İklim Değişikliği Performans Endeksi’ne (CCPI) göre Türkiye, geçen yıla kıyasla bir sıra düşerek 64 ülke ve Avrupa Birliği’nin değerlendirildiği sıralamada 53’üncü oldu. Ülkenin genel performansı ise yine “çok düşük” kategorisinde kaldı.
DW Türkçe’den Pelin Ünker’in haberine göre, Germanwatch ve NewClimate Enstitüsü tarafından hazırlanan endeks, Türkiye’nin yenilenebilir enerji alanındaki ilerlemesine rağmen fosil yakıtlardan uzaklaşma konusunda yeterli adım atamadığını ortaya koydu. Raporda, kömür, petrol ve doğal gazdan çıkış için somut bir takvimin bulunmaması, Türkiye’nin iklim performansını aşağı çeken temel unsurlar arasında gösterildi.
Türkiye, COP31 başkanlığı kapsamında elektrifikasyonu öncelikli gündem maddelerinden biri olarak öne çıkarıyor. Küresel nihai enerji tüketiminde elektriğin payının 2035 yılına kadar yüzde 35’e çıkarılması hedefleniyor. Ancak rapor, yenilenebilir enerji yatırımları artarken fosil yakıtlardan elektrik üretiminin de yükseldiğine dikkat çekiyor.
Endeksin dört ana kategorisinde Türkiye, sera gazı emisyonları ve enerji kullanımında “düşük”, iklim politikalarında “çok düşük”, yenilenebilir enerjide ise “orta” performans gösterdi. Türkiye, iklim politikaları kategorisinde 59’uncu sırada yer aldı.
İklim hedefleri emisyon artışına izin veriyor
Rapora göre Türkiye’nin mevcut ulusal iklim taahhüdü, 2053 net sıfır emisyon hedefine ulaşılmasını sağlayacak yeterlilikte değil. Mevcut hedefler, 2035 yılına kadar sera gazı emisyonlarının bugünkü seviyenin üzerine çıkmasına izin veriyor.
Değerlendirmeye katkı sunan uzmanlar, Türkiye’nin bağlayıcı ve kapsamlı bir karbonsuzlaşma yol haritasına ihtiyaç duyduğunu vurguluyor. Bu kapsamda mutlak emisyon azaltım hedeflerinin belirlenmesi, sektörlere özel karbon bütçeleri oluşturulması, uygulama takviminin açıklanması ve hesap verebilirlik mekanizmalarının güçlendirilmesi isteniyor.
İstanbul Politikalar Merkezi İklim Değişikliği Çalışmaları Koordinatörü Dr. Ümit Şahin de gerçek bir mutlak emisyon azaltım hedefi, kömürden çıkış tarihi ve güvenilir bir uygulama planı bulunmadığı sürece Türkiye’nin iklim politikalarındaki performansının zayıf kalacağını belirtiyor.
Şahin, yenilenebilir enerji hedefleri ve kurulu güçteki artışın Türkiye’nin endeks puanına olumlu katkı sağladığını ancak bunların tek başına yeterli olmadığını ifade ederek, gerçek bir enerji dönüşümü için kömürden çıkış ve fosil yakıtlardan uzaklaşma planının şart olduğunu vurguluyor.
Yenilenebilir enerji artıyor, fosil üretim de yükseliyor
Türkiye’nin güneş enerjisi kurulu gücü, 2022 ile Eylül 2026 arasında yaklaşık üç kat artarak 9,5 gigavattan 28 gigavata ulaştı. Ancak aynı dönemde fosil yakıtlardan elektrik üretiminde de artış yaşandı. Fosil kaynaklı elektrik üretimi, 2022’deki 186 teravatsaat seviyesinden 2025’te 201 teravatsaate yükseldi.
