image

Sabri Esat Siyavuşgil kimdir? Hayatı, Eserleri

0

1907 yılında İstanbul’da dünyaya gelen Sabri Esat Siyavuşgil, 1968 yılında İstanbul’da hayatını kaybeti. İstanbul Darülfünun’u (İstanbul Üniversitesi) Hukuk Fakültesi’nde başladığı eğitimini Fransa’da Dijon ve Lyon üniversitelerinde felsefe bölümünde tamamladı.

Haber Merkezi / 1932’de Türkiye’ye dönüşünde Gazi Terbiye Enstitüsü’nde felsefe dersleri verdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde 1933’te Genel Psikoloji-Pedagoji doçenti, 1942’de profesör oldu. Öğretim üyeliği görevini yaşamının sonuna dek sürdürdü.

İlk şiirleri 1927’de “Güneş” ve “Hayat” dergilerinde yayınlandı. 1928’de altı şair arkadaşıyla birlikte “Yedi Meşaleciler” topluluğunu kurdu ve “Meşale” adlı dergiyi çıkardı. Bu dergi kapandıktan sonra şiirleri “Muhit” ve “Varlık” dergilerinde yayınlandı. Dışavurumcu bir ressam tutumuyla yeni ve canlı şiirler yazdı.

Ulus, Yeni Sabah, Haber gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı. Fransız şairlerin şiirlerini Türkçe’ye çevirdi. Edmond Rostand’ın ünlü oyunu “Cyrano de Bergerac”ın Türkçe çevirisiyle büyük ün yaptı.

Psikoloji, eğitim, folklor ve edebiyatla ilgili yazıları birçok dergi ve gazetede yer aldı. Ayrıca Sait Faik Abasıyanık’tan öyküleri Fransızca’ya çevirdi. Bu öyküler “Un Point Sur la Carte” (Haritada Bir Nokta) adıyla Hollanda’da yayınlandı.

Yedi Meşalecilerin önde gelen sanatçılarından olan Sabri Esat, şiirleriyle sanat yaşamına başlamış ancak yazarlığının şairliğinin önüne geçtiğini düşünerek şiir yazmayı bırakmıştır.

Canlılık, yenilik ilkelerini benimseyen Siyavuşgil, inceleme çalışmaları ve Fransız edebiyatından yaptığı çevirilerle ün kazanmıştır. Psikoloji, eğitim, folklor ve edebiyatla ilgili birçok yazısı yayımlanan Sabri Esat’ın yaptığı çevirilerin en çok ses getireni Cyrano de Bergerac’ın çevirisidir.

Hece ölçüsüyle yazdığı şiirlerinde günlük yaşamdaki her şeyi dışavurumcu bir kimlikle ve yer yer alaycı bir üslupla anlatan sanatçı, empresyonist ve ekspresyonist özellikler gösteren şiirlerinde fotoğraf gözlemciliği ile etrafındaki olayları şiire yansıtmaya gayret göstermiştir.

Eserleri;

Şiir; Odalar ve Sofalar

İnceleme; İstanbul’da Karagöz ve Karagözde İstanbul, Psikoloji ve Terbiye Bahisleri, Karagöz, Folklor ve Milli Hayat, Roman ve Okuyucu

Paylaşın

Sabri Altınel kimdir? Hayatı, Eserleri

0

16 Nisan 1925 yılında Balıkesir’in Susurluk İlçesi’nde dünyaya gelen Sabri Altınel, 19 Ekim 1985 yılında akciğer kanseri nedeniyle hayatını kaybetmiştir. Ortaokul ve liseyi Balıkesir’de okudu. 1949 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirdi. Kısa bir süre gazetecilik yapan şair, 1959’da Fransa’ya gidip orada bir müddet kaldı.

Haber Merkezi / Yurda döndükten sonra Saint Joseph ve Saint Benoit liselerinde edebiyat öğretmenliği yapan Altınel, 1983’te emekli oldu. Şairin şiirleri; Yeditepe, Yelken, Yeni Ufuklar, Yücel, Ataç, Soyut, Somut, Kaynak, Sanat ve Edebiyat, Genç Nesil, Yeryüzü gibi süreli yayınlarda yayımlanmıştır.

Şiirleri, İnsanın Değeri, Kıraçlar, Zamanın Yüreği, Şiirler, Kentin Küçük Sokağı, Issız Çığlık adlı kitaplarda toplanan Altınel’in kendine has bir şiire vücut verdiği söylenebilir. İnsana değer veren şair, yaşama sıkı sıkıya bağlıdır. Hayatta ne yaşarsa yaşasın yaşama sevincini ve umudunu yitirmeyen Altınel’in şiirlerinde emek, çaba, alın teri kavramları ön plana çıkar. Bütün bu kavramları ve izlekleri şiirlerinde harmanlarken hayatın zıtlıklarından ve çelişkilerinden yararlanır. “Kıraçlar” ve “Yaban Yazıları” adını verdiği şiirlerinde ise düzyazı-mensur şiirin imkânlarını yoklar. Yaşadığı dönemin insanına ve toplumuna duyarsız kalmadığı görülen şair, şiirlerinde toplumdaki umutsuzluğa, sessizliğe âdeta bir çığlık atar.

