image

Giresun: Piraziz, Gedikalizade (Maden) Camii

0

Gedikalizade (Maden) Camii; Giresun’un Piraziz İlçesine bağlı Maden Köyü sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Giriş kapısı üzerinde yer alan kitabesine göre cami ilk olarak Gedikalizade Hacı Ahmet Ağa tarafından 1906 (1322 R.) yılında yaptırılmıştır. Kâgir (yığma taş) sistemde inşa edilen yapı, kuzey-güney doğrultusunda kareye yakın dikdörtgen planlıdır (7.60 X 8.60 m.). Malzeme bakımından, giriş, kat ve köşe silmeleri, pencere söve ve lentoları, minare kaidesi ve mihrapta kesme ve ince yonu andezit, beden duvarlarında bazalt moloz taş kullanılmıştır. Moloz taş olan yüzeyler sıvanmıştır.

Cami, içten ahşap tavan, dıştan çinko sac kaplı dört omuzlu kırma çatı ile örtülüdür. Son cemaat yeri olmayan caminin giriş bölümü, sonradan beton ile yenilenen tavanın uzatılmasıyla korunmuştur. Harime giriş kuzey cephesinin ortasında yer alır. İnce yonu andezit taşı ile inşa edilen girişin iki yanı plastırlarla sınırlandırılmıştır. Plastır kaidelerinin yüzeyinde, köşeleri pahlanmış tabla motifi vardır. Plastır başlıkları üzerine oturtulan arşitrav şeklindeki bölüm ortasında dikdörtgen formlu bir kitabelik yer alır.

Kitabe sonradan günümüz Türkçesi ile yenilenmiştir. Giriş açıklığı yuvarlak kemerli olup, kilit taşı, kemer sorgucu şeklinde dışa ve üste taşırılmıştır.  Giriş, üstte profilli silmelerle oluşturulan üçgen alınlıkla tamamlanmıştır. Alınlık içerisinde kıvrık dal motifinin tekrarlanmasıyla oluşturulmuş bir süsleme kompozisyonu yer alır. Özgün giriş kapısı ahşap olup iki kanatlıdır. Alt ve orta tablaları yiv sıraları ile hareketlendirilmiş olup, üst tablası baklava dilimi motiflidir. Bu kapı tarafımızca cami yakınlarında bulunarak cami bahçesine taşınmıştır.

Girişin doğusunda bir adet pencere, batısında ise cepheye bitişik olarak inşa edilmiş minare kaidesi vardır. Caminin doğu cephesinde üç adet alt, üç adet üst, batı cephesinde iki adet alt, iki adet üst sıra penceresi yer alır. Güney cephede ise bir adet alt sıra penceresi vardır. Pencereler, dikdörtgen formlu olup, alt sıra pencereleri yuvarlak, üst sıra pencereleri basık kemer açıklıklıdır. S kıvrımlı alt sıra ve C kıvrımlı üst sıra pencere ferforjeleri özgündür. Yapının kuzeybatı köşesine bitişik olan minaresi kareye yakın kesitli bir kaide üzerinden yükselir (3.10X2.90). Minare kısa, kalın, tek şerefeli ve silindirik formludur.

Minareye giriş Kadınlar mahfilinin kuzeybatı köşesinden sağlanır. İç mekanda harimin kuzeyinde yer alan tek yönlü mahfile, son cemaat yerinin batı yönünde bulunan “L” şeklindeki ahşap bir merdivenle çıkılır. Tek yönlü mahfil, ön tarafta yuvarlak formlu iki adet beton ayak üzerine oturur. Bu hali ile mahfilin sonradan yenilendiği anlaşılmaktadır. Mahfil korkulukları ahşap olup, parmaklık şeklinde düzenlenmiştir.  Güney duvarı ortasında giriş ekseninde yer alan mihrap, taş malzeme ile inşa edilmiştir. İki taraftan yarım yuvarlak sütunçelerle beden duvarından ayrılan mihrap, yarım yuvarlak nişlidir.

Niş üzeri yuvarlak kemerli olup, sütunçeler iyon başlıklıdır. Mihrabın alınlık kısmı ortada birleşecek şekilde yerleştirilmiş iki adet volüt ile oluşturulmuştur. Volütlerin birleşme noktaları üzerine alem yerleştirilmiştir. Alınlık yüzeyinde sülüs yazı ile “Âl-i İmran” suresi 37. ayetten alınan “Küllemâ dehale aleyhâ Zekeriyye’l-Mihrâb” (Zekeriya onun yanına mihraba her girdikçe…) yazısı yazılıdır. Caminin ahşap olan minberi, mihraba bitişik inşa edilmiş olmasına rağmen sonradan sökülerek batı cephe duvarına bitiştirilmiştir. Kürsü, sonradan yenilenmiştir.

