Hüsrev Ağa Hamamı; Manisa’nın Şehzadeler İlçesi, Sakarya Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.
Kargir bir yapıdır. Cephesi, ortadaki daha yüksek olmak üzere üç sivri tonozlu niş halindedir.
Ortadaki tonozlu niş içindeki basık kemerli kapıyla hamamın soyunmalık kısmına girilir. Soyunmalık kısmı, büyük sekizgen tamburlu bir kubbe ile örtülmüştür.Günümüzde çok harap durumda olup bir çırçır fabrikasının deposu olarak kullanılmaktadır.
Karaköy Hamamı; Manisa’nın Yunus Emre İlçesi, Topcuasım Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.
Yan yüzleri kapalı ön cephesi iki bizanten başlıklı mermer sütunlara oturan üç sivri kemerden ibaret revak sistemi hamamın giriş mahallidir.
Cephesi kırmızı tuğla ve beyaz derzlerle yapılmış, geometrik motif ve zencereklerle süslüdür. Hamam tromp bingilere oturan bir kubbe ile örtülüdür. Kubbenin üstü Bursa anıtsal yapılarında görülen özellikteki kiremitlerle kaplanmıştır. Kubbenin tepesinde altıgen formlu bir aydınlık feneri bulunmaktadır.
Çukur Hamamı; Manisa’nın Şehzadeler İlçesi, İshak Çelebi Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Hamama, şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.
İshak Çelebi vakfiyesinde akar olarak belirtilen iki hamamdan biri Çukur Hamam’dır ve Ulu Cami’nin kuzey-doğusundadır. Çukur Hamam, dört eyvanlı, merkezi kubbeli hamam tiplerinin bir örneğidir.
Kare planlı ve kubbe örtülü camekanın (soyunmalık) iç duvar kenarlarına yüksek taş sekiler yapılmıştır. Tonoz örtülü soğukluk bölümünden kubbeli ılıklık bölümüne geçilebilir.
Ilıklık ile camekan arasındaki kubbeli, küçük oda usturalık bölümüdür. Ilıklık kısminin doğuşu dört eyvanlı ve halvetli sıcaklık kısmıdır. Merkezi kubbenin altına rastlayan yerdeki göbek taşı bugün yok olmuş kubbe bölümü yıkılmıştır.
Görsel: gezginrehberi.com
Dere (Gülgün Hatun) Hamamı; Manisa’nın Şehzadeler İlçesi, Mutlu Mahallesi, Kumludere Caddesi üzerinde yer almaktadır. Hamama, şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.
Gülgün Hatun Hamamı, ulaşılan tarihi kayıtlara göre Saruhanoğulları döneminde inşa edilmiştir. Aile’ye mensup soylu bir isim olan Gülgün Hatun’un inşa ettirdiği hamam yapıldığı dönemde Anadolu hamamları arasında en büyüğü olduğu söylenir.
Hamam soyunmalık, ılıklık ve sıcaklık dönümlerinden meydana gelmişti. Kesme taş, moloz taş ve tuğladan yapılan hamamın üzeri tuğla kubbelerle örtülmüştü. Dikdörtgen planlı hamam soyunmalık bölümüne yanındaki dere yönünden girilir.
Soyunmalı kare planlı olup üzeri kubbe ile örtülmüştür. Tonoz örtülü ılıklığın ortasında bir göbek taşı yerleştirilmiştir. Hamamın güneyindeki sıcaklık bölümü haçvari planlı idi ve dört köşesine de halvet hücreleri yerleştirilmiştir.
Minareli Camii; Manisa’nın Soma İlçesine bağlı Darkale Köyü sınırları içerisinde yer almaktadır.
Camiye, şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür. Avlu giriş kapısı Bizans dönemi tezyinatlı sövedendir.
19. yüzyıla ait minare, camiden ayrı olup, özgün bir yapıya sahiptir. Minarenin yapımında antik dönemden kalma bazı malzemeler kullanılmıştır.