İnsanın Değeri kitabının girişinde yer alan “Şiir Deneyi” adlı yazısında şiirle ilgili görüşlerini açıklayan şair, bir şiirin hikâyesinin şairin hikâyesi olduğunu, şiirin bir hayat deneyini ve yaşama anlayışını belirttiğini ifade eder. Çağdaş Eleştiri dergisinin 1983’te çıkan Mart ayı sayısındaki “Şiirsel Eylem” adlı yazısında Altınel şiirin, insanın kendini ve doğayı aşabilmesi için ona yetkinlik kazandıran, insanı olgunlaştıran ve insan için gerekli bir eylem olduğuna dikkat çeker. Altınel için iyiyi, güzeli, erdemli olanı, emeği, onuru, dostluğu, kardeşliği ve sevginin önemini şiirlerinde kullandığı zengin imgelerle anlatmaya çalışan, toplumsal olguları ve insanımıza ait duyarlılıkları, erdemleri, kendine ait şiir dünyasında vermesini bilen bir şair tanımlaması yapılabilir.

Paylaşın

Sabit İnce kimdir? Hayatı, Eserleri

0

1954 yılında Nevşehir­’in Kozaklı İlçesine bağlı G­erce Köyü’nde dünyaya gelen Sabit İnce, ilkokulu köyünde, orta­okulu Kozaklı’da, lis­eyi Kayseri Ticaret L­isesinde okumuştur. 1976 ­yılında Marmara Üniversitesi İkti­sadi ve Ticari Bilimler Fakültesi İşletme-Ekonomi Bölümü’nden mezun­ olmuştur.

Haber Merkezi / Şair, bestekâr ve yazar olarak bilinmektedir. Evli ve üç çocuk babasıdır (İnce 2001: 49). Özel sektörde çeşitli­ görevlerde bulunan şair, Toprak Reformu Kayseri Bölge Müdürlüğünde, T­oprak Mahsulleri Ofis­i Kayseri Bölge Müdür­lüğü ve Urfa Bölge Mü­dürlüğünde uzman olar­ak çalışmış ve 1999’da emekli olmuştur. Emekli olduktan sonra gazetecilik yapmaya devam etmiştir. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti üyesidir. Kayseri’de yaşamaktadır.

Önceleri Garip mahlası ile şiirler yazan, sonra ustası Zavallı Baba tarafından Âşık İnce mahlası verilen şair, sosyal mesajlar içeren akıcı şiirleriyle bilinmektedir. İlk şiiri ilkokul birinci sınıftayken yazdığı “Gülüm Seni Çok Özledim”dir. Annesi yaktığı ağıtlarıyla tanınır. İnce, rüya görmemiş, bade içmemiştir. Ustası Âşık Zavallı Baba’dan ders ve muhabbet almış, onunla televizyon ve radyo programlarına katılmıştır. Ayrıca Yunus Emre, Pir Sultan Abdal, Karacaoğlan, Dadaloğlu, Emrah, Ruhsatî, Ferrahî, Sefil Selimî, Âşık Reyhanî, Mahzunî de ustası olarak gördüğü âşıklar arasındadır .

Orta Anadolu ve Nevşehir yöresi tarzında ve kendisine özgü bir üslupla saz ve bağlama çalmaktadır. Bazı şiirleri Ozan Tekfurî (Beytullah Arabacı) tarafından bestelenmiştir. İrticalen şiir söyleyebilen İnce âşık meclislerine de katılmaktadır. Şiirlerini pek çok internet sitesinde de yayınlamaktadır. İnce’nin eserlerinde, sevgi, toplum, adalet, din ve tasavvuf gibi temalar öne çıkmaktadır. Şiirlerinden yola çıkarak anlatımının akıcı olduğu ve sözcüklerini titizlikle seçtiği söylenebilir. Serzenişini ve sitemini dile getirirken ayrı bir ustalık gösterdiği görülmektedir.

Bizim Anadolu, Tercüm­an, Hergün ve Türkiye­ gazetelerinde yazar,­ muhabir ve istihbarat ­şefi olarak çalışmıştır. ­Töre ve Devlet dergil­erinde yazılar yazmıştır.­ Ka­yseri’de yayımlanan Y­eni Kayseri, Kayseri ­Olay, Kayseri Anadolu­ Haber, Star Haber, K­ayseri Gündem ve Kays­eri Hâkimiyet Gazetes­i’nde “İnce Zımbalar” köşesinde; ayrıca Gü­lpınar, Yesevi, Ozan,­ Bizim Kuşak, Kayseri­ Çağdaş, Sevgi Yolu, ­Ana, Erciyes, Çemen, ­Simav Anadolu, Kumru,­ Yalaka gibi dergiler­de yazı ve şiirleri­ yayımlanmaktadır. Kayseri’de yayımlana­n Kayseri Şairler An­tolojisi ve Adana’da yayımlanan Ozanla­r Güldeste Şairler A­ntolojisi’nde yer almıştır.

