Bodrum’daki yel değirmenleri ilk defa 1850’li yıllarda, bol rüzgâr alan tepelerde yapılmıştır. Ana duvarlar genellikle beyaz badana ile sıvanmış, bazen de taş gövdesi olduğu gibi bırakılmıştır. Yel değirmenlerinin içerisine yuvarlak kemerli basit bir kapıdan girilmektedir.

• Muğla: Bodrum Kalesi

Duvarlardaki küçük boyutlu mazgal pencerelerle içerisi aydınlatılmıştır. Ayrıca içeride ahşap katlar yapılmış ve zemine değirmen taşı ile buğdayı öğüten mekanizma yerleştirilmiştir. Bazı örneklerde de değirmenin yanında veya içerisinde un depoları da bulunmaktadır.

• Muğla: Herakleia Antik Kenti

Tarihi kaynaklara göre ilk yel değirmeni MS.644 yılına tarihlenen İran-Afganistan sınırındaki Seistan’da görülmüştür. Bunun ardından MS.750-850 yıllarında Çin’de pirinç tarlalarının sulanması amacıyla kullanılmıştır.

• Muğla: Beçin Kalesi

• Muğla: Yeşilyurt

Sonraki yıllarda da doğuda ortaya çıkan yel değirmenleri, batıda geliştirilmiş ve bu değirmenler yatay eksenli bir konuma getirilmiştir. Tarihteki ilk yatay eksenli yel değirmeni Normandiya Krallığı zamanında XII.yüzyılın sonlarına doğru yapılmıştır.

• Muğla: Stratonikeia Antik Kenti

Kule tipi yel değirmenleri ise Akdeniz yöresinde yoğun biçimde yapılmıştır. Daha sonraki yıllarda rüzgâr elektiriği de Danimarkalı Prof.Paul la Cour tarafından 1891 yılında yel değirmeninden yararlanarak üretilmiştir.

The post Muğla: Bodrum, Yel Değirmenleri first appeared on Haber Kaos.

19. yüzyıldan itibaren, yel değirmenleri Keşan ve çevresi için çok önemli bir ekonomik kaynak olmuştur. 1840 yılında, bir Fransız gezginin yazdıklarına göre, Keşan’da 40 tane yel değirmeni bulunuyordu.

Osmanlı salnamelerine göre de, 19. yüzyıl sonlarında, Keşan nahiyesi ile 3 bucağı ve 41 köyünde toplam 117 tane yel değirmeni bulunmaktaydı.

Yel değirmenlerinin Keşan ve çevresinde bu kadar çok olmasının nedenleri; ticaret yollarının kavşağında yer alması, bölgenin tahıl üretimi için verimli topraklara sahip olması ve rüzgar rejiminin uygun olmasıdır.

Keşan’da, şimdiki Öğretmenevi çevresi ve Atatürk Ortaokulu’nun arka taraflarında yel değirmenleri bulunmaktaydı.

Yel değirmeni işletmek oldukça karlı bir işti. Öğütülen tahılın bir kısmı ”değirmen hakkı” olarak değirmenciye verilirdi. Değirmenleri işletenler de çoğunlukla gayrimüslim kesimdendi.

The post Edirne: Keşan, Yel Değirmenleri first appeared on Haber Kaos.