Yeme bozuklukları, sağlığınızı, duygularınızı ve yaşamın önemli alanlarında işlev görme becerinizi olumsuz yönde etkileyen kalıcı yeme davranışlarıyla ilgili ciddi durumlardır. En yaygın yeme bozuklukları, anoreksiya nervoza, bulimiya nervoza ve tıkınırcasına yeme bozukluğudur. Çoğu yeme bozukluğu, kilonuza, vücut şeklinize ve yemeğinize çok fazla odaklanmayı içerir ve bu da tehlikeli yeme davranışlarına yol açar.

Bu davranışlar, vücudunuzun uygun beslenmeyi alma yeteneğini önemli ölçüde etkileyebilir. Yeme bozuklukları kalbe, sindirim sistemine, kemiklere, dişlere ve ağza zarar verebilir ve başka hastalıklara yol açabilir. Yeme bozuklukları, diğer yaşlarda da gelişebilmesine rağmen, genellikle ergenlik çağında ve genç erişkinlik yıllarında gelişir. Tedavi ile daha sağlıklı beslenme alışkanlıklarına dönebilir ve bazen yeme bozukluğunun neden olduğu ciddi komplikasyonları tersine çevirebilirsiniz.

Semptomları;

Yeme bozukluğunun türüne göre belirtiler değişir. Anoreksiya nervoza, bulimiya nervoza ve aşırı yeme bozukluğu en yaygın yeme bozukluklarıdır. Diğer yeme bozuklukları arasında ruminasyon bozukluğu ve çekingen / kısıtlayıcı gıda alım bozukluğu yer alır.

Anoreksiya nervoza;

Anoreksiya nervoza – genellikle basitçe anoreksiya olarak adlandırılır – anormal derecede düşük vücut ağırlığı, yoğun kilo alma korkusu ve çarpık bir kilo veya şekil algısı ile karakterize, potansiyel olarak yaşamı tehdit eden bir yeme bozukluğudur. Anoreksiyalı insanlar, ağırlıklarını ve şeklini kontrol etmek için aşırı çaba sarf ederler ve bu da genellikle sağlık ve yaşam aktivitelerine önemli ölçüde müdahale eder.

Anoreksiyanız olduğunda, kaloriyi aşırı derecede sınırlarsınız veya kilo vermek için aşırı egzersiz, müshil veya diyet yardımcıları veya yemek yedikten sonra kusma gibi başka yöntemler kullanırsınız. Kilolu olsanız bile, kilonuzu azaltmaya yönelik çabalar ciddi sağlık sorunlarına neden olabilir, bazen ölümcül kendi kendine açlık noktasına varabilir.

Bulimia nervoza;

Bulimia nervoza – genellikle bulimia olarak adlandırılır – ciddi, potansiyel olarak yaşamı tehdit eden bir yeme bozukluğudur. Bulimia’nız olduğunda, yemeğiniz üzerinde kontrol eksikliği hissetmenizi içeren aşırı yeme ve arınma dönemleriniz olur. Bulimili birçok insan gün içinde yemek yemelerini de kısıtlar, bu da genellikle daha fazla aşırı yeme ve temizlemeye yol açar.

Bu bölümler sırasında, genellikle kısa sürede çok miktarda yemek yersiniz ve ardından sağlıksız bir şekilde ekstra kalorilerden kendinizi kurtarmaya çalışırsınız. Suçluluk, utanç ve aşırı yemekten kaynaklanan yoğun kilo alma korkusu nedeniyle kusturmaya zorlayabilir veya kalorilerden kurtulmak için çok fazla egzersiz yapabilir veya müshil gibi başka yöntemler kullanabilirsiniz.

Bulimia’nız varsa, muhtemelen kilonuz ve vücut şeklinizle meşgulsünüzdür ve kendinizi algıladığınız kusurlarınız için ciddi ve sert bir şekilde yargılayabilirsiniz. Normal kiloda veya biraz fazla kilolu olabilirsiniz.

