Trabzon: Kuştul Manastırı

Kuştul Manastırı; Trabzon’un Maçka İlçesi, Şimşirli Köyü sınırları içerisinde yer almaktadır. Manastıra, araç yolundan ayrılan patikayla ulaşılabilir.

Kuştul Manastırının 752 tarihinde yapılmaya başlandığı kayıtlıdır. Manastır, Galyan vadisinin doğuya bakan bir yamacına, vadi tabanından yaklaşık 250 m. yükselen bir kayalık üzerinde kurulmuştur.

Kayalık platform, yamaçtan bir balkon gibi öne doğru çıkmış, vadiye hakim bir konumdadır. Manastıra batı yönünden dik bir merdivenle girilir. Avluya geçilince, çevrenin çeşitli işlevlere sahip oda ve kilise kalıntılarıyla çevrildiği göze çarpar.

Manastırın içine girilince, iç avlunun sağında ve solunda iki-üç katlı manastır odaları yerleştirildiği görülmektedir. Kuzeydekiler misafir odaları, güneydekiler keşiş odaları olarak tanımlanmaktadır.

Cumont’on 1903’te çektiği resimden Manastırın; büyük bir kilisenin yanında haç planlı başka bir kilise ile manastır yapılarından oluştuğu anlaşılmaktadırManastırın vadiye kadar uzanan dehlizleri olduğu belirlenmişse de bugün kullanılamaz durumdadırlar.

Paylaşın

Trabzon: Vazelon Manastırı

Vazelon Manastırı; Trabzon’un Maçka İlçesi, Coşandere Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Manastıra Maçka- Gümüşhane karayolu yönünde Köprüyanı ve Kiremitli köylerinden iki ayrı yol ile ulaşılabilmektedir.

Manastır ‘Vazelon’ adını, kurulmuş olduğu “Zouvalon / Zabulon’ dağından aldığı rivayet edilir. Yapım tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikteYapılış tarihi konusunda M.S. 270 ile M.S. 317 tarihleri öne sürülmektedir. Bu tarih, Sümela’nın kuruluşundan daha eskidir.

Bu manastırda da bir mağara ve ayazma bulunmaktadır. İlk manastır mağaranın önünde kurulmuştur. 565 yılında Justinianus tarafından onartılmıştır. 644-702 yılları arasında büyük onarımlar yapılmış ve yapı eklemelerle genişletilmiştir.

Bugün ayakta kalan mağaranın önündeki kilise ve keşiş odaları 19. Yüzyıla aittir. Vazelon Manastırı’nın, vaktiyle bölgede bulunan manastırlar arasında üst yetkilere sahip olduğu kimi tarihçiler tarafından belirtilmektedir.

Paylaşın

Trabzon: Sümela (Meryemana) Manastırı

Sümela (Meryemana) Manastırı; Trabzon’un Maçka İlçesi, Altındere Köyü sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Dik bir vadi yamacında yer alan Sümela Manastırı, ilçe merkezine 17 km uzaklıkta ve denizden 1150 m. yükseklikte kurulmuştur. Manastır, vadi tabanından da 300 m. kadar yukarıda, büyük bir kaya oyuntusunu çevreleyen odalardan oluşur. Bu doğal oluşumun tavan bölümü, manastırın birçok mekanını ve büyük kaya kilisesini yağışlardan koruyacak ölçüde geniştir.

Manastıra giriş için, dış avludan başlayan yaklaşık 70 basamaklı bir taş merdiven çıkılır. Merdivenler, manastıra su taşıyan kanal sisteminin kemerlerine yaslanmıştır. Giriş kapısı, saldırılardan korunmak amacıyla yüksek ve güvenli bir noktada, muhafız odalarıyla birlikte yer alır. Manastır iç avlusuna da, kapıdan sonra yaklaşık 50 basamaklı merdivenle inilmektedir. Manastıra inen bu merdivenli sokağın sağında ve solunda çeşitli hizmet odaları sıralanmıştır.