Yine Kayseri’de yayın yapa­n Erciyes, Elif, Başa­k televizyonlarında, ­mahalli radyolarda şi­ir ve edebiyatla ilgili programlar düzenleyip söyleşiler yapmıştır. Bu kanallarda âşıklık konusunda “Bizim Âşıklarımız” ad­lı bir program yap­mıştır. Ozan ve Bi­zim Kuşak Dergisi’nden­ mansiyon ödülleri, makale dal­ında da üçüncülük ödülle­ri vardır. Sözlerini yaz­ıp bestelediği 40’tan­ fazla türküsü bulunmaktadır­.

Ayrıca Kayseri’de bulunan Anadolu İlim ve­ Edebiyat Eseri Sahip­leri Birliğini­ kurmuş ve genel başka­nlığını yapmıştır. T­BMM’de Fikir ve Sanat­ Eserleri Kanunu’nda m­eclis alt komisyonund­a ve Devlet Planlama ­Teşkilatınca hazırlan­an Fikri v­e Sınai Haklar Komisyonu’nda ü­ye olarak görev almıştır. Anasam Bülteni adlı­ bir yayın organı kurmuş ve bu çatı altında 80­ kitabın editörlüğünü­ yürütmüştür. Şairin Aşkın Ateşi, Ve Aynı Rüzgarla Savrulduk, Sırlı Söz Suskun Satırlar, Anadolu Hececileri 1-6, Anasam Şiir Antolojisi 1-2 ve Kapadokya Şiir Antolojisi adlı eserleri bulunmaktadır. (Kaynak: teis.yesevi.edu.tr)

Paylaşın

Sabih Şendil kimdir? Hayatı, Eserleri

0

9 Şubat 1926 yılında Tekirdağ’da dünyaya gelen Sabih Şendil, 15 Şubat 2002 tarihinde İstanbul’da hayatını kaybetti. Tam adı Mehmet Sabih Şendil’dir. İstanbul Erkek Lisesi’ni 1945’te bitirdi. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’ndeki öğrenimini yarıda bıraktı ve çalışma hayatına atıldı.

Haber Merkezi / Bir müddet İmar Bankası’nda görev yaptı. Yapı Kredi Bankası Beyoğlu Şubesi Umumi Muhasebe Bölümü’nde idareci olarak çalıştı. Şiirle yakından ilgilendi. 1952 yılında Yeryüzü dergisinde yayımlanan “Değil” adlı şiirinden dolayı Ceza Kanunu’nun 142. Maddesine aykırılık gerekçesiyle yargılandı ve daha sonra beraat etti.

Sabih Şendil’in ilk şiirleri İstanbul ve Kaynak dergilerinde yayımlanmıştır. 1944-1964 yılları arasında; Varlık, Fikirler, Doğan Kardeş, Yeryüzü, Dost, Yeditepe, Çağdaş, Güney ve Hisar gibi dergilerde şiirlerini yayımlamayı sürdürmüştür. İlk şiir kitabı Bizim İskele adıyla 1948 yılında basılmış ve bunu Gelin Dünya (1951) ile Yaşamak Herkesin Hakkı (1953) takip etmiştir.

Bülent Ecevit, onun için “Yıllardır bizim şairlerimiz, içtimaî konularda manzum röportaj muharrirliği yapıyorlar. Şahsen tanımadığım Sabih Şendil’den özür dilerim. İçimi dökeceğim bir anda karşıma onun kitabı çıktı. Yoksa burada söylediklerimle yalnız Sabih Şendil’i değil, bazısı yakın dostlarım olan birçok şairlerimizi tenkid etmiş oluyorum. Aslında Gelin Dünya’yı değerli bir kitap bulmasaydım, böyle umumî bir tenkide vesile edinmezdim. Ve eğer Sabih Şendil’in iyi şair olduğuna aklım yatmasaydı onun da bu moda yola sapmasına üzülmezdim. Konu gene moda konulardan olsa bile, şiirlerini, manzum röportajcılıktan ayrı bir teknikle, bir sanatçı görüş ve zevkiyle işlediği zamanlar, Sabih Şendil’in kuvveti, sanatkârlığı iyice belli oluyor. Meselâ ‘Kıskançlık’, meselâ ‘Tohum’, meselâ ‘Soru’ şiirlerinde…” değerlendirmesini yapmıştır. Şendil, daha çok ülkenin gelecek güzel günlerine inanan, karamsarlıktan ve kederden uzak, umutlu ve bereket dolu yarınların özlemini duyan şiirleri ile tanınmıştır.