Aşırı yeme bozukluğu;

Aşırı yeme bozukluğunuz olduğunda, düzenli olarak çok fazla yemek yersiniz (aşırı yeme) ve yemeğiniz üzerinde kontrol eksikliği hissedersiniz. Aç olmasanız bile hızlı bir şekilde yiyebilir veya amaçlanandan daha fazla yemek yiyebilirsiniz ve doyduktan çok sonra bile yemeye devam edebilirsiniz.

Bir kanamadan sonra, davranışınızdan ve yediğiniz yiyecek miktarından suçlu, tiksinti veya utanç hissedebilirsiniz. Ancak bu davranışı, bulimia veya anoreksiyalı birinin yapabileceği gibi aşırı egzersiz veya temizlik ile telafi etmeye çalışmazsınız. Utanç, aşırı yemeğinizi gizlemek için tek başına yemenize neden olabilir. Yeni bir kanama dönemi genellikle haftada en az bir kez meydana gelir. Normal kilolu, aşırı kilolu veya obez olabilirsiniz.

Ruminasyon bozukluğu;

Ruminasyon bozukluğu, yedikten sonra yiyecekleri tekrar tekrar ve ısrarla kusar, ancak tıbbi bir durum veya anoreksi, bulimia veya aşırı yeme bozukluğu gibi başka bir yeme bozukluğundan kaynaklanmamaktadır. Yiyecekler mide bulantısı veya öğürme olmaksızın ağza geri getirilir ve yetersizlik kasıtlı olmayabilir. Bazen kusan yiyecekler yeniden çiğnenir ve yeniden yutulur veya tükürülür.

Bozukluk, yiyecek tükürürse veya kişi davranışı önlemek için önemli ölçüde daha az yemek yerse yetersiz beslenmeye neden olabilir. Ruminasyon bozukluğunun ortaya çıkması bebeklik döneminde veya zihinsel engelli kişilerde daha yaygın olabilir.

Kaçınan/kısıtlayıcı gıda alım bozukluğu;

Bu bozukluk, günlük minimum beslenme gereksinimlerinizi karşılayamamanız, çünkü yemeye ilgi duymamanız; renk, doku, koku veya tat gibi belirli duyusal özelliklere sahip yiyeceklerden kaçınırsınız; veya boğulma korkusu gibi yemek yemenin sonuçlarından endişe duyuyorsunuz. Kilo alma korkusundan dolayı yemekten kaçınılmaz.

Bozukluk, çocuklukta önemli kilo kaybı veya kilo alamamanın yanı sıra sağlık sorunlarına neden olabilecek beslenme eksikliklerine neden olabilir.

Ne zaman doktora görünmeli;

Bir yeme bozukluğunu tek başına yönetmek veya üstesinden gelmek zor olabilir. Yeme bozuklukları neredeyse hayatınızı ele geçirebilir. Bu sorunlardan herhangi birini yaşıyorsanız veya yeme bozukluğunuz olabileceğini düşünüyorsanız, tıbbi yardım alın.

Sevdiğiniz birini tedavi görmeye teşvik etmek;

Ne yazık ki yeme bozukluğu olan pek çok kişi tedaviye ihtiyaçları olduğunu düşünmeyebilir. Sevdiğiniz biri için endişeleniyorsanız, onu bir doktorla konuşmaya teşvik edin. Sevdiğiniz kişi yemekle ilgili bir sorunu olduğunu kabul etmeye hazır olmasa bile, endişenizi ve dinleme arzunuzu ifade ederek kapıyı açabilirsiniz.

