İnönü Üniversitesi Kongre ve Kültür Merkezi; Malatya’nın Battalgazi İlçesi, Bulgurlu Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır.
Kongre ve Kültür Merkezi’ne şehir içi ulaşım araçları ile ulaşım sağlanabilmektedir.
Kongre ve Kültür Merkezinde bir adet büyük salon ile pembe, mavi, turuncu salonlar ve balo salonu bulunmaktadır.
Tel: 0422 341 06 60 – 2800, 2807 (dhl)
e-mail: kkm@inonu.edu.tr
Ayrıca, http://kkm.inonu.edu.tr adresinden de başvuru yapılabilmektedir.
Kongre ve Kültür Merkezi; Malatya’nın Özalper Mahallesi, İstasyon Virajı’nda yer almaktadır. Dede Korkut Parkı’nın karşısındadır.
Kongre ve Kültür Merkezi’ne şehir içi ulaşım araçları ile ulaşım sağlanabilmektedir.
220 kişi kapasiteli Fahri Kayahan salonu yer almaktadır. Bu salonlarda çeşitli etkinlikler gerçekleştirilmektedir. İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü’ de bu binada olup merkezde etkinlik düzenlemek isteyenlerin İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü ile irtibat kurmaları gerekmektedir.
Tel: 0422 323 92 42
e-mail: malatya@kulturturizm.gov.tr
Kıyıköy Camii; Kırklareli’nin Vize İlçesi, Kıyıköy Kasabası sınırları içerisinde yer almaktadır.
Kilise olarak yapılmış bina dikdörtgen planlı batı doğu istikametinde konumlanmıştır.
Batı ve doğu cephelerinde üst kotta üstü kemerli üçer küçük pencere, Güney ve kuzey cephelerinde ise üstü kemerli daha büyük pencereleri bulunmaktadır.
Esas girişi caddeye bakan kuzey cephesindendir, batı tarafında da avludan son cemaat bölümüne açılan bir girişi bulunmaktadır. Kuzeybatı köşesine minare yapılmıştır.
İç mekanda ahşap sütunlarla bölünmüş üç nef bulunmaktadır. Batı ve kuzey tarafta mahfiller bulunmaktadır. Duvarları sıvalı, tavanı ahşap kaplamadır. Çatısı beşik çatı üzeri marsilya kiremit kaplıdır.
Tarihi Arapgir Evleri, genellikle bahçeler içinde; toprak damlı; duvarları taş ve kerpiç karışımından yapılmış olan, 2-3 katlı evlerdir. Bu evlerin iskeletleri kavak ağacındandır ve odalarında ahşap yüklükler vardır.
Yüklük içinde, adına “çark” denilen ve yıkanmak için kullanılan duş teknesi benzeri tek parça bir taş bulunmaktadır. Mutfağın bulunduğu bölümden birkaç basamakla mahzene inilmektedir. Bu mahzenlerde, Arapgir’in ünlü kışlık üzüm salkımları ahşap kafeslerde asılarak kurutulmaktadır. Mahzenin yanında ayrı bir buğday ve ekmek ambarı vardır. Alt katlarda ise ahır, ahır sekisi ve merek (yem deposu) bulunmaktadır.
Tarihi özellikleri olan 100’e yakın konağın bulunduğu Arapgir’de, Malatya Valiliği Koruma Uygulama ve Denetim Bürosu (KUDEB) tarafından sokak sağlıklaştırma çalışmaları yapılmaktadır. Çalışmalar tamamlandığında, bozulmamış doğası ve tarihi evleri ile güzel ilçe Arapgir’in, bölgede önemli bir turizm merkezi olması hedeflenmektedir.
Çobanlı Konağı
Arapgir’in kuzeyinde, Çobanlı Mahallesi’ndeki bir bahçe içerisinde bulunan konak, üç katlı olup taştan yapılmıştır. Duvarlar yapılırken, taşların yerleştirilebilmesi için bazı kısımlara tahta hatıllar atılmıştır. Binanın ikinci ve üçüncü katlarının dış kısmı ile çatı kısmı sac kaplamadır.
Girişte önce bir avluya; avludan da konağa girilmektedir. Birinci kat depo ve diğer hizmetler için kullanılırken, ikinci kat selamlık ve haremlik olarak kullanılmıştır. Merdivenler, korkuluklar ve tavanlar tahtadan yapılmıştır. Tabanlar bazı odalarda düzgün taşlarla, bazı odalarda tahtalarla kaplıdır.
Duvarların bazılarında dolap olarak kullanılan nişler mevcuttur. Konağın restorasyon çalışmaları Malatya Valiliği Koruma Uygulama ve Denetim Bürosu (KUDEB) tarafından 2012 yılında tamamlanmıştır.