Manastır zeminindeki iç avlu, farklı işlevli binalarla çevrilidir. Bunlar arasında büyük kaya kilisesi, şapeller, kutsal ayazma, kütüphane, mutfak ile rahip, öğrenci ve konuk odaları sayılabilir. Halk arasında ‘Meryem Ana’ adıyla anılan manastırın orijinal adı, ‘Karadağ’ın Bakiresi’ anlamını taşıyan ‘Panaghia Tou Melas’ tır. ‘Sümela’ söylenişine dönüşen ‘Melas’ yani ‘Kara’ tanımının ise, manastırın da yaslanmış olduğu, hep koyu renkli kütlesiyle görülen ‘Karadağlardan’ kaynaklandığı rivayet edilir.

Sümela kelimesiyle ilgili bir başka söylence de, burada bulunduğu bilinen gümüş çerçeveli bir Meryem tasvirinden kaynaklanır. Yapıldığı dönemin üslup özelliklerini taşıyan bu ikonada Meryem, siyah ve koyu renk boyalarla resmedilmiştir. Sumela Manastırının uluslar arası önem kazanma gerekçesinde, Meryem ikonası kadar, burada saklanan İsa’nın çarmıhına ait bir parçanın varlığından da söz edilir.

Rivayete göre manastır, 370’li yıllarda, rüyalarında gördükleri Meryem’in emrine uyarak buraya gelen Barnabas ve Sophronios adlarında Atinalı iki keşiş tarafından kurulmuştur. Manastırın 13. yüzyıldan itibaren varlığını gelişerek sürdürdüğü belgelenmiştir. III. Alexios (1349-1390) zamanında manastırın önemi artmış ve fermanlarla özel gelir sağlanmıştır. Alexios’tan sonraki krallar ve prensler döneminde de Sümela özel ilgi görmüş, mekansal olarak büyümüştür.

Büyük kaya kilisesinin ve şapellerin iç ve dış duvarları çeşitli fresklerle bezelidir. Üst üste üç tabaka halinde sıralanmış fresklerin en altta bulunanları 14. yy.’la tarihlenmiştir. Manastırın 18. ve 19. yüzyılda da birçok bölümü yenilenmiş, bazı yeni binaların ve fresklerin eklenmesiyle ihtişamlı bir görünüm kazanmıştır. Bu dönemde yerli ve yabancı pek çok gezgin Sümela’yı ziyaret ederek yazılarıyla belgelemişlerdir.

Manastır güneyindeki yamaç ve düzlüklerde, manastıra hizmet edenlerin evlerinden, süt hayvanı ahırlarından, sebze bahçelerinden söz edilir. Bu alanda, manastıra yaklaşık 500 m. uzaklıkta da halk arasında Aya Vayvara olarak bilinen St. Barbara kilisesi kuruludur.

Paylaşın

Trabzon: Coşandere Köprüsü

Coşandere Köprüsü; Trabzon’un Maçka İlçesi, Coşandere Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Yapı, doğu batı doğrultusunda uzanmaktadır. Kâgir olarak inşa edilen köprü, iki mesnetli, tek gözlü ve sivri kemerlidir.

Köprüde malzeme olarak kesme taş ve moloz taş kullanılmıştır. Köprünün kemer ve korkuluk kısmı kesme taştan, diğer bölümleri moloz taştan inşa edilmiştir.

Köprü ayaklarının her ikisi de ana kayaya oturmaktadır. Yapı, mimari özelliklerine göre, 19. yüzyıla tarihlenmektedir. Yapının korkulukları sivri kemer üst kısmında üçgen formda birleşmektedir.

Paylaşın

Trabzon: Cephanelik

Cephanelik; Trabzon’un Ortahisar İlçesi, Boztepe Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Cephanelik Trabzon yapıları içinde en çok dikkati çeken ve tartışılan bir yapıdır. Yapının Yıldız Sarayı albümlerindeki resminin altında H. 1305 yılında yaptırıldığı yazılıdır.

Kapısı üzerindeki II. Abdülhamit’in tuğrası ve kitabe de bunu doğrular. Cephaneliğin 1887 tarihinde yaptırıldığı kesin olarak anlaşılmaktadır.

