Cami son dönemlerde restorasyon geçirmiş ve özgün kimliğini kaybettiği görülmektedir. 1957 yılında minare restore edildiği şerefesinde yazılıdır.

Dikdörtgen plana sahip cami kiremit malzeme kaplı çatıya sahiptir. Tek şerefeli minaresi son dönem restorasyonda gösterişli bir görüntü kazanmıştır.

Cami harimine küçük bir son cemaat yerinden girilir. Mihrap nişi son dönem çinileri ile kaplanmıştır. Kürsü ve Minber ahşap malzemeden gayet sade olarak yapılmıştır.

Kadınlar mahveli merdivenle çıkılan üst kat oluşmuş bir yapıda ahşap olarak yapılmıştır. Tam aldında müezzin mahfeli de aynı görüntüde son dönem restorasyon boyalı temiz görüntüsü ile dikkat çekmektedir.

Caminin üç satırlık kitabesine göre; “Kemâemerebi-imareti hazihi’l-mescidi’l-mûbareke El-Emir Say bin İncili tekabbele’llahuTe’âlâminhu Fî gurre-i el-Muharrem sene ihdâ ve seb’ami’e H.701” ifadesi geçmektedir.

Altın Tepe, Urartu döneminde kurulan yerleşim bir yerleşim yeri olup, halen arkeolojik kazılar sürdürülmektedir. Erzincan ovasının kuzey doğu kenarında yer alan volkan konilerinden en ilgi çekici olanı Altıntepe’dir.

Bölgede ilk kez 1959 yılında Ankara Üniversitesi öğretim üyelerinden Prof. Dr. Tahsin Özgüç tarafından kazılara başlanmıştır. 1967 yılına kadar sürdürülen kazılarda Urartu Dönemine ait önemli mimari kalıntılar ve küçük eserler ortaya çıkarılmıştır.

Kazılardan ele geçen malzeme yayınlanan birçok makalede ve iki cilt kitapta değerlendirilmiştir. Ortaya çıkarılan Urartu dönemi yapıları Anadolu arkeolojisine önemli katkılar sağlamış ve temsil ettiği kültürün tek örnekleri olarak değerlendirilmiştir.

Urartu Dönemine ait iç kale kapısı ve surları, tapınak-saray, iç surların hemen dışında depo binası ile tepenin güney yamacında açılan terasa yerleştirilen açık hava tapınağı ve yeraltına yapılan 3 adet taş örme mezar ortaya çıkarılmıştır. Kazı ve restorasyon çalışmalarına devam edilmektedir.