Çocuk masalları da kaleme alan Sabih Şendil; Köylü Prenses (1958), Altın Sakallı Dev (1958), Tanrı Misafiri (1961), Üç Kız Kardeş (1961), Bir Çatı Altında (1961), Beyaz At (1961), Saadet Anahtarı (1964), Şehzadenin Kısmeti (1964), Dilek ve İpek (1966) gibi masal türündeki çocuk kitaplarına imza atmıştır.

Paylaşın

Sabahattin Yalkın kimdir? Hayatı, Eserleri

0

11 Mart 1934 yılında Antakya’da dünyaya gelen Sabahattin Yalkın, ilk ve orta öğrenimini burada tamamladı. İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik Fakültesi’ni bitirdi. 1960 ve 1976 yılları arasında Devlet Su İşleri, 1970-1993 arasında Elektrik İşleri Etüt İdaresi’nde çalıştı. Evli, bir çocuk babası olan şair, 1993’te emekli oldu.

Haber Merkezi / Çocuk Deliceleri isimli eseriyle 1994 yılında Çankaya Belediyesi ve Damar Dergisi Çocuk Şiirleri Dalında Birincilik Ödülü, “Beyaz Kan” adlı dosyasıyla 1994 Sabri Altınel Üçüncülük Ödülü kazandı. Edebiyatçılar Derneği ve Türkiye Yazarlar Sendikası üyesidir.

İlk şiiri “Fasa Fiso” adıyla 1954’te Antakya’da çıkan İleri Gençlik gazetesinde yayımlandı. Yalkın’ın diğer şiirleri Damar, Türk Dili, Güney Rüzgarı (Antakya), Ardıçkuşu (Adana), İmece gibi dergilerde yayımlanmıştır. 1990-94 arasında Ankara’da Yazıt adlı edebiyat dergisini çıkardı.

Antakya doğumlu şair, mesleği dolayısıyla Ankara, İstanbul’da yaşamış olmakla birlikte çocukluk ve ilk gençlik yıllarını geçirdiği Antakya’ya son derece bağlıdır. Bu bağlılık şiirlerine de yansımıştır. Çok Dualı Kent isimli şiir kitabının tanıtımında ” Çok dualı kent dediğim Antakya, benim sonsuz okulum, adım, onurum, varlığımdır. Antakya’nın o kendine özgü hamurundan çıkmış bir kişinin şiirleridir bunlar” sözleriyle eserinin içeriğini açıklamaktadır.

Şair için önemli olan bir diğer kentin İstanbul olduğu görülür. Nitekim Vakit İstanbul-du adlı eserini İstanbul üzerine kaleme aldığı şiirlere ayırmıştır. 1953-2003 arasında elli yıllık bir dönemin şiirleridir. Yalkın’ın diğer şiir kitaplarında da Antakya coğrafyasına, Akdeniz’e olan sevgisine yönelik şiirleri bulunmaktadır.

“Anılar İçinden”

Tren Haydarpaşa’ya yaklaştıkça
Bütün İstanbul beni karşılıyacakmış sanki
Yüreğim ağzımda

Şimdi nerde çatık kaşlı Fikriye ?
Yamru yumru ara sokakların birinde
Aksaraydan yokuş yukarı Fatih’e çıkarken !
Laf attıkça nasıl da yumuşardı
Hele mahalleden uzaklaştıkça.

Ya Şehremini’li Zünnire
Az mı bekletmişti beni söz verip de
Bildik yüzlere dönen tramvay durağında.

Çok oldu Kasımpaşa’lı Turan’ı görmeyeli
Odun sobalı küçük evlerinde
Hep sabahlardık sınav geceleri.
………………………………………
………………………………………

Sağlığı nasıl acaba ?
Satın alabildi mi kira evini.
İki kızı olmuştu sevimli mi sevimli,
Ya sen nasılsın sigara tiryakisi Nimet yengesi ?

Haydarpaşa bekleme boş yere
Ne yer, ne gök
Geldiğim gibi gidiyorum işte…..

“Salyangoz”

-I-

Temmuzun neresinde şimdi
Nezahat’ın eski dudağı
Nerde unutuldu
deniz kabuklu sokak
Sonunda düşüyor toprağa
Salyangozun gümüşlediği yaprak

-II-

Yosun kokulu bir güneşi alıyorum
Göğün eteği altından
Kanımda
kanlıyorum
Güzelleşiyor soyundukça
Samatya’lı Gülşen’in bel altı
Ve akşamla çekiyor boynuzlarını
Salyangoz kabuğuna

-III-

Bende kalan ne varsa
Geri veriyorum doğaya
Cide’li Sermin’in
en dolgun memesini bile
Bütün günah sevmede
Salyangoz
Salyangoz
aldığını versene

Paylaşın

Sabahattin Kudret Aksal Kimdir? Hayatı, Eserleri

0

25 Nisan 1920 yılında İstanbul’da dünyaya gelen Sabahattin Kudret Aksal, 19 Nisan 1993 yılında İstanbul’da yaşamını yitirdi. 1937’de Özel Işık Lisesi’nden mezun oldu. 1943’te İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nü bitirdi.