Yaklaşık 25-40 m çapında iç içe dairevi iki bölümden oluşmaktadır. İç bölüm dört, dış bölüm ise üç katlıdır. İç ve dış yapılarda oval kemerli üçer adet pencere bulunmaktadır.

Yüksek bir koruma duvarı içine alınmış olup, batı yakınında ise karakol hanesi vardı. 1916-1918 Rus işgali sırasında mühimmat deposu olarak kullanılmış ve 9 Temmuz 1919’da bir patlamayla örtüsü yıkılmıştır.

Paylaşın

Trabzon: Çarşı Camii

Çarşı Camii; Trabzon’un Ortahisar İlçesi, Çarşı Mahallesi, Kemeraltı Mevkii’nde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Cami, uzun yıllar Trabzon’da valilik yapmış Hazinedarzade Osman Paşa tarafından H.1225, M.1839 yılında yaptırılmıştır. Caminin kurulduğu saha eğimli olduğu için kuzey cephesinde son cemaat mahallinin altına dükkanlar yerleştirilmiştir. Şehrin en büyük camisidir.

Yapıda muntazam bir taş işçiliği göze çarpar. Kapı ve pencere silmelerinde barok süslemeli bordürler görülür. Cami, son cemaat mahalli üç bölümlü, kubbeli dört sütunun arasına yerleştirilen ince perde duvarlı ampir bir revaktan meydana gelmektedir.

Yığma yapım sistemiyle inşa edilen yapıda malzeme olarak kesme taş kullanılmıştır. Yapı, kuzey güney doğrultusunda dikdörtgen plandır. Yapı, harim, son cemaat yeri ve kadınlar mahfilinden oluşmaktadır. Son cemaat yeri kapalıdır. Caminin ana girişi kuzey cephesinden sağlanmaktadır. Kuzeydeki ana girişi dışında doğu ve batı cephelerinde de birer giriş kapısı bulunmaktadır.

Ana giriş kapısı düşeyde büyük olup sivri kemer açıklığa sahiptir. Batı giriş kapısı dikdörtgen çerçeve içerisinde yuvarlak kemer açıklıklıdır. Kapının her iki yanında farklı boyutlarda üçer adet sütunçe bulunmaktadır. Kemerin hemen üzerindeki silme profillidir. Silmenin üzerinde yer alan yuvarlak kemerin oluşturduğu alınlıkta kitabe yer almaktadır. Bu kemerin üzerinden de profilli silme geçmektedir. Doğu giriş kapısı diğer kapılara oranla daha sadedir. Kemerli kapı açıklığının iki yanında sütunçe bulunmaktadır.

Tüm kapılar çift kanatlı olup ahşaptır. Yapının harim girişi kuzey cephesinde son cemaat yerinden sağlanmaktadır. Harim giriş kapısı dikdörtgen çerçeve içerisinde yuvarlak kemer açıklıklıdır. Kemerin üst kısmında kitabesi bulunmaktadır. Yapının dıştan üst örtüsü birbirlerine yuvarlak kemerlerle bağlanmış altı dairesel kesitli sütun üzerine oturtulmuş ana kubbedir. Bu altıgen çerçevenin dışında kalan kuzey ve güney kenarlar ise daha küçük kubbeler örtülmüştür.

Minaresi batı cephesinde bulunmaktadır ve tek şerefelidir. Yapının güney, doğu ve batı cephelerinde üç sıra pencere düzeni mevcuttur. Bu cephelerdeki pencereler dikdörtgen formlu olup, en üst sıra pencere boyutları alt sıradakilere oranla daha küçüktür. Kuzey cephesinde sivri, yuvarlak kemerli ve dairesel formda pencere açıklıkları bulunmaktadır. Bu cephede giriş kotuna dairesel taş merdivenlerle çıkılmaktadır. Kadınlar mahfiline son cemaat yerinden, harim girişinin doğusunda bulunan çift kollu merdiven ile çıkılmaktadır.

