmacılar, elde edilen sonuçların GLP-1 grubu ilaçların bırakılması gerektiği anlamına gelmediğini vurguluyor.

Yüzde 7’lik risk artışının mütevazı bir düzeyde olduğuna dikkat çeken uzmanlar, obezite veya diyabet gibi ciddi sağlık sorunlarının tedavisinin yalnızca bu olası yan etki nedeniyle aksatılmaması gerektiğini belirtiyor.

Uzmanlara göre gelecekte yapılacak klinik çalışmalar, hangi kişilerin saç dökülmesine daha yatkın olduğunu belirlemeye yardımcı olabilir. Böylece tedavi öncesinde genetik risklerin değerlendirilmesi ve saç dökülmesini azaltmaya yönelik kişiselleştirilmiş bakım yöntemlerinin geliştirilmesi mümkün olabilir.

Kadınlar Neden Araştırmaya Dâhil Edilmedi?

Araştırmada yalnızca erkeklere ait genetik verilerin kullanılmasının temel nedeni, erkek tipi saç dökülmesinin genetik mekanizmalarının kadınlardaki saç dökülmesinden farklı olması.

Araştırmacılar, kadınlarda görülen saç dökülmesinin genetik yapısının daha karmaşık olduğunu belirterek, gelecekte kadınları ve farklı etnik grupları da kapsayan daha geniş araştırmalar yapılması gerektiğine dikkat çekti.

Çalışmanın sonuçları, GLP-1 grubu ilaçlarla saç dökülmesi arasında olası bir genetik bağlantıya işaret ediyor. Ancak araştırma, bu ilaçların doğrudan saç dökülmesine neden olduğunu kesin olarak kanıtlamıyor.

Uzmanlara göre özellikle erkek tipi kellik açısından genetik yatkınlığı bulunan kişilerde bu ilişkinin daha ayrıntılı araştırılması gerekiyor. Önümüzdeki dönemde yapılacak klinik çalışmalar, GLP-1 ilaçlarının saç folikülleri üzerindeki etkisinin daha net anlaşılmasını sağlayabilir.

Paylaşın

KÜNYE

MESAJ

– Borsa ve Döviz
– Finans
– Enerji
– Otomobil
– Emlak
– Diğer Ekonomi

 

haberkaos.com@gmail.com

Sosyal Medyada Haber Kaos