Uzmanlara göre yenilenebilir enerji yatırımları, fosil yakıtlı elektrik üretiminin yerini almak yerine artan enerji talebini karşılayan ikinci bir kaynak olarak büyüyor. Kömür, petrol ve doğal gaza yönelik teşviklerin ve fiyat garantilerinin devam etmesi de bu eğilimi güçlendiriyor.
Raporda, Afşin-Elbistan A Termik Santrali’ne iki yeni ünite eklenmesine ilişkin ÇED olumlu kararının 2026 yılında mahkeme tarafından iptal edilmesi hatırlatılıyor. Buna karşılık aynı yıl Cenal Termik Santrali’ne 1.050 megavatlık ilave kapasite kurulması için çevresel izin sürecinin başlatılması eleştiriliyor.
Avrupa İklim Eylem Ağı (CAN Europe) İklim ve Enerji Politikaları Koordinatörü Özlem Katısöz, COP31 başkanlığının Türkiye’ye önemli bir küresel sorumluluk yüklediğini belirtiyor. Katısöz, iklim alanında uluslararası liderlik iddiasının öncelikle ülke içinde somut adımlar atılmasını gerektirdiğine dikkat çekerek, yeni kömür santrali planlarıyla iklim liderliğinin bir arada yürütülemeyeceğini ifade ediyor.
Katısöz, COP31 kapsamında Türkiye’den kömürden çıkış ve emisyon azaltımı başta olmak üzere iklim ve enerji politikalarını güçlendirecek yeni taahhütler bekliyor.
Elektrifikasyon hedeflerinde ulusal plan eksikliği
CCPI raporu, Türkiye’nin COP31 kapsamında geliştirdiği elektrifikasyon girişimini olumlu bir adım olarak değerlendiriyor. Ancak küresel ölçekte ortaya konulan hedefin henüz ulusal politikalarla yeterince somutlaştırılmadığına işaret ediyor.
Rapora göre elektrifikasyon, tek başına fosil yakıtlardan uzaklaşmayı garanti etmiyor. Elektrik kullanımının artırılmasıyla birlikte fosil kaynaklı enerji üretiminin azaltılmasını sağlayacak açık hedefler ve uygulama mekanizmaları da oluşturulmalı.
Temmuz 2025’te kabul edilen İklim Kanunu ve ulusal Emisyon Ticaret Sistemi’nin kurulması da olumlu gelişmeler arasında sayılıyor. Bununla birlikte kanunun fosil yakıtları doğrudan hedef almaması ve sektörlere yönelik bağlayıcı azaltım hedefleri içermemesi önemli eksiklikler olarak değerlendiriliyor.
Raporda, emisyon tavanının önceden belirlenmiş mutlak sınırlar yerine emisyon yoğunluğu esasına dayanmasının Emisyon Ticaret Sistemi’nin etkinliğini sınırlayabileceği belirtiliyor.
Uzmanlar ayrıca yenilenebilir enerji projelerinde kullanılan acele kamulaştırma uygulamalarının yerel direnişlere ve hak ihlali iddialarına yol açtığına dikkat çekiyor. Enerji dönüşümünün, projelerden etkilenen toplulukların katılımıyla ve adil bir süreç içerisinde yürütülmesi gerektiği vurgulanıyor.
Ekosfer Derneği Yönetim Kurulu Üyesi Özgür Gürbüz de yenilenebilir enerji hedefleri ve mevzuat değişikliklerinin uygulamada fosil yakıtlar ve nükleer enerji gibi tercihler nedeniyle sekteye uğradığını belirtiyor. Gürbüz, emisyonları ve fosil yakıtların enerji içindeki payını azaltacak bütünlüklü bir politika izlenmesi gerektiğini ifade ediyor.
Sıfır atık politikası da eleştirilerin odağında
COP31’in üçüncü gününde gündeme gelen sıfır atık konusu da CCPI raporunda eleştirilen başlıklar arasında yer alıyor.