Caminin ahşap olan tavanı ortasında merkezi bir kubbe yer alır. Kubbe içerisine kalemişi ile ay – yıldız motifi işlenmiştir. Kubbenin ve tavan çevresinde testere dişi motifli bir püskül sırası dolanmaktadır. Camiyi üç yönden saran hazirede Gedikalizade ailesine mensup mezarlar yer almaktadır. Bu mezarlardan bir tanesi Osmanlı, diğerleri erken Cumhuriyet dönemine aittir. Osmanlı dönemine ait olan Hamidi fes başlıklı ve talik hatlı mezar taşı, caminin banisi olan Gedikalizade Hacı Ahmet Ağa’nın mezarıdır. Bunun dışında Giresun türküsü olan Eşref Bey Türküsü’ne konu olan Eşref Beyin mezarı da bu hazirede yer alır.

Paylaşın

Giresun: Piraziz, Eren (Abdal) Camii

0

Eren (Abdal) Camii; Giresun’un Piraziz İlçe Merkezi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Tiralizade Ali Efendi tarafından 1869’da yapımına, 1870’de ise Cuma namazı kılınmaya başlanmıştır. Caminin bulunduğu alan, 15. yüzyıl ortalarında, merkezi Ordu İli Turnasuyu Mevkisinde bulunan Samid Abdal tekkesine bağlı dervişler tarafından iskâna açıldığı için, halk arasında “Abdal” ve “Eren” Mevkisi olarak anılmıştır.  Camisi olarak da bilinir.

Kâgir sistemde inşa edilen yapı, kuzey-güney doğrultusunda dikdörtgen planlıdır (22.80 X 13,50 m.). Caminin planına sonradan müdahale edildiği, son cemaat yerinin, kuzey yönünde genişletildiği ve üst katının mahfil ile birleştirildiği anlaşılmaktadır. Beden duvarlarında malzeme bakımından taş kullanılmış olup, duvar yüzeyi sıvanıp, boyanmıştır. Cami, içten ahşap tavan, dıştan çinko sacla kaplı ve dört omuzlu kırma çatı ile örtülüdür. Yapının kuzeybatı köşesinde yer alan ancak planın genişletilmesiyle cami içinde kalan minaresi, kübik kaideli, soğanvari pabuçlu, çokgen planlı (onaltıgen) ve tek şerefeli olup, boğumlu bir külaha sahiptir.

Caminin dış cephelerindeki en önemli eleman olan pencereler, dikdörtgen formlu, sivri kemerli ve demir şebekelidir. Kemer kilit taşları, stilize edilmiş palmet motifleri ile kemer sorgucu şeklinde düzenlenmiştir. Üst sıra pencereleri yuvarlak formlu olup, testere dişi benzeri bir motif ile hareketlendirilmiştir. Caminin doğu ve batı cephelerinde beşer, güney cephesinde iki adet alt sıra penceresi vardır. Üst sıra pencereleri ise doğu ve batı cephelerde üçer, güney cephede iki adet olup, kuzey cephenin ek olan duvarı ortasında, giriş üzerinde bir adet kare formlu pencere daha yer alır.

Harime, kuzey cephesi ortasında ve doğu cephenin kuzey kenarında kalan iki adet giriş vardır. Dikdörtgen formlu olan bu girişler, sonradan ilave olup, özgün değildir. Kapı kanatları metaldir. Caminin kuzey cephesinde bulunan son cemaat yeri iki katlı olup, sonradan genişletilmiş ve üst katı mahfil, alt katı harim ile birleştirilmiştir. Kuzeydeki girişin sağından “L” şeklindeki 15 basamaklı beton merdiven ile çıkılan mahfil, tek yönlü olup, kare kesitli altı adet ayakla taşınır.

Köşk kısmı yer alan mahfilin, korkulukları, yuvarlak kemerli arkad sıraları şeklinde düzenlenmiştir. Güney duvarı ortasında giriş ekseninde yer alan çini mihrap sonradan olup, niş çevresindeki panoda Ayetel Kürsi, alınlık kısmında Bakara suresinden alınan “Fevelli Vecheke şatra’l-Mescid-i’l-Haram” (Yüzünü Mescid-i Haram’a çevir) ayeti, sülüs yazı ile yazılmıştır. Bu yazının iki kenarında yuvarlak pano içerisinde Allah ve Muhammet isimleri yazılıdır.

Sekizgen olan mihrap nişinin iki kenarında birer sütunce yer alır. Alınlık yüzeyi klasik dönem Osmanlı çinilerinde görülen motiflerle süslüdür. Mihrabın sağında, kuzey duvarında bitişik olarak inşa edilen ve konik külah üzerindeki alemle son bulan minber, mobilya malzeme ile sonradan inşa edilmiş olup, basit işçiliklidir. Harimin tavan ve tabanı düz ahşap malzeme ile kaplanmıştır.

Paylaşın

Giresun: Keşap, Uğurca Camii

0

Uğurca Camii; Giresun’un Keşap İlçesine bağlı Uğurca Köyü sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Kitabesi bulunmayan caminin son cemaat yeri girişi yanında, 1320 yılında inşa edildiği yazılıdır. Buna göre cami 1904 tarihinde inşa edilmiştir. Kâgir sistemde inşa edilen yapı, kuzey-güney doğrultusunda dikdörtgen planlıdır (11.10 X 10.00 m.). Yapının uzunluğu, sonradan eklenen betonarme son cemaat yeri ile birlikte 16. 80 metre olmuştur. Beden duvarlarında malzeme bakımından bazalt kullanılmış olup, duvarların yüzeyi sıvanıp, boyanmıştır. Minaresi, kare kaideli, yuvarlak gövdeli ve tek şerefeli olup, sonradandır.

