Ayten Çolakoğlu kimdir?
4 Mart 1975 yılında Avustralya’nın Melbourne kentinde dünyaya gelen Ayten Çolakoğlu, Türkçe’yi dokuz yaşında geldiği Türkiye’de öğrendi. Avustralya’da gördüğü dört yıllık öğrenimi yok sayılarak ilkokul 1. sınıftan öğrenime başladı. Ortaokul ikinci sınıfta öğrenimini yarıda bırakıp iş yaşamına atıldı.
Haber Merkezi / Çeşitli sektörlerde çalıştı. Avusturalya’ya döndü ve bir yıl süresince Melburn’daki Swinburne Üniversitesi’nde İngilizce dilimi gelişimi ve Holmesglen Enstütüsü’nde resim dersleri aldı. Tekrar Türkiye’ye döndü ve şirketlerde yönetici asistanlığı yaptı. Yarım kalan eğitimine devam ederek Akşam Lisesi’nden mezun oldu.
Halen bir Şirket’te Yönetim Kurulu Başkan Asistanı olarak çalışmakta. Bir Tv kanalında şiir programı hazırladı ve sundu. Şiirin yanı sıra resimle de uğraşan Çolakoğlu’nun şiir ve yazıları; Simge, Güzel yazılar, İspinoz, Kuzey Yıldızı, Şiir Ülkesi, Pencere ve Hayal adlı dergilerde yayınlandı.
Yapıtları: Sesimdeki Kuğu
Ödülleri; 2003 Kocaeli Üniversitesi Şiir Ödülü, 2004 Arkadaş Z. Özger Şiir Yarışması / övgüye değer, 2004 Atadost Edebiyat Ödülleri / övgüye değer, “Zehirli Üzüm” adlı ile, 2004 Çukurova Üniversitesi Adnan Yücel Şiir Yarışması / üçüncülük
“Hüznü Sevmez Papağanlar”
kadehlerimizdeki yâkut kristal parçacıklarıydı ayrılık
yutkundukça kesildi seslerle sessizliğimiz
en çok üşüdüğümüz yerden kanardık
masamızda dargın çiçekler
bir de Attilâ İlhan’ın ‘elde var hüzün’ ü
uykusuzluğumu yırttım, gözlerimde kan yangını
uykusuzluğunu yırttın, gözlerinde eflâtun hâleler
sessiz sokaklardan geçtik bir başımıza ve birlikte
sabahın tanıkları serçeler bizimle sustu
konuşanlarsa sadece papağanlar
camları tüketince kadehlerimizi de vurduk içimizdeki duvara
boyun eğdik kendi bedenlerimizdeki dev düşmana
kan rengini kaybetti, biz birbirimizi
– ahh ‘ayrılık’ o kadar gerçekti ki ! . .
“Manolya Mezarlığı”
kâğıt kadehlere döküldü keskin parfümümün kokusu
seramik bebeklerim gözyaşı döktü dantellerinden
yastığımdaki cam güvercin uyandı esneyerek
şimdi içim sonsuz bir manolya mezarlığı
rugan pabuçlarımın kırmızısı kırıldı
pembe sayfalı hatıra defterimdeki prens alev aldı
çocukluğum, uzayan parmaklarım, tüller ve küf
her çiçeğin ölümü bir zalimin parmak ucundadır ! . .