Sağlıksız davranışa işaret edebilecek yeme alışkanlıkları ve inançlarının yanı sıra yeme bozukluklarını tetikleyebilecek akran baskısı konusunda uyanık olun. Yeme bozukluğunu gösterebilecek kırmızı bayraklar şunları içerir;

• Öğün atlamak veya yememek için bahane uydurmak
• Aşırı kısıtlayıcı vejetaryen bir diyet benimsemek
• Sağlıklı beslenmeye aşırı odaklanma
• Ailenin yediklerini yemek yerine kendi yemeklerini yapmak
• Normal sosyal aktivitelerden çekilme
• Kalıcı endişe veya şişmanlıktan şikayet etme ve kilo vermekten bahsetme
• Algılanan kusurlar için aynada sık sık kontrol
• Tekrar tekrar çok miktarda tatlı veya yüksek yağlı yiyecekler yemek
• Kilo kaybı için diyet takviyeleri, müshiller veya bitkisel ürünlerin kullanımı
• Aşırı egzersiz
• Kusturmaya neden olan parmak eklemlerindeki nasırlar
• Tekrarlayan kusmanın belirtisi olabilecek diş minesi kaybı ile ilgili sorunlar
• Yemek sırasında tuvaleti kullanmak için ayrılmak
• Normal kabul edilenden çok daha fazla yemek veya ara öğün yemek
• Yeme alışkanlıklarıyla ilgili depresyon, tiksinti, utanç veya suçluluk ifade etmek
• Gizli yemek

Çocuğunuzun yeme bozukluğu olabileceğinden endişeleniyorsanız, endişelerinizi tartışmak için doktoruyla iletişime geçin. Gerekirse, yeme bozuklukları konusunda uzman olan nitelikli bir akıl sağlığı uzmanına havale edebilirsiniz veya sigortanız izin veriyorsa, doğrudan bir uzmanla iletişime geçebilirsiniz.

Nedenleri;

Yeme bozukluklarının kesin nedeni bilinmemektedir. Diğer akıl hastalıklarında olduğu gibi, aşağıdakiler gibi birçok neden olabilir;

• Genetik ve biyoloji; Bazı insanlar yeme bozukluğu geliştirme riskini artıran genlere sahip olabilir. Beyin kimyasallarındaki değişiklikler gibi biyolojik faktörler yeme bozukluklarında rol oynayabilir
• Psikolojik ve duygusal sağlık; Yeme bozukluğu olan kişiler, bozukluğa katkıda bulunan psikolojik ve duygusal problemlere sahip olabilir. Düşük benlik saygısı, mükemmeliyetçilik, dürtüsel davranış ve sorunlu ilişkilere sahip olabilirler

Risk faktörleri;

Genç kızlar ve genç kadınlar, genç erkeklerden ve genç erkeklerden daha fazla iştahsızlık veya bulimiye sahip olabilir, ancak erkeklerde de yeme bozuklukları olabilir. Yeme bozuklukları geniş bir yaş aralığında ortaya çıkabilse de, genellikle gençlerde ve 20’li yaşların başında gelişir. Aşağıdakiler de dahil olmak üzere bazı faktörler yeme bozukluğu geliştirme riskini artırabilir;

• Aile öyküsü; Yeme bozukluğu olan ebeveynleri veya kardeşleri olan kişilerde yeme bozukluklarının ortaya çıkması daha olasıdır
• Diğer akıl sağlığı bozuklukları; Yeme bozukluğu olan kişilerde genellikle anksiyete bozukluğu, depresyon veya obsesif kompulsif bozukluk geçmişi vardır
• Diyet ve açlık; Diyet, yeme bozukluğu geliştirmek için bir risk faktörüdür. Açlık beyni etkiler ve ruh hali değişikliklerini, düşünmedeki katılığı, kaygı ve iştah azalmasını etkiler. Bir yeme bozukluğunun birçok belirtisinin aslında açlık belirtileri olduğuna dair güçlü kanıtlar vardır. Açlık ve kilo kaybı, savunmasız bireylerde beynin çalışma şeklini değiştirebilir, bu da kısıtlayıcı yeme davranışlarını devam ettirebilir ve normal yeme alışkanlıklarına dönmeyi zorlaştırabilir
• Stres; Üniversiteye gitmek, taşınmak, yeni bir işe girmek veya bir aile veya ilişki sorunu olsun, değişim stres getirebilir ve bu da yeme bozukluğu riskinizi artırabilir