Cephe düzenlemesi bakımından oldukça sade olan yapının kuzeyinde sonradan inşa edilen son cemaat yeri vardır. Doğu ve batı cephelerinde üçer adet alt sıra penceresi yer alır. Pencereler, dikdörtgen formlu ve düz atkı taşlı ve mazgal şeklindedir. Söveleri cephe yüzeyinden hafif dışa taşırılmıştır.  Güney cephede ise ikişer adet alt ve üst sıra pencereleri yer alır. Üst sıra pencerelerinin özgün demir korkulukları durmaktadır.

Doğu ve batı cephelerdeki üst sıra pencerelerinin sonradan kapatıldığı izlenimi vardır. Alt ve üst sıra pencerelerinin arasında, bütün cepheleri dolaşan dörtgen bir silme sırası vardır. Cepheler, üstte dar bir saçakla son bulur. Doğu cephedeki taş saçak özgün ve profilli olup, diğerleri düzdür.  Cami, dıştan çinko sacla kaplı dört omuzlu kırma çatı ile örtülüdür. Sonradan eklenen son cemaat yerine doğu cephesindeki metal bir kapı ile girilir.

Batı tarafından mahfile ulaşan merdiven ve minare girişi vardır. Harime, kuzey cephesinin ortasında yer alan basık kemerli bir kapı ile girilir. Giriş kapısı sonradan değiştirilmiştir.  Kapı sövesi,  yüzeyden hafif taşıntı yapar. Girişin sağında diğer pencerelerle aynı formda bir pencere daha yer alır. Harimin kuzeyinde yer alan tek yönlü mahfil, önde ve ortada iki adet ahşap ayakla taşınır.

Ayakların yüzeyi sonradan lambri ile kaplanmıştır. Mihrabı, sonradan sade bir seramikle kaplanmıştır. Mihrabın sağında, kuzey duvarına bitişik olarak inşa edilen ahşap olup, sonradan değiştirilmiştir. Basit işçilikli minberin aynalık kısmı, küçük ve sadedir. Harimin duvar yüzeyleri beyaza boyanmış olup, herhangi bir süslemeye yer verilmemiştir. Tavan ve tabanı ahşap kaplamadır.

Paylaşın

Giresun: Keşap, Tepeköy Camii

0

Tepeköy Camii; Giresun’un Keşap İlçesine bağlı Tepeköy Köyü sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Son cemaat yeri bulunmayan camide girişin üzeri basit bir ile korunmaktadır. Cami, içten ahşap tavan, dıştan dört omuzlu kırma çatı ile örtülü olup, çatı çinko ile kaplanmıştır. Yapının minaresi sonradan ilave edilmiştir. Minare, silindirik formlu ve tek şerefeli olup, yüzeyi yiv sıraları ile hareketlendirilmiştir. Giriş açıklığı üzerindeki kemer kilit taşında yer alan kitabesine göre 1910 yılında inşa edilmiştir.

Kâgir (yığma taş) sistemde inşa edilen yapı, kuzey-güney doğrultusunda dikdörtgen planlıdır Malzeme bakımından beden duvarlarında kaba yonu, kat ve köşe silmelerinde, kapı ve pencere sövelerinde, mihrapta ince yonu andezit taşı kullanılmıştır. Taş araları derzlerle belirginleştirilmiştir. Üç kemerli son cemaat yeri ve harimden oluşan caminin, sonraki dönem eki olan tek şerefeli betonarme minaresi vardır. Caminin üzeri çinko sacla kaplı kırma çatı ile örtülüdür.

Caminin cephe düzenlemesi en çok dikkat çeken bölümü, kuzeydeki üç kemerli son cemaat yeridir. Kemerler, ortada iki bağımsız, yanlarda ise beden duvarlarına gömülü taş sütunlar üzerine oturur. Sütun başlıkları bilezik şeklindedir. Sütunları bağlayan yuvarlak kemerlerin kilit taşlarında stilize edilmiş çiçek motifleri görülür. Revak şeklinde düzenlenmiş son cemaat yerinin üzeri ahşap tavandır. Son cemaat yerindeki kemerlerin hemen üzerinde yer alan ve cepheleri yatay yönde ikiye bölen silme sırası, tüm cepheleri dolanır. Caminin doğu, batı ve güney cephe düzenlemeleri benzerlik gösterir. Bu cephelerde ikişer adet alt ve üst sıra pencereleri yer alır.