U planlı kadınlar mahfili sekiz adet taş sütun ile taşınmaktadır. Mihrap taş malzemeden yapılmış olup mukarnaslıdır. Gösterişli olan mihrap çok yoğun bir taş işlemesine sahiptir. Minber ve vaaz kürsüsü de taş malzemeden yapılmıştır. Vaaz kürsüsü sade olup minber farklı motiflerde taş işlemesine sahiptir. İç mekânda duvarları sıvalı olan caminin beden duvarlarında ve kubbelerinin içerisinde yoğun kalem işi bezemeler mevcuttur. Bulunduğu arazinin eğimli olması son cemaat yerinin altının dükkân olarak kullanılmasını sağlamıştır.

Paylaşın

Trabzon: Çamlıbel Camii

Çamlıbel Camii; Trabzon’un Çaykara İlçesi, Çamlıbel Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Yapı, kuzey güney doğrultusunda eğimli bir arazide yer almaktadır. Yığma yapım sistemiyle inşa edilen yapıda malzeme olarak taş ve ahşap kullanılmıştır. Yapının alt sırası taş malzeme ile, üst sırası ise ahşap malzeme ile yığma tekniğiyle inşa edilmiştir. Yazılı kaynaklara göre, Hicri 1304 (Miladi 1886/1887) yılında inşa edilmiştir. Doğu batı doğrultusunda dikdörtgen planlı olan yapı, harim ve kadınlar mahfilinden oluşmaktadır.

Yapının dıştan üst örtüsü dört yönde kırma çatı olup, çatı kaplama malzemesi sacdır. Çatı saçakları geniştir ve saçak altları ahşap malzeme ile kaplanmıştır. Yapının minaresi güneybatı köşesinde, yapıdan ayrı bulunmaktadır. Sonradan inşa edilen minare tek şerefelidir. Cephelerde farklı boyutlarda dikdörtgen formlu, yuvarlak kemerli, çift kanatlı ahşap pencereler bulunmaktadır. Yapının bodrum kat girişi güney cephesinde yer almaktadır.

Giriş kapısı dikdörtgen formlu, tek kanatlı ve demirdir. Caminin harim girişi doğu cephesinde yer almaktadır. Ana giriş kapısı dikdörtgen formlu, tek kanatlı ve ahşaptır. Giriş kapısı ahşap işlemeye sahiptir. Kuzey cephesinde kadınlar mahfili girişi bulunmaktadır. Giriş kapısı dikdörtgen formlu, tek kanatlı ve ahşaptır. U planlı kadınlar mahfil iki adet ahşap dikme ile taşınmaktadır.

Mihrap ahşap malzemeden yapılmıştır ve sade süslemelere sahiptir. Minber ve vaaz kürsüsü de ahşap malzemeden yapılmıştır. Minber ve kadınlar mahfili korkuluklarında ahşap işlemelere yer verilmiştir. İçten üst örtüsü düz tavanlıdır ve kare formundaki göbek kısmı içe doğru kademelidir. Tavan ahşap malzemeden yapılmıştır. Göbek bölümünde ahşap işlemeler bulunmaktadır.

(Kaynak: karadeniz.gov.tr)

Paylaşın

Trabzon: Atatürk Köşkü

Atatürk Köşkü; Trabzon’un Ortahisar İlçesi, Soğuksu Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Atatürk, 1924 yılında Trabzon’a ilk ziyaretini gerçekleştirdiğinde bu köşkte ağırlanmış ancak konaklamamıştır. İkinci kez Kasım 1930’da Trabzon’u tekrar onurlandırdığında köşkte ağırlanmış ve çok memnun kalmıştır. Haziran 1937’de kendisi için düzenlenen köşkte iki gece kalmış ve 11 Haziran gecesi bu köşkte bütün mal varlığını, canından çok sevdiği Türk ulusuna armağan etme kararı almış ve mal varlığının bir listesini hazırlayarak gereğinin yapılması için başbakana göndermiştir.  Atatürk Köşkü olarak anılan bu bina 1943 yılında müzeye dönüştürülerek hizmete açılmıştır.

Atatürk Trabzon’daki köşkten mal varlığını milletine adarken şöyle demiştir: “Mal ve mülk bana ağırlık veriyor. Bunları milletime bağışlamakla ferahlık duyacağım. İnsanın serveti kendi manevi kişiliğinde olmalıdır. Ben büyük milletime daha çok şeyler vermek istiyorum.”