Haber Merkezi / 1943-1948 arasında İstanbul’da çeşitli liselerde felsefe dersleri verdi. 1940’da kısa bir süre iş müfettişliği yaptı. İstanbul Konservatuvarı Müdürlüğü, belediye yazı işleri müdürlüğü, belediye iktisat müfettişliği görevlerinde bulundu. 1961’de Şehir Tiyatrosu Müdürü oldu. Belediye Konservatuarı Estetik Ve Psikoloji öğretmenliğinden emekli oldu.

İlk şiiri 1938’de Varlık dergisinde, ilk öyküsü 1940’ta Küllük dergisinde çıktı. İlk oyunu Evin Üstündeki Bulut 1948’de oynandı. 1940’lardaki yeni edebiyat hareketi içinde yer aldı. Günlük yaşamın, küçük ayrıntıların avareliklerin şairi oldu.

Cahit Sıtkı Tarancı etkisiyle hece vezni ve uyak kullandığı ilk dönem şiirlerinden sonra Garip akımı ve Orhan Veli’ye yakınlaştı. 1976 sonrasında ise yalınlığı elden bırakmadan dilde derinlik arayışına başladı. Uyak tekrar şiirinin köşetaşı oldu. Bu dönemde Garip’ten de uzaklaşıp İkinci Yeni havasına girdi.

Kendisine özgü bir biçimde insan-doğa ilişkisine felsefe düzleminde yaklaştı. Şiirlerinde kent insanlarının gündelik ilişkilerini, saçmalıklarını, çatışmaya varan tartışmalarını ele aldı. Öykü ve oyunlarında ise psikolojik öğeleri ve biçim arayışlarını öne çıkardı. Çeviriler ve sanat üzerine yazılar da yayınladı.

Eserleri; 

Şiir; Şarkılı Kahve, Gün Işığı, Duru Gök, Bir Sabah Uyanmak, Elinle, Eşik, Çizgi, Zamanlar, Bir Zaman Düşü, Buluşma, Batık Kent

Öykü; Gazoz Ağacı, Yaralı Hayvan

Deneme; Geçmişle Gelecek

Oyun; Evin Üzerindeki Bulut, Şakacı, Bir Odada Üç Ayna, Tersine Dönen Şemsiye, Kahvede Şenlik Var, Kral Üşümesi, Önemli Adam, Bay Hiç, Bir Dalda Üç Ayna

Ödülleri; 1999 İstanbulu dinliyorum 1955 Sait Faik Faik Armağanı Gazoz Ağacı’yla (Haldun Taner ile haylaştı), 1957 Türk Dil Kurumu Ödülü Yaralı Hayvan ile 1965-1966 Ankara Sanatsevenler Derneği ödülü, Kahvede Şenlik Var ile, 1980 Yeditepe Şiir Ödülü Şiirler ile 1980 ve 1987 Avni Dilligil Tiyatro ödülleri, 1985 ENKA Öykü Ödülü “Vav’lar” ile, 1990 Sedat Simavi Ödülü 1990 Kültür Bakanlığı Tiyatro Onur Ödülü, 1992 Edebiyatçılar Derneği Onur Ödülü

Paylaşın

Sabahattin Kömürcüoğlu kimdir? Hayatı, Eserleri

0

5 Haziran 1924 yılında Gümüşhane’de dünyaya gelen Sabahattin Kömürcüoğlu, Eğitim hayatını Kelkit Cumhuriyet İlkokulu, Gümüşhane Ortaokulu, İstanbul Erkek Öğretmen Okulu (1944) ve İstanbul Çapa Eğitim Enstitüsü’nde (1959) tamamladı.

Haber Merkezi / 1940’ta çalışma hayatına başlayan Kömürcüoğlu; Gümüşhane, Batı Trakya, Sürmene ve İstanbul’daki çeşitli okullarda Türkçe ve edebiyat öğretmenliği yaptı. 1976’da edebiyat öğretmeni olarak görev yaptığı Suadiye Lisesi’nden emekliye ayrıldı.

Kömürcüoğlu, 1944’te “Özleyiş” ve “Ağlama” adlı ilk şiirlerini İstanbul dergisinde, daha sonra kaleme aldığı yazı ve şiirlerini Türk Dili, Beşinci Mevsim, Ozanca, Kıyı, Güzel Yazılar dergileri ile Zafer, Cumhuriyet, Milliyet, Kuşakkaya, Kadıköy, Aktüalite gazetelerinde yayımladı. Bazı şiir ve yazıları ders kitaplarında da yer aldı. “Kömürcüoğlu’nun şiirlerinde, alaycı bir yaklaşımla, düzene karşı bir başkaldırı gözlenir; fikir ön planda, dil arı, anlatım sadedir. Özgün buluşlarıyla çarpıcı bir söyleyiş özelliğine kavuşturduğu şiirlerinde sevgiyi ve barışı vurgular.”