Bekir Serim Tan (Çilingir’in) Evi
Arapgir ilçesinde “Çilingir’in Evi” olarak bilinen yapı, ana giriş kapısı yönünde iki katlı iken bahçe yönünde üç katlı olup kademeli bir şekilde inşa edilmiştir. Eyvanı içe girintilidir ve buradan dört sıra merdivenle, çift kanatlı ahşap giriş kapısına ulaşılır.
Giriş kapısının üzerine denk gelen alanda, ahşap kirişler üzerine oturan kapalı çıkmaya yer verilmiştir. Giriş kapısının iki yanına ve kapı üzerine, küçük boyutlu birer pencere konulmuştur. Çift kanatlı ahşap kapıdan asıl yaşam mekânına girilir. Bu kısım, ortasındaki dikdörtgen bir sofanın etrafında dağılan mekânlardan oluşur. Yapının pencereleri küçük boyutlu ve ahşap lokma parmaklıklıdır. Bu, genellikle Arapgir evlerinde karşılaşılan bir özelliktir.
Beyler Konağı
Arapgir Yukarı Yenice Mahallesi Beyler Sokak’ta bulunan evin dış duvarları kesme taştan yapılmış olup dış yüzeyin bir kısmı çamur sıvalıdır. Evin, üçü sokaktan, birisi de bahçe yönünden olmak üzere dört girişi vardır. İçi beyaz toprakla sıvalı ve badanalıdır.
Giriş katından üst kata ve çatı katına çıkan basamaklı bölümler bulunur. Girişte on kadar oda; bahçeye bakan tarafta ocak yeri, tandır, çeşme, soğutmalık ve ambar bulunmaktadır. Odalarda dolap yerleri vardır ve bazı odalarda yarım ve tam sekili oturma sedirleri mevcuttur.
İç mekândaki dolaplar, basit süslemelerle bezenmiş ahşaptandır. Sokağa bakan ahır ve merek kısmına girişte, üç mekân bulunmaktadır. İç ve dış kapılarda tokmak ve “şakşakı” adı verilen madeni bir aksam yer alır.
Rasim Kaşkaloğlu Konağı
Arapgir Berenge Mahallesi’nde bulunan konak, Geç Osmanlı Dönemi yapısıdır. Yapının dış duvarlarına ağaç hatıllar konulmuş ve duvarlar beyaz taşla örülmüştür. Köşeler beyaz ve siyah bazalt kesme taştan yapılmıştır. Kuzeye meyilli bir yamaç üzerinde olduğundan, kuzey yönündeki zemin girişi diğer bölümlere kapalıdır.
Kuzey yönünden dış görünümü itibarıyla, zemin üzeri bir giriş kattır ve üzerinde şahnişli üç çıkma mevcuttur. Sokağa bakan doğudaki giriş kanatlı kapıdan sağlanır ve bu alan zemin girişinin üzerindedir. Yapının cümle kapısı üzerinde, yüzeyleri sacla kaplı ve ahşap payanda ile desteklenmiş şahnişli iki çıkma yer almaktadır. Eteklerde zikzak motifli basit süsleme vardır. Yapının esas giriş kapısı, doğu yönündeki sokağa açılan kanatlı kapıdır.
Sergen Camii; Kırklareli’nin Vize İlçesi, Sergen Kasabası yerleşim sınırları içerisinde yer alır.
Cami, dikdörtgen planlı, tek minareli bir yapıdır. Harim kısmı tuğla hatıllı kesme taş, son cemaat mahali moloz taş ile yapılmıştır.
Minaresi taş, son cemaat mahali pencereleri kemersiz ve ahşap hatıllı diğer pencereleri sivri kemerlidir.
Yapının kuzeyinde ve batısında oldukça geniş ve eğimli bir alanda Osmanlıca yazılı mezar taşlarının da bulunduğu haziresi yer almaktadır.
Yapının kırma çatısının üst örtüsü marsilya kiremit olarak değiştirilmiştir. Minaresi tekrar yapılmıştır.
Ahşap eski pencere doğramaları kaldırılarak PVC doğramalı pencereler takılmıştır. Yapının minaresi ve çatısı yenilenmiştir.
Tarihi Darende Evleri; Malatya’nın Darende İlçesinin Heyiketeği ve Nadir mahalleleri ve Balaban Beldesi sınırları içerisinde yer almaktadırlar.
Taş temel üzerine kerpiçten yapılan bu evler içinde Balaban Evi, Hasan Sönmezler Evi, Kurtaran Evi, Mehmet Çiftçi Evi ve Paksoy Evi geleneksel mimariyi yansıtan en iyi örneklerdir.
Balaban Evi
Darende Davutlu Mahallesi’nde bulunan; arkasında küçük bir bahçesi olan ev, iki katlıdır. Evin alt katında iki adet kiler, kadı odası denen başoda ve iki küçük oda vardır. Tavanlar mertekli, duvarlar kireç sıvalı olup tabanlar tahta döşemedir. Kapalı bir eliböğründe ile üst kat desteklenmektedir.