1890 yılında Konstantin Kabayanidis tarafından yaptırılmıştır. Çam ağaçlarıyla çevrili bir bahçe içerisinde yer alan yapı, Avrupa ve Batı Rönesans mimarisinin etkilerini taşımaktadır. Yapı, bodrum kat, zemin kat ve iki normal kattan oluşmaktadır. Giriş katında oturma odası, dinlenme odası, yemek odası ve misafir odası bulunmaktadır. Birinci katta çalışma odası, büyük yatak odası, bekleme odası ve toplantı odası vardır.

İkinci katta ise iki küçük oda mevcuttur. Yapı, mozaik döşemeleri, alçı süslemeleri, geniş ve süslemeli saçakları ile dikkat çekicidir. Atatürk, 15 Eylül 1924’te Trabzon’a ilk kez geldiğinde, Soğuksu semtine yaptığı gezintide köşkü görmüş ve çok beğenmiştir. Köşkün mülkiyeti, 1930 yılında Trabzon Özel İdaresince Cumhurbaşkanı Gazi Mustafa Kemal Paşa’ya devredilmiştir. Trabzon’dan bir heyet Ankara’ya giderek köşkün tapusunu ve anahtarını Atatürk’e teslim etmiştir.

Atatürk, 10–12 Haziran 1937 tarihlerinde üçüncü ve son kez Trabzon’a geldiğinde, iki gece bu köşkte kalmış ve 11 Haziran 1937 gecesi, bütün mal varlığını canından çok sevdiği Türk ulusuna armağan etme kararını bu köşkte almıştır. Atatürk aynı gece, mal varlığının bir listesini hazırlayarak gereğinin yapılması için Başbakan’a göndermiştir. Köşk, 1942 yılında müze olarak hizmete açılmıştır. Müzede, günümüzde 19. yüzyıl sonu ile 20. yüzyıla ait mobilyalar, porselenler, halılar ile Atatürk’e ait tablolardan oluşan etnografik nitelikli eserler sergilenmektedir.

Yığma yapım sistemiyle inşa edilen yapıda malzeme olarak kesme taş kullanılmıştır. Yapı doğu batı doğrultusunda araziye yerleşmiştir. Yapı, bir bodrum kat, bir zemin kat ve iki normal kattan oluşmaktadır. Yapının dıştan üst örtüsü kırma çatı olup çatı kaplama malzemesi Marsilya kiremittir. Çatı saçak altları geniş olup altları ahşap ile kaplanmıştır. Saçaklar dişli formda hareketlendirilmiştir. Yapı, simetrik olmayan düzensiz cephe düzenlemelerine sahiptir.

Yapının kuzey cephesinde birinci normal katta geniş bir terası bulunmaktadır. Yapının zemin kat ana girişi güneydoğu yönünde bulunmaktadır. Giriş kotuna tek kollu mermer basamak ve demir korkuluklu merdiven ile ulaşılmaktadır. Giriş kapısı yuvarlak kemerli, çift kanatlı ve demirdir. Kuzeybatı yönünde zemin kat tali girişi bulunmaktadır. Giriş kapısı dikdörtgen formlu, çift kanatlı ve demirdir. Yapının bodrum kat girişi doğu cephesinde bulunmaktadır. Giriş kapısı dikdörtgen formlu, çift kanatlı ve demirdir.

Yapının birinci normal kat pencereleri basık kemerli, diğer pencereler dikdörtgen formludur. Tüm pencereler çift kanatlı ve ahşaptır. Yapının cepheleri sıva üzeri beyaz boya olup köşeler yuvarlatılarak belirginleştirilmiştir. Yapı iç mekânında, duvar ve tavanlarda yoğun bir şekilde kalem işi bezemeler mevcuttur. İç mekânda zeminde mozaik döşemeler ve tavanda alçı süslemeler dikkat çekmektedir. Odalar, girişten ulaşılan holün çevresinde planlanmıştır. Üst katlara çıkan merdiven güney duvarına bitişik olarak konumlanmıştır ve merdiven çift kollu ve ahşaptır.