Dikdörtgen formlu alt sıra pencereleri, düz atkı taş açıklıklı olup, söveleri cephe yüzeyinden hafif taşırılmıştır. Üst sıra pencereleri yuvarlak formlu ve küçük boyutludur.  Alt sıra pencereleri demir şebekelidir. Cepheler, üstte kısa tutulmuş, profilli, taş bir saçakla tamamlanmıştır. Harime giriş, basık kemer açıklıklı, iki kanatlı, metal bir kapı ile sağlanır. Kapının taş söveleri sadedir. Basık kemer kilit taşı yüzeyinde karşılıklı iki ay arasında yıldız motifi ve 1326 tarihi bulunmaktadır. Kapı kanatlarında vazodan yükselen lale motifi görülür.

Harimin kuzeyinde yer alan tek yönlü mahfile, girişin hemen sağında yer alan “L” biçimli bir merdiven ile çıkılır. Ahşap olan son cemaat yeri önde dört adet kare kesitli ahşap ayakla taşınır. Tek yönlü olan mahfilin ortasında balkonu yer alır. Mahfil korkuluğu kafes şeklinde olup, dekoratif bir görünüme sahiptir. Beden duvarları sade olup alttarafı yaklaşık 1 metre yüksekliğinde ahşapla kaplanmıştır. Mihrabın niş kısmı yarım yuvarlak olup, niş kenarlarında ikişerli sütunce vardır.

Sütunce kaidesinde ve başlığı üzerinde dikdörtgen formlu panolar oluşturulmuştur. Mihrabın üçgen olan alınlığı köşelerinde birer adet alem motifi vardır. Mihrabın batı bitişiğinde yer alan minberin korkulukları ajur tekniğiyle yapılmış olan küçük çemberlerin tekrarı şeklindedir.  Aynalık merkezinde yer alan kare tabla içerisinde yıldız motifi bulunur. Harimin tavanı ahşaptır.

Paylaşın

Giresun: Keşap, Karabulduk Eski Camii

0

Karabulduk Eski Camii; Giresun’un Keşap İlçesine bağlı Karabulduk Köyü, Karşıyaka Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Caminin girişi üzerinde, 1906 yılında inşa edildiği yazılıdır. Kâgir (yığma taş) sistemde inşa edilen yapı, kuzey-güney doğrultusunda dikdörtgen planlıdır (15.20 X 12.20 m.). Malzeme bakımından beden duvarlarında kaba yonu bazalt taş; kemer, silme ve sövelerde ince yonu andezit taşı kullanılmıştır. Taş araları derzlerle belirginleştirilmiştir. Son cemaat yeri ve harimden oluşan caminin, yuvarlak gövdeli ve tek şerefeli minaresi vardır. Sekizgen kaideli, soğan biçimli pabucu olan minarenin şerefe altında beş kademeli bir geçiş vardır. Kademeler diş sırası ve baklava dilimi motifleriyle oluşturulmuştur. Şerefe korkulukları betondur. Petek kısmı sade olan minare, konik külah üzerinde bir alemle sonlanır. Caminin üzeri çinko sacla kaplı kırma çatı ile örtülüdür.

Caminin cephe düzenlemesi en çok dikkat çeken bölümü, kuzeydeki üç kemerli son cemaat yeridir. Kemerler, ortada iki bağımsız, yanlarda ise beden duvarlarına gömülü taş sütunlar üzerine oturur. Ortadaki sütunlar iyon başlıklıdır. Sütunları bağlayan iki kademeli yuvarlak kemerlerin kilit taşları stilize edilmiş palmet motifleriyle, kemer sorgucu şeklinde vurgulanmıştır. Revak şeklinde düzenlenmiş son cemaat yerinin üzeri çapraz tonozlarla örtülüdür. Son cemaat yerindeki kemerlerin hemen üzerinde yer alan ve cepheleri yatay yönde ikiye bölen silme sırası, tüm cepheleri dolanır. Caminin diğer cephelerinde mimari bakımdan en önemli elemanlar, pencerelerdir.

Alt sıra pencereleri büyük, üst sıra pencereleri daha küçük boyutludur.  Dikdörtgen formlu pencereler, basık kemer açıklıklı olup, cephe yüzeyinden hafif taşırılmıştır. Pencerelerin tamamı demir şebekelidir. Doğu ve batı cephelerinde üçer; kuzey ve güney cephelerde ikişer adet alt ve üst sıra pencereleri vardır. Güney cephede mihrap üzerinde yuvarlak formlu bir pencere daha vardır. Caminin meyilli bir arazide bulunması nedeni ile zemini tesviye edilmiştir. Kot farkı nedeniyle oluşturulan zemin bölümünde, güneyde iki, batıda üç adet yuvarlak formlu havalandırma penceresi vardır. Cepheler, üstte kısa tutulmuş, profilli, taş bir saçakla tamamlanmıştır.

Harime giriş, basık kemerli, iki kanatlı, ahşap bir kapı ile sağlanır. Kapının iki yanında yüzeyi yiv sıraları ile hareketlendirilmiş birer plaster bulunur. Plasterlerin kaide kısmı yüzeyinde üçgen vb. geometrik şekiller yer alır. Plaster, stilize edilmiş dor nizamında sade başlıklara sahiptir. Girişte plasterlerin yanları ve üçgen olan alınlık kısmının, sonradan çini ile kaplandığı görülmektedir. Harimin kuzeyinde yer alan tek yönlü mahfile, girişin hemen sağında yer alan “L” biçimli 20 basamaklı bir merdiven ile çıkılır.