Sabahattin Kömürcüoğlu, Sana Doğru (1971), Kasım Çiçekleri (1986), Anılarda Memleket (1994), Sönmeyen Ateş (2003) adlı kitaplarıyla şiir türünde, Gün İstanbul Üstünde (1994), Kıyıdaki Adam (1997) adlı kitaplarıyla öykü türünde, Esintiler (2003) ile deneme türünde eserler vermiştir. Ayrıca yazarın Gümüşhaneli Ozanlar (1987), Gümüşhaneli Ozanlar II (1998) adlı antoloji türünde çalışmaları mevcuttur.

“Anılarda Memleket”

Dağlarda bayırlarda yaşamın hızı
Bahçelerde kuş çiçek
Kan dersen akar gülden kırmızı

Baktıkça yoksul ama erdemli
Bin acıyla oluşan bir yaşam
Damarlarında uğuldar sanki

Bir yol ayrımında akşam
Silkip atamam seni ey çocuk
Bin yıl yaşasam

Baktıkça hep böyle boynu bükülü
Yansır uzaklarda bir yaban gülü

Dağlar ateşlerle gönlümüzü!…

“Yitik Çocukluk”

Koynunda uzanıp yatınca
Bahçeler içaçıcı
Dağlarsa sarp dikenli
Düşlere girince güzeldi

Çiçekler göz kamaştırmak içindi
Kuş sesleri hüzünlü mü hüzünlü
Sular girip yıkanınca serindi

Tepeler yüceydi
Dereler derin
Sönüp gittiği
Dağbaşlarında özlemlerin

Şimdi
Yamaçlarda bir dertli ana
Ağlıyor çocukluğumu
Bana…

Paylaşın

Sabahattin Ali kimdir? Hayatı, Eserleri

0

25 Şubat 1907 yılında Bulgaristan Gümülcine’de dünyaya gelen Sabahattin Ali, 1948’de MİT’le bağlantısı olan Ali Ertekin tarafından sınırda öldürüldü.  Subay olan babasının görevi nedeniyle ilköğrenimini İstanbul, Çanakkale ve Edremit’te tamamladı. Balıkesir Öğretmen Okulu’nda beş yıl okuduktan sonra İstanbul Öğretmen Okulu’ndan mezun oldu.

Haber Merkezi / Yozgat’ta ilkokul öğretmenliği yaptı ve Millî Eğitim Bakanlığı’nın açtığı sınavı kazanarak Almanya’ya gitti. İki yıllık eğitimden sonra Yurda döndü, Aydın ve Konya ortaokullarında Almanca öğretmenliği yaptı. Atatürk’ü yeren bir şiir okuduğu gerekçesiyle Konya’da tutuklandı, bir yıla mahkum oldu. Konya ve Sinop cezaevlerinde yattı ve Cumhuriyetin onuncu yılında çıkarılan afla özgür kaldı. M. E. Bakanlığı Neşriyat Müdürlüğü’ne atandı ve Ankara II. Ortaokul’da öğretmenlik yapmtı. Aynı yıl Aliye Hanım ile evlendi. Bir yıl sonra askere alındı, askerliğini yedek subay olarak Eskişehir’de tamamladı. Askerlik dönüşü Musiki Muallim Mektebi’ne Türkçe öğretmeni olarak atandı ve 1940 yılında tekrar askere alındı.

İkinci kez yaptığı askerlik sonrası Ankara Devlet Konservatuarı’na Almanca öğretmeni olarak atandı. “İçimizdeki Şeytan” romanı ve yazdığı bir yazı nedeniyle faşistlerin hedefi oldu. Mahkemeyi kazanmasına rağmen bakanlıkça görevden alınDI, İstanbul’a giderek gazeteciliğe başladı. Çalıştığı gazeteler, iktidarın kışkırtmasıyla meydana gelen Tan olayları sırasında tahrip edilince işsiz kaldı. Aziz Nesin ve Rıfat Ilgaz’la Marko Paşa, Malum Paşa, Merhum Paşa, Öküz Paşa gibi siyasal mizah dergilerini çıkardı.