Komplikasyonları;

Yeme bozuklukları, bazıları hayatı tehdit eden çok çeşitli komplikasyonlara neden olur. Yeme bozukluğu ne kadar şiddetli veya uzun süreli olursa, ciddi komplikasyonlar yaşama olasılığınız o kadar artar, örneğin;

• Ciddi sağlık sorunları
• Depresyon ve kaygı
• İntihar düşünceleri veya davranışı
• Büyüme ve gelişme ile ilgili sorunlar
• Sosyal ve ilişki sorunları
• Madde kullanım bozuklukları
• İş ve okul sorunları
• Ölüm

Önleme;

Yeme bozukluklarını önlemenin kesin bir yolu olmasa da, çocuğunuzun sağlıklı beslenme davranışları geliştirmesine yardımcı olacak bazı stratejiler şunlardır;

• Çocuğunuzun etrafında diyet yapmaktan kaçının; Aile yemek alışkanlıkları, çocukların yemekle geliştirdiği ilişkileri etkileyebilir. Birlikte yemek yemek, çocuğunuza diyetin tuzaklarını öğretme fırsatı verir ve makul porsiyonlarda dengeli beslenmeyi teşvik eder
• Çocuğunuzla konuşun; Örneğin, anoreksiyi yeme bozukluğundan ziyade bir yaşam tarzı seçimi olarak görmek gibi tehlikeli fikirleri destekleyen çok sayıda web sitesi vardır. Bunun gibi yanlış algılamaları düzeltmek ve çocuğunuzla sağlıksız yeme tercihlerinin riskleri hakkında konuşmak çok önemlidir
• Şekli veya boyutu ne olursa olsun çocuğunuzda sağlıklı bir vücut imajı geliştirin ve pekiştirin; Çocuğunuzla kendi imajı hakkında konuşun ve vücut şekillerinin değişebileceğine dair güvence verin. Çocuğunuzun önünde kendi vücudunuzu eleştirmekten kaçının. Kabul ve saygı mesajları, çocukları gençlik yıllarının zorlu dönemlerine taşıyacak sağlıklı bir özgüven ve direnç geliştirmeye yardımcı olabilir
• Çocuğunuzun doktorunun yardımını alın; Sağlıklı çocuk ziyaretlerinde, doktorlar bir yeme bozukluğunun erken göstergelerini tespit edebilirler. Örneğin, çocuklara rutin tıbbi randevularda beslenme alışkanlıkları ve görünüşlerinden duydukları memnuniyet hakkında sorular sorabilirler. Bu ziyaretler, sizi ve çocuğunuzun doktorunu önemli değişikliklere karşı uyarabilecek boy ve kilo yüzdelikleri ve vücut kitle indeksi kontrollerini içermelidir

Yeme bozukluğu belirtileri gösteren bir aile üyesi veya arkadaş fark ederseniz, o kişiyle onun iyiliği için endişeniz hakkında konuşmayı düşünün. Bir yeme bozukluğunun gelişmesini önleyemeyecek olsanız da, şefkatle ulaşmak kişiyi tedavi aramaya teşvik edebilir.