Sonradan betonarme olarak yenilenen ve son cemaat yeri ile birleştirilen mahfil, kenarlarda duvarlara, önde ise iki adet çini kaplı onikigen ayak üzerine oturur. Mahfil korkuluğu basit olup, lambri malzeme ile yenilenmiştir. İç mekânda, beden duvarlarının, mihrap, minber ve kürsünün sonradan yenilendiği ve çini ile kaplandığı görülür. Mihrabın niş kısmı dokuzgen olup, niş kenarlarında küçük birer sütunce vardır. Mihrap yüzeyinde yazı kuşakları bulunur. Mihrabın sağında, batı duvarına bitişik olarak inşa edilen minberin süpürgelik ve köşk kısımlarında yer alan kemerler sivridir. Cami, sonradan kapsamlı bir onarım görmüştür. Onarım sırasında dış cephenin özgün hali korunmuştur. Ancak iç mekân, tavan seviyesine kadar çini ile kaplanmış ve son cemaat yeri mahfil ile birleştirilmiştir.

Paylaşın

Giresun: Keşap, Güneyköy Camii

0

Güneysu Camii; Giresun’un Keşap İlçesine bağlı Güneyköy Köyü sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Kitabesi bulunmayan caminin son cemaat yeri girişi üzerinde, 1314 yılında inşa edildiği yazılıdır. Doğru ise 1898 tarihinde inşa edilmiş olmalıdır. Kâgir sistemde inşa edilen yapı, kuzey-güney doğrultusunda dikdörtgen planlıdır (11.40 X 9.20 m.). Yapının uzunluğu, betonarme olarak sonradan eklenen son cemaat yeri ile 15. 00 metre olmuştur. Beden duvarlarında malzeme bakımından kesme andezit taşı kullanılmış olup, güney ve batı duvarları sonradan sıvanmıştır.

Son cemaat yeri sonradan eklenen yapının, minaresi yoktur. Cephe düzenlemesi bakımından sade olan yapıda, en çok dikkat çeken mimari elemanlar, pencereler ile silme ve saçaklarıdır. Yapının, alt sıra pencereleri dikdörtgen formlu olup, pencere üst söveleri, profilli saçak şeklindedir. Üst pencereler kare formlu olup, alt pencerelere göre daha küçüktür. Bu pencereler üstte saçak ile bitişiktir. Düz atkı taşlı olan pencerelerin tamamı, cepheden hafif dışa taşırılmış olup, demir şebekelidir.

Doğu ve batı cephelerde altta üçer, üstte ikişer; kuzey ve güney cephelerde, altta ve üstte ikişer adet pencere vardır. Kuzey cephedeki üst sıra pencerelerinden batıda kalanı, sonradan mahfile geçilen kapı olarak yeniden düzenlenmiştir. Cepheler, üstte kısa tutulmuş iki sıra profilli bir saçak ile son bulur. Cami, dıştan çinko sacla kaplı dört omuzlu kırma çatı ile örtülüdür.

Sonradan eklenen son cemaat yerine doğu cephesindeki metal bir kapı ile girilir. Batı tarafından mahfile ulaşan merdiven vardır. Merdiven altı imam odası olarak düzenlenmiştir. Harime, kuzey cephesinin ortasında yer alan basık kemerli bir kapı ile girilir. Tek kanatlı giriş kapısı sonradan değiştirilmiştir.  Girişin iki yanında üzeri üç sıra yivle hareketlendirilmiş birer plaster bulunur.

Plasterlerin kaide ve başlıkları aynı formda olup, içbükey ve dışbükey silme sıraları ile oluşturulmuştur. Harimin kuzeyinde yer alan tek yönlü mahfil, önde iki adet ahşap ayakla taşınır. Ayakların yüzeyi sonradan lambri ile kaplanmıştır. Kesme taş ile inşa edilen mihrap, sade bir düzenlemeye sahip olup, duvar yüzeyinden hafif dışa taşırılmıştır. Yarım yuvarlak formlu nişin ortasında örgü motifi, iki yanında birer adet sütunce bulunur. Sütuncelerin kaide ve başlıkları aynı formda olup, üzerleri altın yaldız renginde boyanmıştır.

Mihrabın hemen sağında yer alan minber ahşap olup, sonradan değiştirilmiştir. Basit işçilikli minberin aynalık kısmı, iç içe iki üçgen motifi vardır. Minber girişi üzerinde ve köşk kısmında ikişer adet alem vardır. Harimin duvar yüzeyleri beyaza boyanmış olup, herhangi bir süslemeye yer verilmemiştir. Tavan ve tabanı ahşap kaplamadır. Tavan ortasında, merkezinde dilimli daire bulunan onaltıgen bir göbek vardır.