 

Paylaşın

Trabzon: Ömerli Camii

Ömerli Camii; Trabzon’un Çaykara İlçesi, Çambaşı Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Yapı eğimli bir arazide yer almaktadır. Yığma yapım sistemiyle inşa edilen yapıda malzeme olarak taş ve ahşap kullanılmıştır. Yazılı kaynaklara göre, Hicri 1261 (Miladi 1845) yılına tarihlenmektedir. Kuzey güney doğrultusunda dikdörtgen planlı olan yapı, harim ve kadınlar mahfilinden oluşmaktadır.

Yapının dıştan üst örtüsü dört yönde kırma çatı olup, çatı kaplama malzemesi sacdır. Çatı saçakları geniştir ve saçak altları ahşap malzeme ile kaplanmıştır. Yapının minaresi kuzey cephesinde bulunmaktadır. Sonradan inşa edilen minare tek şerefelidir. Cephelerde farklı boyutlarda dikdörtgen formlu pencereler bulunmaktadır.

Caminin harim girişi batı cephesinde yer almaktadır. Ana giriş kapısı yuvarlak kemerli, tek kanatlı ve ahşaptır. Giriş kapısı yoğun ahşap işlemeye sahiptir. Kadınlar mahfiline, harimden, doğuda bulunan tek kollu, ahşap merdiven ile çıkılmaktadır. Kadınlar mahfiline üst kotta kuzey yönünde bulunan kapıdan da giriş sağlanmaktadır. U planlı kadınlar mahfili iki adet ahşap dikme ile taşınmaktadır.

Mihrap kesme taş malzemeden yapılmış olup kademelidir. Mihrabın çevresinde kalem işi süslemeler bulunmaktadır. Minber ahşap malzemeden yapılmıştır ve sade bir süslemeye sahiptir. Vaaz kürsüsü bulunmamaktadır. İçten üst örtüsü düz tavanlıdır ve kare formundaki göbek kısmı içe doğru kademelidir. Tavan ahşap malzemeden yapılmıştır. Göbek bölümünde ahşap işlemelere yer verilmiştir.

(Kaynak: karadeniz.gov.tr)

Paylaşın

Trabzon: Güneyce Camii

Güneyce Camii; Trabzon’un Arsin İlçesi, Güneyce Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Yığma yapım sisteminde, kesme taş malzeme ile inşa edilen yapı, dikdörtgen planlı harim ana mekân ve etrafı açık son cemaat yerinden oluşmaktadır. Çatısı kırma çatı olup, çatı örtüsü Marsilya kiremit ile kaplıdır. Geniş olan saçak döşemesi ahşap malzemelidir.

Ana mekân girişi son cemaat yerinden ve doğu cephesinde yer alan kemerli ve sade ahşap kapı ile sağlanmaktadır. Kuzey cephesinde yer alan girişin solundaki mermer kitabesinde, ‘’Y.P.T.H 1300’’ yazısı yer almaktadır. Bu yeni kitabeye göre cami, Hicri 1300 (Miladi 1882-1883) yılında yapılmıştır. Caminin beden duvarlarında, altta ve üstte, kemerli, kesme taş söveli ve demir korkuluklu pencereleri bulunmaktadır.

Ana mekânın kuzey tarafında yer alan kadınlar mahfili, iki adet ahşap sütun üzerine oturtulmuş olup ortasında dikdörtgen köşk kısmı yer almaktadır. Geometrik ve bitkisel süslemelerin yoğunlukta olduğu bir korkuluğa sahiptir. Taş ve kademeli nişi bulunan mihrabı mermerdendir. Bitkisel ve geometrik motiflerle bezeli minberinde geçit kısmı bulunmaktadır.

Minberin köşk kısmının etrafı açıktır ve bitkisel süslemelidir. Güneydoğu köşede bulunan vaaz kürsüsü de bitkisel ve geometrik süslemelidir. Ana mekânın ahşap ve düz olan tavan döşemesinde oldukça yoğun süslemelere yer verilmiştir. Ahşap ve renkli çıtalar ile oluşturulmuş olan geometrik süslemeler ağırlıktadır. Ortada yer alan tavan göbeği de işlemelidir.

Paylaşın