Kişinin kendisini, müzik veya ritimle fiziksel olarak ifade etme yeteneği olarak tanımlayabileceğimiz dans, birçok açıdan mutluluğun kişileştirilmiş halidir, solo veya bir grubun parçası olarak icra edilen bir beceridir (veya en azından yaratıcılıktır).
Kurtuluş Aladağ / Antik ritüellerden modern koreografiye kadar dans, değişen zamanları ve icra edildiği toplumları yansıtacak şekilde değişime uğramıştır ve uğramaya da devam ediyor.
Arkeolojik kazılar ile ortaya çıkarılan kanıtlar, dansın antik toplumlarda, tanrıları onurlandırmak, zaferleri kutlamak ve önemli olayları işaretlemek için kullanıldığını göstermektedir.
Hindistan, Çin, Mısır, Yunanistan ve Roma gibi antik uygarlıklarda dans, dini törenlerin, sosyal toplantıların ve eğlencenin önemli bir parçasıydı.
Örneğin; Rönesans dönemi Avrupa’sında dans, büyük bir dönüşüm geçirdi ve pavane, galliard gibi saray dansları popüler hale geldi. 17. yüzyılda kendine özgü teknik ve gelenekleri belirgin olan bale, 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başında, balenin biçimselliğini ve katılığını reddeden modern dans ortaya çıktı. 20. yüzyılda caz, hip-hop ve breakdance gibi dans stillerinin yükselişiyle dans, popüler kültürün ayrılmaz bir parçası haline geldi.
Dansın, herhangi bir dilin veya dinin kadar köklü bir geçmişi vardır. Ancak, arkasında tanımlanabilir fiziksel eserler bırakmadığı için, dansın ne zaman başladığına dair net bir tarih belirlemek neredeyse imkansız. Buna rağmen, dansın en eski uygarlıklardan beri törenlerin, ritüellerin ve kutlamaların önemli bir parçası olduğu bilinmektedir.
Arkeolojik keşifler dansın kökenlerini tarih öncesi Hindistan’a kadar götürüyor, Orta Hindistan’daki 10 bin yıllık Bhimbetka kaya sığınaklarında bulunan tasvirler dansa ilişkin ilk kanıtlar olarak ifade ediliyor.
Hindistan’ın yanı sıra, tarih öncesi dönemde dansa dair en ikna edici kanıtlardan bazıları da İran’da bulunmuştur. Siyalk Tepesi, Hissar Tepesi ve Chogha Mish gibi tarihi yerlerdeki kazılarda, dans sahnelerini tasvir eden ve tarihi MÖ altıncı binyıla kadar uzanan çok sayıda eser ortaya çıkarılmıştır. Bunlar arasında, çanak çömlek parçaları, mühürler ve figürinler yer almaktadır.
Çin’de Neolitik dönemden kalma çanak çömleklerde, el ele tutuşarak sıra halinde dans eden insan grupları tasvir edilmiştir. Çok eski olmasa da, MÖ 3 bine dayanan antik Mısır’da dansın yapıldığına dair sağlam kanıtlar vardır.
Dansın, müzik, sanat ve moda ile bağlantısı: Dansın tarihi, müzik, sanat ve moda ile tarihiyle derinden bağlantılıdır, ki bu bağlantılın etkileri, dans kostümlerinde ve üniformalarında görülebilir.
Klasik Roma kıyafetleri, on altıncı yüzyılda dans kostümlerini derinden etkilemiştir. On yedinci yüzyılda, karakter veya mesleği belirtmek için kostümlere saten, ipek ve değerli taşlar eklenmiştir, bu yüzden dans kostümleri çok süslüdür. Yunan geleneksel dansları da, yirminci yüzyılın başlarında danslara kadınsılığı katmıştır.
Dansın bir meydan okuma geçmişi vardır: Dansın toplumsal normlara, hatta otoriteye meydan okumak gibi bir geçmişi vardır. Bu meydan okumaları ve etkilerini anlamak, dansla daha derin bağlantı kurulmasını sağlar.
Danslar toplumlara kimlik verir: Dansların toplumlara ve toplumu oluşturan bireylere, kimlik sağlamak gibi bir özelliği de vardır. Bir toplumda öne çıkan dansın geçmişine giderek, o toplumun karşılaştığı sorunları ve bunlara nasıl tepki verdiği öğrenilebilir.
Dansların 5 küresel unsuru:
Vücut: Vücut dansın birincil enstrümanıdır. Dansçılar tüm vücutlarını kullanabilir veya hareketi belirli vücut parçalarıyla sınırlayabilirler.
Hareket: Hareket, dansçının dans ederken yaptığı şeyleri ifade eder; tek bir noktada sabit kalması ya da yerde ve havada hareket etmesi gibi.
Hava: Dansçılar, dansın biçimi ne olursa olsun, hareket ederken seviyelerini, yönlerini ve yollarını değiştirerek havada mümkün olan her şekilde hareket ederler.
Zaman: Zaman, hareketlerin ritmiyle ilgili olduğu için dansın temel unsurlarından biridir.
Enerji: Dansın son unsuru olan enerji, dansçıların hava ve zamanda nasıl hareket ettiğini anlatır.
Dans, zamana uyum sağlamaya ve gelişmeye devam ediyor. İster sanatsal bir ifadenin biçimi, ister bir hikayeyi anlatma aracı, isterse sadece hareket etmenin neşeli bir yolu olsun, dans kültürel mirasın ayrılmaz bir parçası olmaya devam ediyor.