Dış duvarlarda, iletişimi sağlamak amacıyla yapılmış olan taka adlı delikleri görmek mümkündür. Düz toprak dam olan evin çatısı, sonradan sac ile kaplanmıştır. Eve giriş, kuzey taraftaki sokaktan sağlanır. Dikey dikdörtgen eklindeki pencereler demir parmaklıdır. Evin yola bakan cephesinde bir çeşmesi bulunmaktadır. Bu ev, 2011 yılında Malatya Valiliği tarafından restore edilmiştir.
Hasan Sönmezler Evi
Darende ilçesi Heyiketiği Mahallesi’nde bulunan ev, Darende ev mimarisinin güzel örneklerindendir. Taş temel üzerine kerpiçten yapılmış olan eve kanatlı bir kapıdan girilir. Kapının sağında ve solunda iki şahniş (çıkma) yer alır.
Ara duvarları bağdadi; döşemeleri ahşap olup zemin ve birinci katta ocaklıklar mevcuttur. Arka cephede bahçeye açılan bir kapısı daha bulunmaktadır. Üzeri sac kırma çatı ile örtülüdür.
Kurtaran Evi
Darende ilçesi Heyiketiği Mahallesi’nde bulunan ev iki katlı olup taş temel üzerine kerpiçten yapılmıştır. Yuvalı Sokak tarafında bir şahniş; arka sokak yönünde avlu bulunur. Avluya açılan gi-rişte odunluk, kiler, sofa ve oda; birinci katta odalar ve sofa yer alır.
İç duvarlar bağdadi teknikle örülmüştür ve içten her iki kat arasında geçişler vardır. Damı toprak sıvalı olup üzeri eğilimli sac çatı ile örtülüdür. Yuvalı Sokak tarafındaki şahnişi ile sokak dokusuna katkısı olan; dışı itibarıyla geleneksel mimariyi yansıtan bir evdir.
Paksoy Evi
Darende ilçesi Nadir Mahallesi’nde bulunan ev iki katlıdır ve taş temel üzerine kerpiçten inşa edilmiştir. Zemin üstü katın kuzey ve doğu cephesinde birer şahniş çıkma yer alır. Zemin kat tabanı taş kaplama olup iç duvarların bir kısmı bağdadi teknikle örülmüştür.
Alt katta samanlık, taşlık, ahır gibi bölümler bulunur. Ahşap merdivenle çıkılan üst kattaki odalarda seki ve nişler yer alır. Sofaya açılan sekiz odası vardır. Tavanlar ahşap olup bina üzeri beşik çatılıdır. Ev, Darende Kaymakamlığı tarafından restore ettirilmiştir.
Sadri Bey Cami; Kırklareli’nin Vize İlçesi, Kale Mahallesi sınırları içerisinde yer alır.
16. yüzyıla ait bir yapı olan Sadri Bey Cami’nin ayakta üç duvar ve kemeri kalmıştır.
Yanındaki çeşme de aynı yüzyıla aittir. Muntazam kesme köfeki taşından yapılmıştır. Cami avlusundaki şadırvan, Bizans başlıklı taşlarla süslüdür.
Camiye bitişik olarak yine 16. yüzyıldan kalma bir hamam vardır. Geniş, fakat harap bir soyunma mahalli ve kurnasız harap bir sıcaklığı kalmıştır.
Hasan Bey Camii; Kırklareli’nin Vize İlçesi, Kale Mahallesi’nde yer almaktadır, İlçe Jandarma binasının karşısındadır.
14. yüzyılın sonlarında havra olarak kullanılmakta iken, Gelibolulu Hasan Bey adında bir zat camiye dönüştürmüştür. Minaresiz olduğundan, ayrıca şekil itibariyle de adeta bir türbeyi anımsatmaktadır.
Kare plan üzerine kalın duvar, iri kesme muntazam taş kaplama olup, kubbesi sekiz köşe tanbur üzerine oturtulmuştur. 2007 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından aslına uygun restorasyon yapılmıştır.
Kınacı Evi; Malatya’nın Yeşilyurt İlçesi, Hıroğlu Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Şehir içi ulaşım araçları ile ulaşım sağlanabilmektedir.
Ev, taş temel üzerine kerpiç duvar örgülü; iki katlı; kırma çatılı olup çatısı kiremit örtülüdür. Cadde yönünden üç girişi mevcut olan evin katlarına ahşap merdivenlerle çıkılır.
Cadde cephesi boyunca dükkânlar, birinci katı oluşturur. Evin oda bölümleri ve cephesi, bağdadi teknikteki uvarlarla sağlanmıştır.
İkinci kat seviyesi boyunca, ahşap eliböğründe desteklerle dışarıya çıkma yapılmış; çıkmanın tam ortasına sonradan yarım daire şeklinde bir cumba eklenmiştir. Basit ahşap elemanları ve dış cephesi itibariyle tarihi sokak dokusuna katkıda bulunmaktadır.