Ulu Camii; Manisa’nın Akhisar İlçesi Sakarya Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Camiye, şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.
Eski bir kiliseden çevrilmiş olan caminin yapılış tarihi bilinmemektedir. Ulu Camii’nin güney tarafı antik yapının duvarlarından ve kemerli kısımlarından ibarettir. Doğu ve batı duvarları Türk stiline göre kısmen onarım, kısmen de ilave görmüştür.
Cami avlusunda dar-ül hadis ve bir de dershane inşa edilmiştir. Ulu Camii’nin hemen kuzeyinde ise bir Nakşibendi Tekkesi bulunmaktaydı. Bütün bu yapılar bugün mevcut değildir. Cami haziresinde Osmanlı Türk mezar taşları işçiliğinin güzel örneklerini görmek mümkündür.
Hüsrev Ağa Camii; Manisa’nın Şehzadeler İlçesi, Sakarya Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Camiye, şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.
İnşa tarihi kesin bilinmeyen Hüsrev Ağa Camii kare planlı ve tek kubbelidir. Kaba yontu taş malzeme ile inşa edilmiş ve taş blokların derz aralarına yatay ikişer, dikey birer sıra yassı tuğlalar yerleştirilmiştir. Her cepheye açılmış taş söveli dikdörtgen pencerelerin üstüne sivri kemerli sağır nişler halinde alınlık yerleştirilmiştir.
Pencerelerin üst sırasında birer alçı pencere bulunmaktadır. Cephede yapılan büyük değişiklikler sonucu günümüze sadece basık kemerli kubbe yapısı orijinal biçimiyle kalmıştır. Minaresi kuzeybatı köşesindedir. Güney kısmında haziresi bulunmaktadır.
Sarabat Camii; Manisa’nın Şehzadeler İlçesi, Bayındırlık Mahallesi, Sarahat Sokak üzerinde yer almaktadır. Camiye, şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.
Hicri 1059, Miladi 1649 tarihinde yapılan cami kesme taşların derz aralarında klasik yassı tuğlaların yerleştirilmesi yöntemiyle inşa edilmiştir. Beden duvarlarındaki iki pencere, duvar eti içindeki boşalma kemerinin altına açılmıştır.
Geçirdiği yangında çok harap olan caminin bugünkü düz ahşap tavanı yerine orijinalde kubbe olması muhtemeldir. Caminin kuzeyinde bulunan medreseden iz kalmamıştır.
Minare orijinalliğini korumuştur. Kübik kaide üzerinde yükselen tuğla minaresinin gövdesinde, kireç harçlı kalın derz araları ile tuğla malzemenin geometrik motif ve zencerek motifler meydana getirmesi, Orta Anadolu Selçuklu minarelerini hatırlatmaktadır.
Alaybey Camii; Manisa’nın Şehzadeler İlçesi, Alaybey Mahallesi, Seyfettinbey Caddesi üzerinde yer almaktadır.
Camiye, şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür.
Alaybeyi Ferhat Ağa tarafından H. 979 (M. 1571) yılında yaptırılmıştır. Enine dikdörtgen planlı, kırma çatılı bir camidir.
Son cemaat yeri ve bahçedeki müştemilat sonradan yapılmıştır. Asıl cami, Kurtuluş Savaşı yıllarında yakılıp yıkılmış, daha sonra aynı yere bugünkü cami inşa edilmiştir.
Derviş Ali Camii; Manisa’nın Şehzadeler İlçesi, Anafartalar Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır.
Camiye, şehir içi ulaşım araçlarıyla ulaşım mümkündür. Cami, 15. yüzyılda yapılmış ve 19. yüzyılda tamamen yanmıştır.
1894 yılında enine dikdörtgen planlı ve ahşap düz tavan örtülü bir biçimde yeniden yapılan cami, ismini ve yerini yaşatmış bir belge olarak günümüze aktarılmıştır.