Paylaşın

Giresun: Keşap, Balıklısu Camii

0

Balıklısu Camii; Giresun’un Keşap İlçesine bağlı Balıklısu Köyü sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Caminin, giriş kapısı üzerinde yer alan kitabesine göre 25 Haziran 1909 tarihinde yaptırılmıştır. Kâgir sistemde inşa edilen yapı, uzunlamasına dikdörtgen planlıdır. Malzeme bakımından beden duvarlarında kaba yonu, kat ve köşe silmelerinde, kapı ve pencere sövelerinde, mihrapta ince yonu andezit taşı kullanılmıştır.

Son cemaat yeri bulunmayan camide girişin üzeri basit bir ile korunmaktadır. Cami, içten ahşap tavan, dıştan dört omuzlu kırma çatı ile örtülü olup, çatı çinko ile kaplanmıştır. Yapının minaresi sonradan ilave edilmiştir. Minare, silindirik formlu ve tek şerefeli olup, yüzeyi yiv sıraları ile hareketlendirilmiştir.

Caminin cephe düzenlemesi oldukça sadedir. Doğu, batı ve kuzey cephelerde iki adet alt, iki adet üst sıra penceresi yer alır. Pencereler dikdörtgen formlu, düz atkı taş açıklıklı ve demir şebekelidir. Üst sıra pencereleri, alt sıradakilere oranla daha küçük boyutludur. Alt sıra ferforjeleri S, üst sıra ferforjeleri C kıvrımlı olup, özgündür. Yapının güney cephesinde iki adet yuvarlak formlu ve küçük boyutlu üst sıra penceresi vardır. Cephe köşelerinde yer alan plastırların saçakla birleştiği noktalar başlık şeklinde düzenlenmiştir.

Cepheler üstte profil sıraları ile hareketlendirilmiş taş bir saçakla son bulur. Harime giriş, kuzey cephesindeki dikdörtgen formlu ve basık kemer açıklıklı bir kapıdan sağlanır. Kemerlerin kilit taşı, kemer sorgucu şeklinde vurgulanarak dışa ve üste doğru taşırılmıştır. Kapı söveleri ince yonu taş olup, profillidir. Kapı üzerinde basit sülüs ile yazılmış 5 satırlık bir kitabe vardır. Kitabede Zümer suresi 73 ayetten bir alıntı yazılıdır.

Harimin beden duvarları alttan bir metre yüksekliğinde ahşap malzeme ile sonradan kaplanmış olup, üzeri sıvalı ve boyalıdır. Beden Kadınlar mahfilinin sonradan yenilendiği anlaşılmaktadır. Önde iki adet ahşap ayakla taşınan mahfil tek yönlüdür. Mihrabı, kesme taş olup, yüzeyi sadedir. Yuvarlak kemer açıklıklı olan mihrap nişinin iki kenarında ikişerli sütunçeler vardır. Mihrabın batısında yer alan minber ahşap olup, korkulukları stilize S kıvrımları ile yapılmıştır.

Bismillahirrahmanirrahim

Kâl Allahu Teala

Selamun Aleyküm tıbtum fedhulûhâ hâlidin

Sene 12 Haziran 1325

“Selam size tertemiz geldiniz. Artık ebedi kalmak üzere girin buraya”

Paylaşın

Giresun: Görele, Hamzalı Camii

0

Hamzalı Camii; Giresun’un Görele İlçesine bağlı Hamzalı Köyü sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Mihrabın sağında bulunan kitabede 1306 tarihi yazılıdır. Yapının dış cephesinin sonradan sıvandığı görülmektedir. Son cemaat mahalli ve harimden oluşan Hamzalı Köyü Camisinin beden duvarları dıştan sıvanmış, içten ahşap malzeme ile kaplanmıştır. Minberinin büyük bir bölümü yenilenmiştir.

Minaresi sonradan inşa edilmiştir. Mevcut hali ile yapının özgün olarak günümüze ulaşan tek yeri taş mihrabıdır. Mihrap, kesme taş malzeme ile inşa edilmiştir. Beden duvarından diş sırası motifi ile koparılan mihrabın yüzeyi boyanmıştır.

Mihrabın yanlarında doğrudan zeminden yükselen, birer sütunce bulunur. Sütunce başlıkları, stilize edilmiş kompozit tarzdadır. Yarım yuvarlak olan mihrap nişi, profilli bir silme sırası ile çevrilidir.

Kavsara bölümü, örgü motifi ile nişten ayrılır. Kavsaranın iki yanında stilize edilmiş bitkisel ve geometrik şekiller vardır. Mihrabın hemen batısında yer alan minber, ahşap malzemeden yapılmıştır. Minberin sadece köşk kısmı özgündür. İki şerefeli ve çokgen gövdeli mihrap yakın zamanda inşa edilmiştir.

Paylaşın

Giresun: Çavuşlu, Orta Mahalle Camii

0

Orta Mahalle Camii; Giresun’un Görele İlçesi, Çavuşlu Beldesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Giriş kapısının üzerinde yer alan kitabesine göre, 1874 (H. 1292) yılında inşa edilmiştir. Kitabenin üzerine sonradan 1292 yazılı mermer bir kitabe yazılmıştır.