Yazın dünyasına şiirle giriş yaptı. Halk şiiri izleri taşıyan şiirleri ‘Çağlayan’ dergisinde yayımlandı. Şiirleri sonraki yıllarda; Servet-i Fünun, Güneş, Hayat, Meşale gibi dergilerde yayımlandı. Öyküye yönelen Sabahattin Ali’nin ilk öyküsü “Bir Orman Hikayesi” Nazım Hikmet’in ön yazısı ile Resimli Ay dergisinde yayımlandı. Varlık dergisinde yayımlanan “Kanal”, “Kırlangıçlar”, “Arap Hayri”, “Pazarcı”, “Kağnı” gibi öyküleriyle dikkat çekti. Öykülerinde, tanımlamakta güçlük çektiğimiz kimi duyguları ustalıkla anlatır. İnsanın zavallılığını ve gücünü aynı sarsılmaz üslupla, zaman zaman masalsı ve destansı bir biçimde yansıtmayı başardı. Bestelenen bazı şiirleri; Hapishane Şarkısı, Leylim Ley, Hapishane Şarkısı I, Geçmiyor Günler, Çocuklar Gibi, Kız Kaçıran, Kara Yazı, Melankoli, Eskisi Gibi, Dağlardır Dağlar.

Eserleri;

Şiir; Dağlar ve Rüzgâr, Kurbağanın Serenadı ve Öteki Şiirler’le birlikte

Bestelenen Şiirleri; Hapishane Şarkısı V (Aldırma Gönül), Leylim Ley, Hapishane Şarkısı I (Göklerde Kartal Gibiydim), Hapishane Şarkısı III (Geçmiyor Günler), Çocuklar Gibi, Kız Kaçıran, Kara Yazı, Melankoli, Eskisi Gibi (Ben Yine Sana Vurgunum), Dağlar (Dağlardır Dağlar)

Öykü; Değirmen, Kağnı, Ses, Kağnı – Ses, Yeni Dünya, Sırça Köşk

Roman; Kuyucaklı Yusuf, İçimizdeki Şeytan, Kürk Mantolu Madonna

Çeviri; Tarihte Garip Vakalar (Max Memmerich), Antigone (Sofokles), Minna Von Barnhelm (Lessing), Üç Romantik Hikaye (H. Von Kleist – A.V. Chamisso – E.T.A. Hoffmann), Fontamara (Ignazio Silone), Gyges Ve Yüzüğü (Fr. Hebbel), Yüzbaşının Kızı (A.S. Puşkin)

Paylaşın

Sevda Zeynep Karadağ kimdir? Hayatı, Eserleri

0

20 Haziran 1971 yılında dünyaya gelen Sevda Zeynep Karadağ, ilk, orta ve lise öğrenimini Anadolu’nun farklı kentlerinde, yüksek öğrenimini Karadeniz Teknik Üniversitesi ve Eskişehir Anadolu Üniversitesi’nde tamamladı. Halen bir sağlık kuruluşunun biyokimya bölümünde görev yapmaktadır. 

Haber Merkezi / Kastamonu’da yaşayan Sevda Zeynep Karadağ’ın ilk şiiri 2006 yılında Bireylikler dergisinde yayınlandı. Şiirleri, yazıları ve söyleşileri Ada, Alaz, Ayraç, Berfin Bahar, Bireylikler, Cumhuriyet Kitap, Çağdaş Günce, Deliler Teknesi, Denizsuyukasesi, Ihlamur, Kar Sanat, Kıyı, Koridor, Papirüs, Radikal Kitap, Şiiri Özlüyorum, Taflan, Temrin, Yazılıkaya, Zalifre Yazıları vb. gibi dergi ve gazete eklerinde yayımlandı.

Eserleri;  Şiir: Aynalı Düşler Çarşısı, Susrevan, Beni Yanlış Anlayın

Ödülleri; 2008 Arkadaş Z. Özger Şiir Ödülleri kapsamında seçici kurul tarafından  adının anılmasına karar verildi. “Aynalı Düşler Çarşısı” adlı kitabıyla Çağdaş Şair ve Yazarlar Derneğinin düzenlediği 2. Ergin Günçe Şiir Ödülleri’nde birincilik ödülünü aldı.

“Can Yanığı”

bir yara en derin günündeyken
en ücra odalardayken ışık
solmuşken eski bir yaz sonrası
adım hercai
çıkarıp kendimi sizden
boşluğa asmaktayım

zaman dalında kurtlanan kiraz
ince bir sızıya saklanır gibi gizliden
binlerce ses
binlerce suret
yaslanır gibiyken omzuma
unuttuğum bir şey var
-ne zamandır aklımda-
küçük bir ukde belki
belki yarım kalan bir hesap
hiç biri değil belki de –olsun-
almaya geldim

okurken uyukladığınız hayat –benim-
kurşun bir ayraçla bölüp tam ortasından
bir türlü bitiremediğiniz
vedalar
ayrılıklar
kendine hayrı olmayan hoşçakallar
-bunlar da benim-

ben ki zincire son halkayım
dünyadan ağır
bir kıvılcım kadarım can yanığı
sürme çekmekteyim kör noktalarınıza
koynunuza zehrini tomurcuğun
ve sizden aldıklarımla şimdi
kendimi bir şey sanmaktayım

