13 Eylül 1940 yılında Malatya’da dünyaya gelen Mehmet Kıyat, ilk ve orta okulu aynı şehirde tamamlamıştır. Kuleli Askeri Lisesinden sonra Hava Harp Okuluna girmiştir. Okulu bitirdikten sonra Diyarbakır, Ankara ve Balıkesir’de görev yapmıştır.
Haber Merkezi / 1980 Mart’ında ise kendi isteğiyle emekli olmuştur. 1984 başında Ankara Kızılay’da kurduğu Doku Sanat Galerisi’ni 1986 yılında Çankaya’ya taşımış;1996’da, İstanbul Teşvikiye’de galerinin diğer şubesini açmıştır. Görsel Sanatlarla ilgili önemli sanatçıların yapıtlarını sergileyen Mehmet Kıyat, sekiz kişisel resim sergisi açmış olup ilki 1962 yılında yayımlanan kırk bir şiir kitabı yayımlamıştır. Kıyat, Eylül 2014’ten bu yana İstanbul’da yaşamaktadır. Evli olan şairin iki kızı vardır.
Remzi İnanç, Daha İyisi Yok adlı kitabının arka kapağında, şairin şiirleri için şu değerlendirmeyi yapar: “Mehmet Kıyat’ın şiir üzerinde çok düşündüğünü, çok çalıştığını gözlemliyoruz son kitaplarında. Akıp giden yaşamın gergefinde arı dili ve zengin sözcük dağarcığıyla insanın ve doğanın hallerini anlatıyor. Neredeyse çeyrek yüzyıldır içinde soluk alıp verdiği resim dünyasından onun şiirini ayrı düşünmek olur mu? Yoğun bir emeği yerine ulaştıran ustalıkla, resim yapar gibi kurduğu şiirler renk ve ses çığlığında güne uyanıp imge olarak çıkıyor sokağa” (2007). Gerçekten de Kıyat, şiire emek vermiş bir şairdir. O, şiirini sessizce işlemiş; usulca inceltmiştir.
Eserleri;
Ak Özlem (1962)
Çoklu Kentler Gerçeği (1963)
Sürelerin Sözü (1964)
Doğu (1965)
Türkiye Bizi Dinliyor (1967)
Yeniden (1970)
Kolkola (1977)
Yazılan (1982)
Yeniden – Kolkola (1996)
Acılar Bize Kalıyor (1996)
Ses ve Doku (1996)
İzini Süren (1996)
Gül ve Defne (1996)
Yüreğim Yüreğim (1996)
Sesler 1997 Kasırga (2002)
Kasırga (2002 )
Çakmaktaşı ( 2003 )
Güneşe Düşen Gölge ( 2004 )
Kimsenin Umurunda Değil ( 2005 )
Ölüm Kaçmış Gözlerine ( 2005 )
Kentlerimiz Kent Olmadı / Köyde Kaldı Cumhuriyet ( 2006 )
Daha İyisi Yok (2007 )
Koca Çınar Olsanız İstemem / Şiirimin Gölgesi Bana Yeter ( 2008 )
Sorusunu Unutan Toplum ( 2008 )
Aydın Karanlığı ( 2009 )
İyiliğin Belleği Olmaz ( 2009 )
“Ölün”
Düşümüzün kaçak oyuncağı
Beklemekle tükenmeyen gökyüzü
Sağıla sağıla bitmeyen sabah
Narçiçeği şafağı günlerin
Yaşamak ah yaşamak
Ölüm iki adım ötemizde unutma
“Çıkmaz sokak”
Kösnüsü sabahı tutan ırmak
Gibi kırmızı doyumsuzluk
Toprak ve dinlenik uykusu gecenin
Çığlıklar yangınlar su
Toz kondurmadan virgülüne
Noktayı koyan
Sabahına güneş bulmak için
Kök salan toprağın oynak kalçasına
Nar ve erinci günün
Soyağacı
Açılmayan kapıların anahtarı
Bilmediğim koyaklarda bekleyen
Çiçeği burnunda bir güzellik
Gibi geçit vermeyen
Çözümsüzlüğün komşu kapısı
Ve acılar
İçime sığmayan direnç
Sevincimin kankırmızı şafağı
Bir gelgit
Bir arapsaçı oyun
Akşamın eşiğinde bekleyen kent
Gemisine bağlandığım deniz
Ve saydamlığın kuyruklu yıldızı
Bize doğru dönerken
Ölümüne tutuyor yolları
Yasakların çıkmaz sokağı
Kösnüsü sabahı tutan ırmak
Gibi kırmızı doyumsuzluk.