Kâgir sistemde inşa edilen yapı, kuzey-güney doğrultusunda dikdörtgen planlıdır (11.10 X 9.10 m.). Beden duvarlarında malzeme bakımından kaba yonu taş kullanılmıştır. Revak şeklinde son cemaat yeri ve harimden oluşan caminin minaresi, 1992 yılında mahalle halkının elbirliği ile inşa edilmiştir. Minare, çokgen kaideli, yuvarlak gövdeli, iki şerefeli ve konik külahlıdır. Şerefe altı, stilize edilmiş üç kademe mukarnas sırası ile geçilmiştir.

Cami, cephe düzenlemesi bakımından sade bir görünüme sahiptir. Kuzey cephesinde; ortada iki, yanlarda duvara gömülü birer sütun ile taşınan son cemaat yeri revak şeklinde düzenlenmiş olup, sonradan kapatılmıştır. Üç parçanın birleşiminden oluşan taş olan sütunların başlıkları, stilize dor tarzındadır. Son cemaat yerinin alt katının kuzey cephesi, ortada demir kapılı bir giriş ve iki yanında birer pencere, üstte yuvarlak kemerli üç pencereden oluşur.

Yapının doğu ve batı cephelerinde üçer adet alt, üç er adet üst, güney cephesinde iki adet alt üç adet üst pencereleri vardır. Üst sıra pencereleri daha küçük boyutludur. Pencerelerin taş söveleri, cephe yüzeyinden hafif dışa taşırılmıştır. Doğu cephede, alt sıra orta penceresi üzerinde, taş üzerine yapılmış selvi motifi vardır. Cepheler üstte, kare kesitli, üç kademeli silme sırasından oluşan bir saçakla son bulur. Yapının üst örtüsü kırma çatı olup, çinko sacla kaplıdır.

Harime, kuzey cephesinin ortasında yer alan dikdörtgen formlu, düz atkı taşlı ve iki kanatlı özgün bir kapı ile girilir. Ahşap olan kapı kanatlarında, ikişerden dört adet, yüzeyi yiv sıraları ile hareketlendirilmiş tabla vardır. Caminin beden duvarları, mahfili, taşıyıcı kolonları ve çatısı sonradan lambri malzeme ile kaplanmıştır.

Mihrap ve minberi özgündür. Taş malzeme ile inşa edilen mihrabı boyanmıştır. Dikdörtgen formlu mihrap, yarım yuvarlak bir nişe sahiptir. Sivri kemer şeklinde sonlanan kavrasanın kenarlarında kalan üçgen yüzeylere birer gülbezek yerleştirilmiştir. Ahşap olan minberin, aynalık ve korkuluk bölümleri sadedir. Köşk kısmı baldaken şeklinde olup, konik bir külahla sonlanır.

Caminin, beden duvarları, giriş kapısı, pencereleri, mihrap ve minberi özgünlüğünü korumaktadır. Son cemaat yerinin kapatılması ve iç mekân kaplamaları özgün görünümünü olumsuz yönde etkilemektedir.

Paylaşın

Giresun: Görele, Hasan Ağa Camii

0

Hasan Ağa Camii; Giresun’un Görele İlçesi, Hendekbaşı Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.

Giriş kapısı üzerinde yer alan sülüs hatlı kitabesine göre mevcut cami 1909 (R. 1325) tarihinde, Görele Kaymakamı Abanozzade Hüseyin Efendi ve Görele halkının yardımlarıyla inşa ettirilmiştir. Abanozzade Hüseyin Efendi’nin, Görele’de 1903-1908 arasında kaymakamlık yaptığı bilinmektedir.

Reşit Efendizade Abdulmecit Efendi tarafından 1908 yılında yazılmış Osmanlıca belgeden “önceki caminin Hasan Ağa isimli bir hayırsever tarafından yaptırıldığı ve 1811 yılında Hacı Osman Kadı tarafından tamir ettirildiği, kendisinin de yeni caminin inşaatına memur edildiği” anlaşılır. Aynı belgede, minare taşlarının Ordu’dan getirtildiği, kaide kısmının deniz seviyesinin altında kalması nedeni ile temel atmak için Abdulreşit Efendinin kaynatası Hacı Emin Ağa tarafından Karabörk Köyü’nden getirtilen kızılağaç tomruklarının döşendiği yazılıdır.

Görele Kaimmakamı Abanozzade Hüseyin Efendinin himmet ve delaleti

Ve … … ahalinin ianesi ile inşa olunmuştur. 1325

Kâgir sistemde inşa edilen yapı, dıştan 19.49 X 13.34 m. ölçülerinde, kuzey-güney yönünde uzunlamasına dikdörtgen planlıdır. Malzeme bakımından beden duvarlarında bazalt; silme ve sövelerde andezit taşı kullanılan yapı, dört omuzlu kırma çatı ile örtülüdür. Son cemaat yeri sonradan yenilenen yapının minaresi kuzeydoğu köşesinde yer almaktadır.

