Objektif ahlak, doğru ve yanlışın, herhangi bir görüşe bağlı olmaksızın, olgusal olarak var olduğu fikridir. Bazı eylem ve inançların zorunlu olarak iyi veya kötü olduğu ve bu şeylerin iyiliğinin veya kötülüğünün kim olunduğu veya neye inanıldığından bağımsız olarak geçerli olduğu kavramıdır.

Haber Merkezi / Objektiflik, bir şeyin olgusal, yani nesnel ve tarafsız olduğu kavramını ifade eder. Ahlak ise bir şeyin doğru veya yanlış olduğu duygusunu ifade eder. Objektif ahlak, aynı zamanda ahlaki nesnelcilik olarak da bilinir.

Başka bir ifadeyle objektif ahlak, ahlaki değerlerin ve kuralların evrensel, değişmez ve insan öznelliğinden bağımsız bir temele dayandığını savunan görüştür. Bu yaklaşım, doğru ve yanlışın bireysel görüşlerden, kültürel normlardan veya kişisel tercihlerden bağımsız olarak var olduğunu öne sürmektedir.

Objektif ahlakın temel dayanakları ve tartışmaları:

Temel Yaklaşımlar:

Dini Perspektif: Objektif ahlak, genellikle Tanrı’nın emirleri veya ilahi bir yasa gibi doğaüstü bir otoriteye dayandırılır. Örneğin, on emirler veya kutsal metinler evrensel ahlaki kurallar olarak görülebilir.

Felsefi Perspektif: Platon, ahlaki doğruların “İdealar Dünyası”nda var olan objektif gerçeklikler olduğunu savunurken, Aristoteles erdem etiğiyle insanın doğasına uygun bir “iyi yaşam” anlayışını öne sürmektedir.

Immanuel Kant, ahlaki kuralların evrensel akıl yoluyla türetilebileceğini ve “kategorik imperatif” (herkes için geçerli olan ahlaki buyruklar) ile objektif ahlakın mümkün olduğunu savunmaktadır.

Jeremy Bentham ve John Stuart Mill, faydacılıkta objektif ahlakı en fazla mutluluğu sağlayan eylemlerle bağdaştırmaktadır, ancak bu yaklaşım sonuçlara odaklandığı için tartışmalıdır.

Doğal Hukuk: Ahlaki ilkelerin insan doğasından veya evrensel doğa yasalarından türetilebileceğini savunan bir görüştür.

Objektif Ahlakın Argümanları:

Evrensellik: Objektif ahlak, kültürler ve bireyler arasında değişmeyen standartlar sunmaktadır. Örneğin, “sebepsiz yere öldürmek yanlıştır” gibi ilkeler evrensel kabul görebilir.

Bağlayıcılık: Objektif ahlak, bireyleri kişisel çıkarlarından bağımsız olarak ahlaki davranmaya zorlamaktadır.

Tutarlılık: Evrensel kurallar, ahlaki karar almada tutarlılık sağlamaktadır.

Objektif Ahlaka Yönelik Eleştiriler:

Kültürel Görelilik: Objektif ahlaka karşı çıkanlar, ahlaki değerlerin kültürden kültüre değiştiğini ve evrensel bir standardın mümkün olmadığını savunmaktadır.

Kanıt Sorunu: Objektif ahlaki kuralların varlığını kanıtlamak zordur, çünkü bunlar genellikle metafizik veya inanç temellidir.

Uygulama Zorlukları: Evrensel kuralların her duruma uygulanması pratikte karmaşık olabilir. Örneğin, yalan söylemenin yanlışlığı, birinin hayatını kurtarmak için yalan söylendiğinde tartışmalı hale gelebilir.

Modern felsefede, objektif ahlakın varlığı bilimsel dünya görüşüyle uyumluluğu açısından da ele alınmaktadır.

Bazı düşünürler, evrimsel biyoloji ve nörobilim ışığında ahlaki ilkelerin insan beyninin ve toplumun evrimsel ihtiyaçlarından türediğini, dolayısıyla “objektif” olmaktan çok biyolojik ve sosyal temellere dayandığını öne sürmektedır.