Teşhisi;

Yeme bozuklukları, belirti, semptom ve yeme alışkanlıklarına göre teşhis edilir. Doktorunuz yeme bozukluğunuz olduğundan şüphelenirse, muhtemelen bir muayene yapacak ve bir teşhisi saptamaya yardımcı olacak testler isteyecektir. Teşhis için hem birinci basamak sağlık hizmeti sağlayıcınızı hem de bir akıl sağlığı uzmanını görebilirsiniz. Değerlendirmeler ve testler genellikle şunları içerir;

• Fizik sorgulama; Doktorunuz muhtemelen yeme sorunlarınız için diğer tıbbi nedenleri ekarte etmek için sizi muayene edecektir. Ayrıca laboratuvar testleri de isteyebilir
• Psikolojik değerlendirme; Bir doktor veya akıl sağlığı uzmanı muhtemelen düşüncelerinizi, duygularınızı ve yeme alışkanlıklarınızı soracaktır. Ayrıca psikolojik öz değerlendirme anketlerini doldurmanız da istenebilir.
• Diğer çalışmalar; Yeme bozukluğunuzla ilgili herhangi bir komplikasyonu kontrol etmek için ek testler yapılabilir

Tedavisi;

Bir yeme bozukluğunun tedavisi genellikle bir ekip yaklaşımını içerir. Ekip tipik olarak, tümü yeme bozuklukları konusunda deneyime sahip birinci basamak sağlık hizmeti sağlayıcıları, akıl sağlığı uzmanları ve diyetisyenleri içerir.

Tedavi, özel yeme bozukluğunuzun türüne bağlıdır. Ancak genel olarak, tipik olarak beslenme eğitimi, psikoterapi ve ilaç tedavisini içerir. Hayatınız risk altındaysa, hemen hastaneye kaldırılmanız gerekebilir.

• Sağlıklı beslenme; Kilonuz ne olursa olsun, ekibinizin üyeleri sağlıklı beslenme alışkanlıkları edinmenize yardımcı olacak bir plan tasarlamak için sizinle birlikte çalışabilir
• Psikoterapi; Konuşma terapisi olarak da adlandırılan psikoterapi, sağlıksız alışkanlıkları sağlıklı olanlarla nasıl değiştireceğinizi öğrenmenize yardımcı olabilir. Bu şunları içerebilir:

Aile temelli terapi (FBT); FBT, yeme bozukluğu olan çocuklar ve gençler için kanıta dayalı bir tedavidir. Aile, çocuğun veya diğer aile üyesinin sağlıklı beslenme alışkanlıklarını takip etmesini ve sağlıklı bir kiloda kalmasını sağlamaya dahil olur.

Bilişsel davranışçı terapi (CBT). CBT, özellikle bulimia ve aşırı yeme bozukluğu için yeme bozukluğu tedavisinde yaygın olarak kullanılır. Yeme alışkanlıklarınızı ve ruh halinizi nasıl izleyeceğinizi ve iyileştireceğinizi, problem çözme becerilerini nasıl geliştireceğinizi ve stresli durumlarla başa çıkmanın sağlıklı yollarını keşfetmeyi öğrenirsiniz.

• İlaçlar; İlaç, yeme bozukluğunu tedavi edemez. Bununla birlikte, bazı ilaçlar, aşırı yeme veya boşaltma dürtülerini kontrol etmenize veya yiyecek ve diyetle ilgili aşırı meşguliyetleri yönetmenize yardımcı olabilir. Antidepresanlar ve anksiyete önleyici ilaçlar gibi ilaçlar, sıklıkla yeme bozukluklarıyla ilişkilendirilen depresyon veya anksiyete semptomlarına yardımcı olabilir
• Hastanede yatış; Şiddetli yetersiz beslenmeye neden olan anoreksi gibi ciddi sağlık sorunlarınız varsa, doktorunuz hastaneye yatmayı önerebilir. Bazı klinikler yeme bozukluğu olan kişilerin tedavisinde uzmanlaşmıştır. Bazıları tam hastanede yatış yerine günlük programlar sunabilir. Özel yeme bozukluğu programları, daha uzun süreler boyunca daha yoğun tedavi sunabilir

Dikkat: Sayfa içeriği sadece bilgilendirme amaçlıdır. Tanı ve tedavi için mutlaka doktorunuza başvurunuz.