Kuzey cephede iki katlı olarak inşa edilen son cemaat yeri, sonradan betonarme olarak yenilenmiştir. Son cemaat yerinden harime giriş basık kemer açıklıklı iki kanatlı, ahşap kapı ile sağlanır. Kemerin üst köşelerinde kalan üçgen bölümlere beş kollu birer yıldız motifi yerleştirilmiştir. Girişin yanlarında kübik kaidelere oturan, üzeri dört adet yiv sırası ile hareketlendirilen plasterler vardır. Kaidelerin, pano şeklinde düzenlenmiş yüzeyine, papatya benzeri bir çiçek motifi işlenmiştir.

Plasterler, üstte stilize edilmiş dor tarzında başlıklara sahiptir. Başlıkların üzerine, arşitrav şeklinde düzenlenen alınlık kısmı oturur. Alınlık, altta ve üstte profilli silmelerle sınırlandırılmış olup, yüzeyinde iki satırlık kitabesi bulunur. Plasterlerin üzerine gelen yerlerde ise birer adet stilize edilmiş palmet motifi vardır. Doğu cephede, ana mekânın kuzeyinde yer alan kapıdan başka, basık kemer açıklıklı bir giriş kapısı daha bulunmaktadır. Ana mekânın doğu cephesinde; altta dört, üstte beş adet pencere yer alır. Alt sıra pencereleri, dikdörtgen formlu, düz atkı taşlı ve demir şebekelidir.

Üst sıra pencereleri daha küçük boyutlu olup, dikdörtgen formlu, yuvarlak kemerli ve demir şebekelidir. Yapının güney cephesi, zeminden bir metre yüksekliğe kadar, taş aralarının derzlenmesi yoluyla hareketlendirilmiştir. İki adet olan alt sıra pencereleri, dikdörtgen formlu düz atkı taşlı ve demir şebekelidir. İçten yuvarlak kemerli ve mazgal şeklinde olan pencerelerin söveleri, yüzeyden hafif dışa taşırılmıştır. Daha küçük boyutlu olan iki adet üst sıra penceresi ise yuvarlak kemer açıklıklıdır.

Yapının batı cephesi, ana düzenleniş bakımından doğu cephesi ile benzerlik gösterir. Güney cephedeki alt sıra pencereleri, dikdörtgen formlu düz atkı taşlı ve demir şebekelidir. İçten yuvarlak kemerli ve mazgal şeklinde olan pencerelerin söveleri, yüzeyden hafif dışa taşırılmıştır. Daha küçük boyutlu olan dört adet üst sıra penceresi ise yuvarlak kemer açıklıklıdır. Cephe, üstte profilli taş silmeli, kısa bir saçakla sonlanır. Cephenin köşesinde, minarenin kübik kaidesi yer alır. Ana mekân, dıştan Marsilya tipi kiremitle kaplı, dört omuzlu kırma çatı ile örtülüdür.

İç mekânda harimin kuzeyinde yer alan mahfil, tek yönlü olup, ortasında balkon şeklinde küçük bir çıkması vardır. Parmaklık şeklinde olan mahfil korkulukları ahşaptır. Mahfilin altı, çıtalarla kafes şeklinde hareketlendirilmiştir. Mihrap, kesme taş malzeme ile inşa edilmiş olup, üzeri boyanmıştır. Mihrabın yanlarında kübik kaidelere oturan, üzeri beş adet yiv sırası ile hareketlendirilen birer sütunce vardır.

Kaidelerin, pano şeklinde düzenlenmiş yüzeyine, vazodan yükselen kıvrık dal motifi işlenmiştir. Sütunce başlıkları, iyon tarzındadır. Beşgen olan mihrap nişi, stilize yaprak motiflerinin tekrarıyla oluşturulan dikdörtgen biçimli bir bordür sırası ile çevrilidir. Mihrabın hemen batısında yer alan minber, ahşap malzemeden yapılmıştır. Kitabesine göre minber 1913 (R. 1329) yılında inşa edilmiştir. Yapının tavanı ahşap olup, ortasında bir kubbesi bulunur. Bağdadi sistemde inşa edilen kubbenin dört köşesinde, tavanı taşıyan ahşap sütunlar bulunur. Sütunlar; tavanda, içerisinde baklava dilimi ve rozet motifleri yer alan süsleme kuşağıyla birbirine bağlanmıştır.

Kubbenin çevresinde, testere dişi motifli bir bordür sırası dolaşır. Kubbe köşelerinde kalan üçgen yüzeyler, çıtalarla bir merkezden dağılan ışınlar şeklinde doldurulmuştur. Beden duvarlarından tavana geçişte, tavan çevresini tamamen saran, üzerinde aplike edilmiş baklava dilimi motifi yer alan bir kuşak vardır. Tavanın, kubbe çevresinde kalan yüzeyi sadedir. Harimin kuzey cephesinin batı köşesinde yer alan tek şerefeli minarenin kaide kısmı, kare küp, pabuç kısmı soğan biçimli, gövdesi onaltıgen planlı, taş külahı boğumlu ve bükümlüdür.

Paylaşın

KÜNYE

MESAJ

– Borsa ve Döviz
– Finans
– Enerji
– Otomobil
– Emlak
– Diğer Ekonomi

 

haberkaos.com@gmail.com

Sosyal Medyada Haber Kaos