“Kar Davası”

sivas’ın yollarına aynanın anlattığıdır

çıkıp gelmişiz pusudan hepimiz ağacız o vakit
çam çınar söğüdüz salkımsız
yürüdük azalan orman değil
bir parça zaman avuçlarımızda bir parçacık ar

gelmeler gitmeler usulca eksilen kelimeler
tarifsiz içimi burkan sona yanmalar
hem herkesin dilinde bir telaş
yüzümüz foyası dökülen duvar

canhıraş boşlukta çırayız her şey oyuna dahil
kusursuz ve asırlardır oynanan
eski bir temmuz ayazı isli bir şehirden dönüyor
kandan adam yapan çocuklar
yeni bir sevda kazımalı şimdi her sokak başına
beyaz

külün bildiğidir yüzün kızardığı

hayat dediğin ikircikli tavırmış ne tuhaf
ölümden öte köymüş mühür bozulsun
belki bir şiir daha üşür dağılıp tutuşmuş mevsiminden
eskikitaplar arasında tütsüdür belki rengini böyle düşürür gül
başlar yaz ortasında korkak bir kardavası
elinde çakmak piyondur tekbir dizeler yarıya çekilir

katil evin kedisidir hepimizin bildiği
şimdi bütün gemileri tek tek…

Paylaşın

Süreyya Aylin Antmen kimdir? Hayatı, Eserleri

0

22 Haziran 1981 yılında İstanbul’da dünyaya gelen Süreyya Aylin Antmen, İstanbul’da ve kısa süreli olarak Datça’da yaşadı. İlk ve orta öğreniminden sonra, Anadolu Üniversitesi, Açık Öğretim Fakültesi Sosyoloji ve Felsefe Bölümlerinde okudu.

Haber Merkezi / Şiir yazmaya 13 yaşında başlayan, şiirlerinde serbest ölçü kullanan, aşk, insan, doğa sevgisi ve hasret gibi tema ve konuları işledi. İlk şiiri 2004 yılında Patika dergisinde görüldü. Şiirleri ve yazıları Şiir Ülkesi, Patika, Öteki-siz, Damar, NO Edebiyat, Cumhuriyet Kitap, Varlık, Özgür Edebiyat, Cin Ayşe ve Yeni E gibi pek çok dergide yayımlandı.

Şiirleri ayrıca İngilizce, Zazaca, Urduca, Kürtçe ve Fransızcaya çevrildi. Neil Patrick Doherty tarafından İngilizceye yapılan çeviriler, Ingiltere’de Turkish Poetry Today 2017’de yer aldı. Bir şiiri Can Evren çevirisiyle Amerika’da çıkan Mantis dergisinde yayımlandı (Mayıs 2019). 2006 yılında, Aykut Osman Antmen’in şiirlerini, Kozmik Çekirdek adıyla onun anısına kitaplaştırdı. 2008 Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri’nde, Sonsuzluğa Kiracı adlı şiir dosyası ile dikkate değer görüldü.

“Dilek Oturması”

ekose gülüşleri var tanrınızın
en olmasız, tiz bir ses / belleklere
uykularda bölük pörçük sırıtan
güz çeşmesinde bir dilek oturması
akan suya ters duâlar, ondandır

bilinç ortasına dikili anıt bırakan
bir git-gel / yengeçli motiflerinize ait
takma dişlerinizle kemirdiğiniz
yüzyıllık bir sızıyım / hatırşinas
tanrınızın yanında suskum / avaz
suyu akmayan çeşmeye
naat (d)okumak, ondandır

“Ölüye Dair”

Kaç yeryüzü tavaf eder adımlar?
Yalnızca tane olup dağ tepesinde
Güneşin kar/tenini eritmesi için

Balta yiyen bir ağaç gövdesi -kadar-
Aldanır güneşe
Islanırlar serinlik içinde
Aktığı yerde su kollarının; denize
içgüdüsüyle kuru bir yaprak olmanın

Kimi şeytani kuşlar
Elektrik teline yuva kurup
Kene avlar! Otlayan öküzlerin derilerinde
En çok da kemirmek için kuru dalları
-Kağnıları öksüz bırakanlar-

Sık ve gür ormanlardır düşünceler
Dallanıp birbirine giren, kara humma havalarda

Zordur ağ ile balık avlamak -zehir gerekir suyuna-
Atları yaklaştırmadan, uzaklaştırmadan yalaklara
Yalnızca kurak bilinene ölüm sunmak

Bir ölüyü kaç kez deşer dudaklar, kandan haz aldıkça?
Buldukça yaşam belirtisi / Suya yazılır mı ki kan!

Kuş yuvasına asılmalıyım…
Doğa verdiğini bir gün alırken;
Yenilmeli insan eşsiz hükme
Hissiyle…

Paylaşın

KÜNYE

MESAJ

– Borsa ve Döviz
– Finans
– Enerji
– Otomobil
– Emlak
– Diğer Ekonomi

 

haberkaos.com@gmail.com

Sosyal Medyada Haber Kaos