Uzmanlar, belediye atıklarının yakılmasının yenilenebilir enerji kapsamında değerlendirilmesine ilişkin kaygılarını dile getiriyor. Türkiye kıyılarındaki plastik kirliliğinin yanı sıra atık yakma faaliyetlerinin hava ve toprak kirliliği üzerindeki etkilerine dikkat çekiliyor. Geri dönüşüm oranlarına ilişkin şeffaflık eksikliği de eleştiriliyor.
Raporda ayrıca yeni nükleer santral inşası ve fosil doğal gazdan elektrik üretimi gibi faaliyetlerin Yeşil Taksonomi Yönetmeliği kapsamına alınması sorgulanıyor.
CCPI nedir, Türkiye geçen yıl kaçıncı sıradaydı?
2005 yılından bu yana her yıl yayımlanan İklim Değişikliği Performans Endeksi (CCPI), ülkelerin iklim politikalarını, sera gazı emisyonlarını ve enerji dönüşümündeki performanslarını karşılaştıran bağımsız bir izleme çalışması. Endeksin sonuçları her yıl Birleşmiş Milletler iklim konferansları sırasında açıklanıyor.
Brezilya’da düzenlenen COP30 sırasında açıklanan 2026 endeksinde Türkiye 52’nci sırada bulunuyordu. Yeni değerlendirmede bir basamak gerileyerek 53’üncü sıraya düşen Türkiye’nin dört ana kategorideki performans sınıflarında ise değişiklik yaşanmadı.
Germanwatch ve NewClimate Enstitüsü tarafından hazırlanan çalışma, bu yıl 64 ülke ile Avrupa Birliği’ni değerlendiriyor ve küresel sera gazı emisyonlarının yüzde 90’ından fazlasını kapsıyor.
Endeks puanının yüzde 40’ını sera gazı emisyonları oluştururken, kalan yüzde 60’lık bölüm yenilenebilir enerji, enerji kullanımı ve iklim politikaları arasında eşit olarak paylaştırılıyor. İklim politikaları değerlendirmesine yaklaşık 500 uzman katkı sunuyor.
Danimarka ilk sırada, ABD ve İran sonlarda
CCPI 2027 sıralamasında hiçbir ülke, iklim değişikliğiyle mücadelede gerekli performans seviyesine ulaşamadığı için ilk üç sıra yine boş bırakıldı.
Danimarka, dördüncü sırada yer alarak üst üste altıncı kez en başarılı ülke oldu. Danimarka’yı Litvanya, Lüksemburg, Birleşik Krallık, Fas ve Şili takip etti.
Listenin yedinci sırasında bulunan Birleşik Krallık, “yüksek” performans kategorisinde yer alan tek G20 ülkesi oldu. Avrupa Birliği 19’uncu, Fransa 20’nci, Almanya ise 25’inci sırada yer aldı. Dünyanın en büyük sera gazı emisyonu kaynağı olan Çin ise 56’ncı sırada kaldı.
COP31’de müzakerelerin başkanlığını üstlenen Avustralya, Türkiye’nin hemen ardından 54’üncü sırada yer aldı ve “çok düşük” performans kategorisinde değerlendirildi. Listenin son sıralarında ise Suudi Arabistan 65’inci, Rusya 66’ncı, ABD 67’nci ve İran 68’inci oldu.
Uzmanlar, Türkiye’nin iklim performansını iyileştirebilmesi için yeni kömür madenleri ve termik santral projelerine izin vermemesi, fosil yakıt teşviklerini ve arama faaliyetlerini sonlandıracak somut bir takvim hazırlaması gerektiğini belirtiyor.
Ayrıca kömür bölgelerinde yaşayanların ve enerji dönüşümünden etkilenecek toplulukların katılımıyla kapsamlı bir adil geçiş planı oluşturulması isteniyor. Rapora göre Türkiye’nin COP31 başkanlığındaki küresel iklim liderliği iddiasını güçlendirebilmesi, öncelikle kendi enerji ve iklim politikalarında somut bir dönüşüm gerçekleştirmesine bağlı.